¶ Hominica duodecima

incinerati fuerunt. ⁊ ſic de multis alijs Exemplū ca. v. A. ¶ Itē de quarto ſcꝫ d̓ mortis dubietate Ecc̄. ix. Neſcit hō finem ſuuꝫNeſcit hō ſtatū in qͣ moriat̉ ſcꝫ in bono vl̓in malo. in charitate vl̓ extra charitatē. Itēneſcit homo vtrū ſenex vel iuuenis. diuesvel pauꝑ. compos mentis vel mente alienatus Item de loco dubiū eſt. neſcit enimvtrū moriat̉ in mari vel in terra. in patriaſua vel extra. in aere vel igne ¶ Premiſſaautem de morte cogitatio tria bona facit.Facit enim bene diſponere p̄ſentia. Eſaie..xxxviij. Diſpone domui tue. quia morieris et non viueſ. Secūdo cōtemnere terrena. Hiero. Facile cōtemnit omīa qui ſe cogitat moriturū Item facit vitare peccataEcc̄i. viij. Memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū nō peccabis Et ecōtrario qui noncogitant de morte omnibꝰ peccatis ſordidantur. Treno jͣ. Sordes eius in pedibuſeius. id eſt in affectionibꝰ et non eſt recordata finis eius ¶ D ¶ Quarto debet cogitare iudiciū extremū. vt expaueſcat. Deiudicio require ī dominica. Tūc videbūtfiliū hominis venientē. De penis infernidebet tria cogitare homo .ſ. penaruꝫ multiplicitatem. acerbitatē. et penitatē. De primo pſal. Ignis grando nix glaciēs ſpūs ꝓcellarum. De ſecūdo et tertio Matth̓. xxIte maledicti in ignē. ecce acerbitas. etnū.ecce ꝑpetuitas. Exemplū capl̓o. j. A. ¶ E¶ Quinto debet cogitare de preſenti miſeria et futura gloria. vt exardeſcat. Pſal.Super flumina babylonis illic ſedimuset fleuimus dum recordaremur ſyon. ideſt. celeſtis ſpecule et beatitudinis. Dequa qͣꝫ multa delectabilia cogitare debeamus require in ſermone. Homo quidamfecit cenā magnā.¶ De euangelioSermo. CXI. IIII.Oducunt eī ſurdum et mutū et deprecabantur.vt imponat illi manū. Mar. vij

¶ F ¶ Expoſita ad lrām hiſtoria. ad ſpūalem inſtructionē ẜm ꝙ hic ſurdus et mutus peccatorem deſignat. In premiſſis v̓bis duo ſunt principaliter conſideranda.Primoqͣꝫ graues infirmitates ſequūturpeccata ſcꝫ ſurditas ⁊ mutitas. ibi. Adducunt ei ſurdū ⁊ mutum ¶ Secundo quead curationē horū ſunt neceſſaria. quia eccleſie et ſanctorū oratio. cum dicit. Et dep̄cabātur. et manus dei per caſtigationemimpoſitio. cum addit. vt imponat illi manum. ¶ Surditas autē eſt circa audituꝫverbi dei. mutitas circa confeſſionē ꝓprijpeccati. Et hec ſurditas ſpiritualis prouenit ex quattuor iuxta quattuor cauſas ſurditatis corporalis. ¶ Prima cauſa ſurditatis corꝑalis eſt ex improportōne ſonusad organū. ſicut cōtingit illiſ qui ex immoderato ſono tonitrui obſurdeſcunt. vel aqͣſicut illiſ contingit qui circa vehementemſonum aquarū moratur. ſicut refert Ambroſius in libro exameronde illis qui circa nilum vbi cadit de montibus morāturvel quorū vehementibus ictibus malleorum aures innouantur. ſicut contingit fabris maxime qui caldaria faciunt qui ml̓tum obſurdeſcunt Sic etiā ſurditas ſpiritualis cauſatur ex improportione ſonusverbi dei ad intellectum. Vnde Ioh̓is. vj.cum diceret dominꝰ diſcipulis. niſi manducaueritis carnē filij homīs et biberitiseius ſanguinē non habebitis vitā in vob̓.multi non valentes intelligere abierūt retro dicentes. Durus eſt hic ſermo ⁊ quispoteſt eum audire. ſicut ⁊ vſqꝫ hodie multi facti ſunt heretici. de ſacramento trinitatis et corporis chriſti. et de multis talibusquia intellectū ipſoruꝫ excedebant. ¶ Secunda cauſa ſurditatis corporalis eſt vētoſitas incluſa tympano capitis vel cōcauitate auris. Iuxta quā ſumitur ſecundaſurditas ſpiritualis que eſt curioſitas mētis. quid enim eſt curioſitas niſi quedamventoſitas in concauitatate mentis. etpropterea tales non̄ poſſunt audire niſi