Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica decimaquinta

labores puncturas ſentiāt. Vn̄ gloſaſuꝑ illud Tre. iij. Inebriauit me abſinthiodicit. Ebriꝰ q̇d patit̉ neſcit. Abſinthio aūtinebriat̉ qui leue eſtimat qͦd mūdo patit̉ certe illud amariꝰ eſt abſinthio. Nulluſenī meliꝰ nouit amaritudinē mūdi qͣꝫ ſeruus mūdi experimēto ſētit quātꝰ laboreſt in acqͣrendo. qͣntꝰ timor in poſſidendoquātꝰ dolor in amittēdo. Multi enī dolore amiſſiōis interemerūt ſeipſos Iſti ſūquorū corda ſpinis ſolicitudinū remanetcruētata dilacerata. Eſa. xviij. Ite ad gentem dilaceratā cōuulſam. Et ꝓuerb̓. Corfatui quaſi vas cōfractū. qd̓ ſapīam verbidei retinere pōt. quia ſpine exorte ſuffocant illud Itē timendū eſt mundi dn̄iuꝫ.quia q̇cquid ī ſuo ẜuitio q̇s acq̇ſierit totūin fine recipit. Pſal. Diues interieritſumet eo oīa neqꝫ deſcēdet eo gloriaeius. j. Thi. vlt̓. Nihil intulimꝰ ī hūc mundum haud dubiū qͥa nec auferre qͥd poſſumꝰ. Quia ſicut dicit Bern̄. Mūdus inexorabilē ſibi cōſtituit ianitorē. ꝗͥa de omībus nihil aſportare ꝑmittit. Exēplū de illo dn̄s eſt in auri argēti fodina in finelaboris qn̄ laborātes de fouea extrahit. ſicin ore. in auribꝰ vbiqꝫ locoꝝ ꝑq̄rit. vt nildeferre valeāt. Exēplū ca. v. E. Itē timēdum eſt mūdi diminiū qꝛ tanqͣm traditorſeruū ſuū quātūcūqꝫ bn̄ ſeruiat hoſtibustradit. Vnde hec eſt vox ip̄iꝰ ad demonesQuēcūqꝫ oſculatꝰ fuero .ſ. tꝑalipſperitateip̄e eſt tenete. Propter hoc dicit dominus Matth̓. xix. Diues difficile intrabit īregnū celorū. Exemplū cap̄. v. D. I Tertij v̓o dn̄i ſcꝫ corꝑis ſeruitiū eſt contemendū. De cuiꝰ ſeruitio Ro. xvj. dicitapl̓us. Huiuſmodi chriſto dn̄o ſeruiūtſed ſuo vētri. Et hec ſeruitꝰ cōtemnēda eſtꝓpter multa. Et pͥmo q̇a vilis. Paganorū quidē ẜuitus eſt vilis quia ſeruiūt ligno et lapidi. ſed hec vilior ſcꝫ ventris. q̇alatrina fetidiſſima eſt. Propter huicuituti ſunt ſubiecti fetidiſſimi et īmūdi ſūtUn̄ iudas in can̄. ſua. Hi ſunt in epul̓ ſuiſmacule cōuiuātes. ſine timore. ſemetipſoſ

paſcētes Itē cōtemnēda eſt ſeruitꝰ ventriſquia hominē naturali bono tꝑali depauperat. Quia enī naturali bono. id eſt.ſenſu diſcretiōe deſtituit. nōnulli ſapientes. ſicut pariſiꝰ. oīno pueriſ nutricibꝰpueroꝝ ꝓhibēt vinā dari. vt magiſ ī diſcretione abundēt. Un̄ Ariſto. in pͥmo libroſomno vigilia dicit. Pueris cōferūtvina neqꝫ nutricibꝰ. Differt nihil forſitanpueros bibere nutrices Vn̄ exꝑientia didicimus illi in puericia a forti vētoſo potū cuſtodiunt̉. minꝰ poſtea ſapiētes inueniuntur. Item a tꝑali bono depauꝑat on̄dit̉ ꝓuerb̓. xxj. Qui diligit epulas in egeſtate erit. et amat pinguia nonditabit̉ Itē cōtemnenda eſt ſeruitꝰ ventris quia hoīem ad imaginē dei creatū vilem tanqͣꝫ porcū facit. ij. Pet. ij. Hi ſūt velut irrationabilia pecora. Sen̄. Si ſimusventri obediētes loco aīaliū numeremur. hominū. Et Hiero. Qui poſt carnemambulāt in ventrē libidinē ꝓni qͣſi aīmalia reputant̉ Itē cōtemnēda eſt ſeruitꝰcorꝑis qͥa eſt laborioſa et afflictoria. Vnd̓Iob. xx. ſaturatꝰ fuerit eſtuabit omīsdolor irruet ſuꝑ euꝫ. Et ecc̄s. v. Saturitasdiuitis ſinit dormire. Itē cōtemnenda ē ſeruitꝰ ventris q̇a hac cōcomitainfirmitas corꝑis frequēter mors. Ecc̄i.vj. In ml̓tis eſcis erit infirmitas. Et Ecc̄i..xxxvij. Propt̓ crapulā multi obierunt Itē cōtemnēda eſt corꝑis vel vētris ſeꝫuitus quia totū laborē hoīs reqͥrit. Ecc̄svj. Oīs labor hoīs ī ore eiꝰ Et ſequit̉ Sedaīa illiꝰ implebit̉ bonis. gloſa. qꝛ neceſſeeſt iteꝝ comedere. Oſee. iiij. Comedēt nc̄ſaturabūt̉. Itē vltimo ꝯtenenda eſt ẜuitus corꝑis vl̓ vētriſ. Quia ad eternā famēꝑducit. Un̄ Lu. xv. Quia diues ml̓tūẜuierat corꝑi induēdo purpura biſſo. epulando qͦtidie ſplēdide. pꝰ ad tātam ſitim peruenit nec guttā aqͣ hrē potuit. Un̄ apocalip̄. xvj Quātū gl̓ificauit ſe ī delicijs. tan date ei tormētū luctū Et hie. xvj. Seruietis dijs alie. glo. i. demōibꝰ dabuntvob̓ reqͥē Et ſeq̇t̉ In fame ſiti. Exē. c. iij. B