FFeria ſecundā rogationum
ab errore vie ſue dꝫ retrahere. int̓ ceter adixit. Te ip̄m p̄be ī oībꝰ exēplū bonoꝝ opeꝝ¶ Quarto dꝫ ſi pctōr occultꝰ ē occulte eūcorrigere. Mat. xviij. Si peccauerit in tefrat̓ tuꝰ. glo. te ſolo ſciente. corripe eū interte ⁊ ip̄m ſolū. Si v̓o publicū ⁊ notoriū fuerit dꝫ ip̄m publice arguere Un̄ thi. v. Peccantē corā oībꝰ corrip̄e vt ceteri timorē habeāt. ⁊ hͦ maxīe ſpectat ad p̄latos. ¶ Quito dꝫ vt pct̄ōrē emolliat chriſti bn̄ficia queſūt multa enarrare ¶ Nā pͥmo chriſtꝰ vtpctōres ſaluaret ī mundū venit Un̄. j. thi. jChriſtꝰ ieſus veīt ī hunc mundū pctōresſaluos facere. ¶ Itē ſcd̓o vt hoīes a pctīsreuerterent̉ in p̄dicatiōibꝰ ſuis ip̄os ml̓tiplicit̓ monuit ⁊ ad pnīam reuocauit. Un̄Luc̄. v. Nō ve. vo. iu. ſꝫ pec. ad pe. Un̄ iamnō eſt q̇ ſe poſſit excuſare. Ioh̓. xv. Si n̄ veniſſem ⁊ locutꝰ eis fuiſſem pctūm n̄ haberēt. nūc aūt excuſatiōꝫ nō hn̄t de pctō ſuo.¶ Itē dꝫ tertio ꝓponere ꝙ dn̄s pctōreſbenigne recipit ⁊ leueꝫ ip̄is pn̄iam iniunxitUn̄ Ioh̓. viij. dixit ml̓ieri dep̄hēſe ī adulterio. Vbi ſūt q̇ te accuſabāt Nemo te cōdēnabit. Et illa dixit. Nemo dn̄e. Nec ego teꝯdēnabo. Vade ⁊ ampliꝰ noli peccare Eoce leuis pnīa ꝓ tāto crimīe Et hͦ deberꝫ ml̓tū peccatorē monere. ¶ Itē qͣrto dꝫ pctōriꝓponere ꝙ multū dꝫ pctōrē ad ꝯuerſionēmouere. videlicꝫ ꝙ chriſtus ſedēs ī dextrapatris. pctōꝝ dignat̉ eē aduocatꝰ. j. Io. ij.Si qͥs peccauerit aduocatū hēꝰ apd̓ patrē ieſum chriſtū ⁊ ip̄e ē ꝓpiciatio ꝓ peccatis noſtris. Et ſi ſic pctōr ꝯuerti nō poterittūc excuſatiōꝫ nō hꝫ. ¶ Sexto dꝫ ꝑ pctōrevir iuſtꝰ orare. ſic̄ fecit ſtephanꝰ Actu. vij.Poſitis āt genibꝰ orabat dicēs: Dn̄e ieſuchriſte ne ſtatuas illis hͦ pctūm Iacobi. vOrate ꝓ inuicē vt ſaluemī. Sic orabat dauid cū dicebat. Deficiāt pctōres a terra etiniqͦ. ita vt n̄ ſint. glo. ampliꝰ iniqͦ. Exēpluꝫca. j. I. ¶ Septimo ꝙ ſi ꝓpt̓ p̄dicta pctōrꝯuerti noluerit dꝫ vir iuſtꝰ ꝓ eis cōpaſſione lugere. Sic Lu. xj. dn̄s vidēs ciuitatē inmalicia obſtinatā fleuit ſuꝑ illā. Sic coꝝxij. dicit paulus. Timeo ne cū venero hu-
miliet me dn̄s apd̓ vos ⁊ lugeā ml̓tos exvob̓ .ſ. q̇ ī malicia ꝑſeuerāt. Pſal. Defectotenuit me ꝓ pec. ⁊cͣ. ¶ M ¶ Tertio on̄ditqꝫ magnū bonū ⁊ vtilitas cōuerſionē ſeqͥt̉qͥa ſaluabit ai. eiꝰ .ſ. ꝯuerſi. qͣ vtiqꝫ ī mūdonihil p̄cioſiꝰ Mat. xij. Quā cōmutationēdabit hō ꝓ aīa ſua. Itē ꝯuertēs oꝑit multitudinē pctōꝝ ſuoꝝ. ⁊ non ſolū ꝯuertēs ꝑ h̓delet pctā ſua. ſꝫ etiaꝫ ſicut dic̄ glo. acq̇rit ſibi infinita p̄mioꝝ gaudia. Ad q̇ nos ꝑdu.q̇ viuit ⁊ regnat¶ De equemOnfitemini alterutrū pctā vrā vt ſaluemī Iaco. vDe h̓ themate reqͥre ꝓceſſum inſermone qui incipit. Ore cōfeſſio fit ad ſalutem.¶ De euangelio ¶ Sermo. CII.Etite et accipietis. Lu. xj ¶ N ¶ In v̓bis iſtiſdn̄s duo fac̄. Primo ad petēdū aīat. cuꝫ dicit. petite. Scd̓ode īpetrādo certificat. cū dicit. ⁊ accipietis¶ Oqͣntū dēmꝰ ex pͥmo ꝯſolari ꝙ videlꝫad petēdū aīamurcū ml̓tū egeamꝰ. et nilboni niſi ab ip̄o hrē poſſimꝰ. Qd̓ vtiqꝫ recognouit p̄s. dicēs. Pauꝑes facti ſumuſnimis adiuua nos deꝰ ſalu. noſter. Et nōſolū ad petēdū aīat. ſꝫ etiā q̇d petere ab eo⁊ qꝫ magna ſcꝫ meliora q̇ hꝫ petere debeāꝰinformat. Sic eī legit̉ mat. vj. Ꝙ diſcipuliqͥd et qͣliter petere deberēt cū rogarēt ip̄mvt ip̄os informarēt reſpōdit. Sic orabitisPat̓ noſter q̄ es ī cel̓. Que oro cū petitionibꝰ ſuis excedit oēs alias ī tribꝰ. videlicꝫin digͥtate. in breuitate. ⁊ ī vtilitate ¶ In dignitate excedit. qua alie orationes ſicutpſalmi ⁊ hmōi ⁊ ſi ꝑ ſpūꝫſctūꝫ credūt̉ editetn̄ ꝑ mediū. Sꝫ hͨ or̄o ſine medio edita ē ꝑip̄ꝫ ſaluatorē ¶ Itē ī breuitate excellit. Eſtei int̓ orōnes breuiſſima. ⁊ hͦ ne qͥs de ignorātia excuſaret̉ ⁊ vt faſtidiū diſcēdi tolleret̉⁊ vt deꝰ ꝑatꝰ exaudire mōſtraret̉ ¶ Itē excedit ī fecūditate ſiue vtilitate qꝛ ꝯtinꝫ oēs