¶ Dominica ſexta

Ecc̄. xviij. Un̄ beatꝰ augͥ. in li. ſol̓. Contremiſcunt dn̄e oīa oſſa mea. quia nō ſecurat̉oīs homo viuēs ſuꝑ terrā vt nō ſit ſeruitium ſine timore ⁊ gaudiū ſine tremore. cuꝫignoret hō vtrū amore dignus ſit vl̓ odio.Et ſubdit. Vidimꝰ dn̄e ⁊ audiuimꝰ a patribꝰ noſtris. qd̓ vtiqꝫ ſine tremore non recolo quoſdā vſqꝫ ad celoſaſcēdiſſe. ⁊ interſidera nidū ſuū collocaſſe. poſtmodū autcecidiſſe vſqꝫ ad abyſſos. Vidimꝰ lucē obtenebraſſe ⁊ de tenebris lucē ꝓceſſiſſe. Exēplum in vitis patrū de quodā heremita.ad quē cū veniſſet quidā latro multuꝫ depeccatis ſuis penitēs. que cū deſpexiſſet etin ſocietate reciꝑe noluiſſet. cū latro ſibijpſi heremitoriū facere voluiſſet arbor p̄ciſaſubito oppreſſit eum Heremita ille vidit ꝙangeli ip̄ius aīam ad ꝑadiſum deferebat.Et cū ſcandalizatꝰ dixiſſet ꝙ deus plus feciſſet cōſolatiōis latroni qͣꝫ ſibi qͦ. xx. anniſdeo in heremitorio ẜuiuiſſet ⁊ nunqͣꝫ ip̄mꝑangelos conſolatꝰ fuiſſet. et ex hoc decreuit potiꝰ eſſe latro. ⁊ captus in latrocinio.mox ſuſpēſus fuit. Aliud exemplū in pͥmptuario ca. iij. H ¶ Itē iuſticia phariſeoꝝfuit ꝑ oꝑa ſua nō deo ſed hominibꝰ placere. Vn̄ Matth̓. xxiij. Oīa oꝑa ſua faciuntvt videant̉ ab hominibꝰ. Sꝫ ſuꝑabundatiuſticia noſtra huic iuſticie. qui ad hoc tēdimus vt ꝑ oꝑa noſtrano hominibꝰ ſꝫ d̓oplaceamꝰ. Et ad hoc monet nos dominꝰMatth̓. vj. reprobādo phariſeoꝝ ſtulticiam dicēs: Attēdite ne iuſticiā veſtra corāhominibꝰ faciatis vt videamī ab eis. Et hͦquantū ad plura. Et pͥmo quantū ad oratione. Amant in angulis platearū ſtanteſorare vt videant̉ ab hominibus. In hoc īnuit ipſoꝝ vanā iuſticiā. Sed ſubdit ſuꝑabundantiā cū ſubdit. Tu autē cū oraueris intra in cubiculū. et clauſo hoſtio orapatre tuū in abſcondito. Itē quantū ad ieiuniū innuit phariſeoꝝ ſimulatā iuſticiaꝫcū ibidē dicit: Exterminat enī faciēs ſuasvt videant̉ hominibꝰ ieiunātes. ſed docetſuꝑabundantiā. cū ſubdit. ne videaris hominibꝰ ieiunās. ſed patri tuo q̇ eſt ī abſcō-

dito. Itē qͣntū ad elemoſynā innuit eoꝝ iuſticiam ſtulta Matth̓. vj. dicēs. Tu autēcū facis elemoſynā noli tuba canere an teſicut hypocrite faciūt. Et docet huiꝰ iuſticie ſuꝑabundantia. cū ſubdit. Te aūt faciente elemoſynā neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextera tua. vt ſit elemoſyna tua in abſcondito In hac iuſticia ſemꝑ abundabatapl̓us cū in nomine dn̄i omīa faciēs dicebat. Si hominibꝰ placerē ſeruus chriſti n̄eſſem ¶ Itē iuſticia phariſeoꝝ erat multaloqui ⁊ pauca facereMatth̓. xxxiij. Dicūtenī ⁊ nō faciūt. In qua ſuꝑabundāt imitatores chriſti regnū celorū intrare cupiētelqui pͥus et plus faciūt qͣꝫ dicunt. Iuxta qd̓de chriſto Act̉. jͣ. d̓r. Cepit ieſus facere ⁊ docere. Et hoc idem ſuos imitatores docuitMatth̓. viij. Qui inqͥt fecerit ⁊ docuerit h̓nō ſolum intrabit in regnū celorū. ſꝫ etiaꝫmagnus vocabit̉ in regno celorū. Veri etdiſcipuli chriſti ſicut dicit greg. hoc ex ſuavita excipiūt qd̓ alijs dicunt. Iuxta illudapoſtoli Roma. xv. Non ei audeo aliqd̓hoꝝ dicere qd̓ ꝑ me nō efficit chriſtus. Exeplum ca. viij. R. S. ¶ Itē phariſeoꝝ iuſticia erat exteriore non interiore mundiciācurare Vnde Matth̓. xxiij. Ve vobis ſcribe ⁊ phariſei qui ſimiles eſtis ſepulcris dealbatis. que a foris parent ſpecioſa. intusvero plena ſunt oſſibus mortuoꝝ ⁊ omniſpurcicia. ſic ⁊ vos a foris paretis hominibus iuſti intus aūt pleni eſtis hypocriſi ⁊iniquitate. Sed ſuꝑabundantiā huiꝰ iuſticie eſt plus interiore qͣꝫ exteriore mundiciam querere. Et hoc idem oſtendit dominus cū dicit. Phariſee munda priꝰ quodintus eſt vt fiat qd deforis eſt mundū. Fallax enī gratia ⁊ vana eſt pulcritudo exterior ſine interiori. Vnde omīs gloria filie regis ab intus. ¶ Itē iuſticia phariſeorumerat alios ⁊ non ſe penitentijs aggrauareUnde matth̓. xxiij. Alligantonera importabilia. ſuo autē digito nolunt ea mouereSed iuſticia chriſti eſt in qua ſuꝑabudāre debemꝰ potius ſubditos portare qͣꝫ ip̄ia nobis portari exemplo ipſius ſaluatoriſ