¶ Dominica duo decima

ne. locutiōe. ⁊ oꝑatōe. In qͥbꝰ oībꝰ ſine d̓omereri non ſufficimꝰ. Nā nec cogitare ſic̄hic dic̄ apl̓s. nō ſumꝰ ſufficientes cogitareNec loq̄ Prouer. Dei eſt gubernare linguam. Vn̄ Mat. xiij. Nō ei vos eſtis quiloqmini ſꝫ ſpūs patris veſtri q̇ loq̇t̉ ī vob̓.Itē nec oꝑari Eſa. xxv. Omīa oꝑa noſtraoꝑatus es in nob̓ ¶ Primū ſcꝫ cogitareeſt vtile ad merēdū. ſꝫ loq̄ vtiliꝰ. oꝑari autvtiliſſimū. Sꝫ cū mīmo hoꝝ triū ſcꝫ ī cogitatiōe ſicut on̄dit apl̓s ad merēdū nō ſufficimus ad diuine v̓tutis effectū ꝓ auxiliorecurramꝰ vt nrā ſufficiētia ex deo ſit. vtile enī eſt ⁊ meritorie cogitare. Sunt auteꝫqnqꝫ q̄ vtiliter ⁊ meritorie homo cogitat.¶ Primū eſt pctā vt defleat. Pſal. Cogitabo ꝓ pctō meo. Et tria dꝫ de pctō flēdocogitare .ſ. ꝙ tāta nūero cōmiſit. Pſal. Lauabo ꝑ ſin. no. ī. pctā. lectū meū lachr. meiſſtra. me. riga. Itē ꝙ tā grauia ⁊ abomīabilia corā deo ⁊ angel̓ facere nō erubuit. Eſdre. ix. Dn̄e confundor et erubeſco leuarefaciē meā ad te ꝓpt̓ multitudinē iniqͥtatuꝫExēplū ca. vj. A. Itē dꝫ cogitare de temꝑepctōꝝ. ꝙ ſcꝫ tāto tꝑe ī ip̄is ſtetit Eſa. xxxviijRecogita. tibiōēs an. me. in ama. aīe mee¶ B ¶ Scd̓o dꝫ cogitare quo ī bonis ſpūalibꝰ ꝓficiat. Prouer. xxj. Cogitatiōes robuſti ſꝑ in abudātia. vt ſcꝫ ſꝑ in bonis abudet. Sicut dauid ꝓficiēs ſꝑ ſe melior apparebat Reḡ. iij. Ad hūc ꝓfectū debēt eū mouere tria. videlicet vt temptatiōes diabolieuadat. Hiero. Semꝑ aliqͥd oꝑis facitone te diabolꝰ īueniat ocioſum. Ezech̓. xvij.Hec fuit iniq̇tas ſodome ſaturitas pāis ⁊ociū Itē vt tꝑ̄s merēdi n̄ negligat. Gal̓. vj.Dū tꝑs hēꝰ oꝑemur bonū ad oēs. Eccs.ix. Qdcūqꝫ facere pōt manꝰ tua inſtanteroꝑare. qͥa nec ſapīa nec ſcīa nec opꝰ nec roſunt apd̓ inferos q̇ tū ꝓperas. Apoc̄. xiiij.Amo enī iā dic̄ ſpūs vt req̇eſcant a laboribus ſuis. oꝑa ei illoꝝ ſequūt̉ illos. Itē vt p̄miū augmētet. Lu. xvj. Eadē mēſura quamēſi eſtis remētiet̉ vobis. Pſal. Reddesvnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua ¶ C ¶ Tertio dꝫ cō

gitare de morte Ecc̄s. vij. Meliꝰ eſt ire addomū luctꝰ qͣꝫ a ddomū ꝯuiuij. in illa eniꝫammonet̉ finis ho. ⁊ viuens cogitat qd̓ futurū ſit. Et circa hͦ dꝫ qͣttuor cogitare .ſ. moriēdi neceſſitatē ⁊ facilitatē. ⁊ mortis ꝓpinquitatē ⁊ dubiētatē ¶ De pͥmo .ſ. neceſſitate Pſal. Quis ē hō qui viuit ⁊ nō videbumorte. jͣ. Corint. xiiij. Quotidīe morimurij. Regum. xiiij. Oēs morimur ⁊ qͣſi aq̄ dilabimur ī terra q̇ nō reuertūt̉. Auḡ. Tꝑspn̄tiſ vite nihil aliud eſt qͣꝫ curſꝰ ad mortēin qͣ nemo paululū tarde vl̓ tardiꝰ ire permittit̉. ſꝫ oēs pari mō vrgent̉. Sene. In hͦfallimur ꝙ mortē nō ꝓſpicimꝰ. pn̄tē ei diēcū morte diuidimꝰ. ⁊ illa n̄ hꝫ ꝑte deteriorēqͥa totū qͥd trāſijt vite nrē rapuit. ⁊ nos nōhabemꝰ niſi inſtās pn̄s. Nullꝰ raptor violētior qͣꝫ mors. qͥcq̇d̓ in manibꝰ eſt de pn̄ti qͣꝫcito venit totū rapit̉ ¶ Itē de ſcd̓o. ſcꝫde facilitatē. Prouerb̓. xx. Lucerna dn̄i ſpiraculū hoīs. Quia ſic̄ lucerna vēto expoſita de facili extinguit̉. Prouerb̓. xiij. Lucerna ip̄ioꝝ extinguet̉. Fragilior ē enī hō aliqͦvaſe vitreo. ligneo. luteo. q̄a ſi vas vitreuꝫpōt aliqͦ duro frāgi. tn̄ nō p̄t ſubmerſū aliquo mō extingui. Itē ligneū et ſi igne vritaqͣ nō ledit̉ ſubmerſū. Itē luteū aquā tenēt⁊ igne ſolidat̉. Hō v̓o ab oībꝰ his leditur ⁊deſtruitur. Poteſt enī homo lapide frangi. igne exuri. aqͣ extingui. ꝑ corruptū aerēinterfici. quod non vas lapideū. Iteꝫ magne fragilitatis homo eſt quia ex punctua vnius acus poteſt mori. etiaꝫ ex eo ſineqn̄ pōt ſb̓ſiſtere ſic̄ ē cibꝰ ⁊ potꝰ frequēterpōt mori. ecc̄. ꝓpt̓ cra pl̓aꝫ ml̓ti obiert̉ ¶ It̄de trio .ſ. de mortis ꝓpinqitate ī cātico moyſi. Iuxta eſt dies ꝑditionis. Multi enimſe longe a morte credentes ſubito corruerunt. Sic pharao et egyptij credentes ſefilios iſrael perſequi ſubito in mari perierunt. Exodi. xiiij. Sic dathan et abyron ſacerdotium ambientes. ſubito a terra abſorpti ſunt. Numeri. xvj. Sic ſennacheribet exercitus eius cum gloriaretur cape hierijſalē centuoctuagintaqͥnqꝫ milia ſubito