¶ Feria ſecūda rogationum
electi dei. Eſaie. lxv. Hereditabūt eā electimei ¶ Itē eſt hereditas iocūdā ⁊ laudabiliſ. Pſal. Viſita nos ī ſalutari tuo ad vidēdū in bonitate electoꝝ tuoꝝ ad letandū inleticia gētis tue vt lauderis in hereditatetua. Oqͣnta iocūditas ibi inerit aīe cū deum ſuū videbit ſine velamīe. cū in ip̄o letabitur ſine intermiſſiōe. cū ip̄m laudabit ſine fatigatōe ¶ Itē eſt hereditas incōꝑabilis. incōtaminata. ⁊ īmarceſſibilis quā pater noſter ꝯſeruat in celis. jͣ. pe. j. Bn̄dictuſdeꝰ ⁊ pater dn̄i noſtri ieſu chriſti. q̇ ꝑ miſericordiā ſuaꝫ magnaꝫ regenerauit nos inſpem vite ꝑ reſurrectiōꝫ ieſu chriſti ex mortuis. in hereditatē incorruptibilem ⁊ incōtaminatā ⁊ īmarceſſibilē ꝯſeruatā in celisEt pēſa ꝙ in hͦ ꝙ dicit incorruptibilē notatur hereditatis perpetuitas. Pſal. Nouitdn̄s dies īmaculatorū ⁊ hereditas eoꝝ ineternū erit. In hͦ ꝙ dicit incōtaminatā notat̉ mūdicia eiꝰ ⁊ puritas. nulla enī mixtura mali poterit ꝯtaminari. imo nec ipſi q̇eā hereditabunt. Vn̄ dicit glo. ꝙ nec ſenionec morbo nec alia mixtura tāgemur Immarceſſibilē dicit qͥa ſꝑerit reces. ſꝑ v̓nanſſꝑ grata. mētes bonoꝝ vſu ſuo qͣꝫuis lōgonullo tn̄ afficiēs tedio. Vn̄dicit gloſa. Ꝙnec in ip̄iſbonoꝝmētibꝰ hoīm ex lōgo vſuceleſtis illa ꝯuerſatio valet aliqn̄ vileſcereſicut fluxus pn̄tis ſolis ſolet aliqn̄ ex lōgovſu in faſtidiū verti. Et hāc hereditatē pat̓filijs cōſeruat in celis. Vn̄ Gal̓. iiij. Ꝙ ſi filius ⁊ heres ꝑ deū. Vn̄ qͣꝫcito mortis ſomnū capimꝰ illā ſi veri filij ſumꝰ poſſidemꝰUn̄ p̄s. Cū dederit dilectis ſuis ſom. eccehere. do. ⁊cͣ. ¶ I ¶ Itē vado ad prēm nondifferēdo ꝓpt̓ ianue ſi tardauero clauſiōꝫ.Sicut ꝯtigit qͥnqꝫ fatuis v̓ginibꝰ q̄ qꝛ tardauerūt foris excluſe remāſerūt. Vn̄ Ecc̄.v. d̓r. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m et ne differas de die in diē ne forte ſubito de terra diſperdat te. Augꝰ Hec vox cras cras ml̓toſdecepit. ⁊ ſubito claudit̉ eis hoſtiuꝫ. ⁊ manet foris cū voce coruina. q̇ noluit haberegemitū colūbinū. Propter hͦ cōſulit dn̄sLu. vij. Contēdite intrare ꝑ anguſtaꝫ por
tā an̄ ſcꝫ qͣꝫ claudat̉. Dicamꝰ ergo. Relinquo mundū ⁊ vado ad prēm. Quo nos ꝑducat ip̄e pat̓ q̇ viuit ⁊ regnat¶ In diebus rogationū d̓ epiſtola¶ Sermo. CI.Ui conuerti fecerit pct̄ōrē ab errore vie ſue ſaluabit aīam eiꝰ Iac̄. v. ¶ R In hisverbis tria ſunt diligēter ꝯſideranda. Et pͥmo q̄ ſit viā erronea ꝑ quā pctōr gradit̉. qꝛdicit: ab errore vie ſue. ¶ Scd̓o qualit̓ hoiuſtꝰ ſe ad pctōrē habere debeat vt ꝑ ip̄mab illa reuocet̉. qͥa dicit. Qui ꝯuerti fecerit¶ Tertio qͣꝫ magnā vtilitatē reuocās cōſequit̉. qꝛ ſcꝫ ⁊ ꝓximū ſaluat ⁊ ſuoꝝ oꝑit ml̓titudinē pctōꝝ ¶ Quātū ergo ad pͥmumnota ꝙ via pctōris ꝑ quaꝫ gradit̉ eſt miẜabilis. Eſt enī via latā q̄ ducit ad mortē Dequa via reqͥre ī die cinerū in ẜmone tertioDerelinq̇t impiꝰ viā ſuā. ¶ L ¶ Ad hocaūt ꝙ hō iuſtꝰ ip̄m reuocare valeat debetſe multis modis erga ip̄m habere ¶ Primū eſt ergo ꝙ nō dꝫ pctōrē deſpicere ſꝫ potius exēplo dn̄i ſe familiarē exhibere. Luc̄.xv Murmurabāt phariſei ⁊ ſcribe dicentes. qꝛ h̓ pctōres recipit ⁊ māducat cū illisEt lu. xx. Murmū. oēſ ꝙ ad ho. pec. diuer.Un̄ ꝓpter ſuā benignitatē quā habuit adpctōres agnꝰ dictꝰ ē. Ioh̓. j. Ecce agnꝰ deiecce q̇ tol. pec. mū. Propt̓ hͦ dicit apl̓s gal̓.v. Frēs ſi aliqͦs hō poccupatꝰ fuerit in aliqͦdelicto. vos q̇ ſpūales eſtis hmōi inſtruite in ſpū lenitatis ¶ Scd̓o hō iuſtꝰ q̇ vultreuocare pctōrē nō dꝫ ip̄m pctōrē magnificare. qͥa hͦ eſſet potiꝰ pctōre in pctīs fouere. Ecc̄. x. Noli magnificare viꝝ pctōreꝫ diuitē. Qd̓ heu faciūt hodie multi adulatores. qꝛ laudat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue. etiniquꝰ bn̄dicit̉. Sꝫ certe dicit dn̄s Eſaie. ii.Popule meꝰ q̇ te beatū dicūt ip̄i te decipiunt ¶ Tertio hō iuſtꝰ dꝫ pctōrē ab errorevie ſue exēplo bono ſuo reuocare. Mat. vSic luceat lux veſtra corā hoībꝰ vt videātoꝑa vrā bona. Efficacior enī eſt vox oꝑisqͣꝫ vox oriſ. Vn̄ apl̓s docēs thi. qͣliter alioſ