Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica rogationum

mundani corruptiet abominabiles factiſunt in ſtudijs ſuis. qͥa in talibus ſtudentPropter qd̓ dicit. ij. Pet̓.. Fugiētes inq̇tea que in mūdo eſt ꝯcupiſcētie corruptiōꝫCeleriter ergo ip̄m relinquamꝰ ne ab ip̄ocorrupamur polluamur ſic polluti patrem videre poſſimꝰ. Quia beati mudo corde quoniam ipſi deum videbunt.Propter hoc d̓r Eſa. lij. Recedite recediteexite inde. pollutum nolite tangere Et bisdicit recedite vt ſcꝫ recedamꝰ mēte corꝑeExemplū ca. vij. B. E Tertio relinq̄muſmundū tanqͣꝫ malū vicinū ſociumſꝑletat̉ de malo noſtro. Ip̄e enī ridet cumploramꝰ. gaudet triſtamur. Iohan. xv.Plorabitis flebi. vos. aut gaudebitEt qͣꝫuis ſit ꝑuerſa ſocietas mūdanorūmulti tamē ip̄oꝝ ſociētatē diligūt. et eoruꝫfacta iniqua imitāt̉. iiij. Reg̓. iij. d̓r de iorā peccatiſhieroboā adheſit nec receſſit abeis. Et de multis alijs in libris regū ideꝫlegit̉. Propter hoc tales ad prēm ꝑuenire pn̄t peccatis irretiti. Un̄ ꝯſulit moyſeſnūeri. xvj. Recedite a tabernaculiſ hoīm īpioꝝ nolite tāgere que ad eos ꝑtinēt ne īuoluamini in pctīs eoꝝ. Et ꝓuerb̓. xxij. Ar gladij in via ꝑuerſi. cuſtos aūt aīmeſue longe recedet ab eis. Exēplū ca. vij. A. F Quarto mundū relinquamꝰ tanqͣꝫ amicū fraudulentū. ip̄e enī amiciciaꝫtendit rebus tꝑalibꝰ hoīem onerando ſedhoc frudulēter facit ne ſcꝫ artā viā duc̄ad patrē trāſire valeat. Ip̄e eſt tāqͣꝫ iudasꝓditor dicit demonibꝰ. Quēcunqꝫ oſculatus fuero .ſ. reꝝ tꝑaliū ꝓſperitate. ipſe eſttenēte. Prouer. xj. Simulator ore decipit amicū ſuū. Un̄ certe nos dicamꝰ ei exēplo dn̄i. Iuda oſculo filiū hominis tradiſQuia dicitGreḡ. Quiſq̇s honoribꝰ inflatus vel theſauris auri vl̓ argenti oneratꝰfuerit. anguſtū iter regnī trāſire non poterit. Propter dicit dn̄s Mat. vij. Attēdite a falſis ꝓphetis veniūt ad vos in veſtimētis ouiū intrin. aūt ſūt lu. ra. Hie. xxj.Seduxerūt te viri pacifici tui dimerſerūtin ceno lubrico pedes tuos receſſerūt a

te. Propt̓ hoc dicit̉ hiere. ij. Egrediminimedio eiꝰ .ſ. mūdi. vt ſaluet vnuſqͥſqꝫ aīaꝫſuā. ne forte molleſcat cor tuū .ſ. per tꝑaleoſculū deceptꝰ. Qui ergo p̄dictas cauſaspenſando cōtemnit mundū ſecure pōt dicere. relinquo mundū. Exēplum ca. vij. F. G Et qꝛ ſufficit malū deſerere niſi bonū faciat. ſtatim ſubdit boni aggreſſione dicit: Et vado ad prēm. Etdicit vadā tanqͣꝫ in futuro. ſed vado in pn̄ti. Uado ergo ſine dilatiōe. videlicet qꝛpellor. qꝛ trahor. q̇a terreor. Cōpellor famem. trahor ineffabilē hereditatē. ſed terreor hoſtij clauſionē. Uado igit̉ vt famen depellā. Hic enī qͣꝫdiu ſum fame ꝑeoquia nec ſatiat̉ oculꝰ viſu. nec auris auditu. Sꝫ in domo patris etiā mercēnarij abundāt pane. Surgā ibo ad prēꝫ vt ſatiari valeā ad hocip̄m me inſtāter vocatMat. xj. Venite ad me ego reficiaꝫ vos.p̄s. Satiabor apparuerit gl̓ia tua H Itē vado ad pr̄em vt hereditatē patnāque trahit poſſideaꝫ. De qua Matth̓. vj.Pater noſter es in cel̓ adueniat regnūtuum. Ad qd̓ et ip̄e nos inceſſanter vocatMatth̓. xxv. Venite bn̄. pa. me. ꝑci. reg. qd̓vob̓ ꝑatū eſt. Nec miꝝ ſi hereditas trahitEſt enī hereditas illa fructuoſa delectabilis. In hac enī nulliꝰ rei eſt penuria. Leuit̓. xx. Dabo vob̓ in hereditatē terrā lacte melle manantē. Et eſt delectabilis quiaeſt delicijs omnibꝰ dulcedine refertaEcc̄. xxiiij. Hereditas mea ſuꝑmel fauū dicit ſicut mel ſꝫ ſuꝑ mel. qꝛ incōꝑabiliter delectabilior dulcior Itē eſt hereditas p̄cioſa nobilis. qͥa omnibus diuitijsſpūalibꝰ cumulata. Eph̓. j. ceſſo grāsagēs vobis memoriā veſtri faciēs ī oroibus meis. Et pꝰ ſubdit Vt ſciatis ſit ſpeſvocatiōis eius et diuitie gl̓ie hereditatiſeiꝰ. Eſt etiā nobilis. qͥd ptꝫ. qͥa ſemꝑ nobiles poſſederūt. Ecc̄. xxiiij. Et radicaui inppl̓o honorificato. in ꝑtes dei mei here. il.ſcꝫ ppl̓i honorificati. Et in eodē In iacob inhabita. ī iſrael hereditare. et ī electis meiſmitte radices. Vn̄ hereditabūt tantuꝫ