Dominica quarta poſt paſca

aqua ſꝑ exibat facere non potuiſſet triſtisredijt dicens ſe inutilit̓ laboraſſe. Rn̄dit eipat̓. Et ſi aquā nō detuliſti tn̄ calatū mundaſti. Sic ē de corde. licet v̓bū d̓i ſꝑ retinere nō poſſit. tn̄ trāſeūdo mūdat ¶ Itē voxdn̄i mūdificatos ī v̓tutibꝰ creſcere fac̄ Un̄Mat. xiij. Qui v̓buꝫ dei audit ⁊ intelligitfructū affert. Col̓. j. Verbū v̓itatis euāgeliqd̓ ꝑuenit ad vos fructificat ⁊ creſcit. Et ꝓuerb̓. iij. Primi ⁊ puriſſimi fructꝰ eiꝰ .ſ. diuine vocis. pͥmi qͣntū ad grām ī pn̄ti. ⁊ puriſſimi qͣntū ad gl̓iaꝫ ī futuro Exēplū. c. viijL. ¶ Scd̓o veloces dēmꝰ eē ad audiēduꝫvoce ſuꝑioris ſcꝫ p̄lati Talit̓ fecit ille d̓ qͣ d̓rin pſal. In auditu au. obediuit mihi. Ber.Verꝰ obediēs n̄ ꝓcraſtinat mādatuꝫ. Etad heb̓. vlt̓. Obedite p̄poſitis vrīs ⁊ ſubiacete eis. ip̄i enī ꝑuigilāt qͣſi rōeꝫ reddituriꝓ aīabꝰ vr̄is. Obediētie v̓o emolimētumon̄dit apl̓s q̇ poſtqͣꝫ dixit de chriſto phi. iijꝙ factus ē obediēſ vſqꝫ ad mortē. ſubdit ꝓpter qd̓ deꝰ illū exaltauit. Un̄ ⁊ ī vitis patrū legit̉ ꝙ q̇dā ſctūs cuꝫ vidiſſet qͣttuor odines ſaluādoꝝ ſuꝑiorē illū vidit q̇ in pn̄tiſunt p̄latis ſuis huilit̓ obedientes ¶ R¶ Tertōdēmꝰ eē veloces ad audiēdū vocē pauꝑis. Vn̄ ꝓuer. xxj. Qui obturat aurē ſuā ad clamorē pauꝑis. clamabit ⁊ ipſe⁊ n̄ exaudiet̉. Oqͣꝫ magnū ē emolimentuꝫhꝰ auditōis. Ꝙ ſic̄ tho. xij. Elemoſyna hominis faciet īuenire vitā eternā Regnū eīceloꝝ paupeꝝ ē. Btī eī pauꝑes quiā ip̄oꝝeſt regnū celoꝝ. Un̄ ab ip̄is eſt cōꝑanduꝫ.Propt̓ qd̓ dicit dn̄s Lu. xvj. diuitibꝰ. Facite inq̇t vob̓ ami. d̓ mā. iniqͦ. vt reci. vos ī ettaber. Nā ſicut dic̄ augꝰ Nō tā dn̄s fec̄ diuites ꝓpt̓ pauꝑes ſꝫ potiꝰ pauꝑes ꝓpt̓ diuites. vt diuites ī pauꝑibꝰ ſpūale bonū lucrent̉. Un̄ cū ꝑ hoſtia diuituꝫ pauꝑes cuirūt q̇d aliudqꝫ ꝙ regnū celoꝝ qd̓ ip̄oꝝ eſteis venale exponūt. Fatuꝰ ē ergo diues qͥnō eſt velox ad audiēdā vocē pauꝑis. minima ꝓ maximis. trāſitoria ꝓ et̓nis exhibētis. laudabil̓ vtiqꝫ ⁊ bona aliqͦꝝ diuītū cōſuetudo q̇ tꝑe comeſtionis hoſtia domorū aꝑta ꝓpt̓ paupeꝝ aduētū tenēt. Prope

qͦd nō ſolū angl̓os veꝝ etiā ⁊ ip̄m chriſtuꝫaliq̇ eoꝝ ī ſpecie pauꝑis reciꝑe merueruntſicut refertbeatꝰ greg. ī quādā omelia paſcali. Sꝫ illoꝝ ꝯſuetudo vituꝑabil̓ qui hoſtia q̄ ſꝑ tenēt clauſa ad ꝑua exenia aꝑiūt.Sꝫ pauperē regnū celoꝝ p̄bētē nō ſoluꝫ n̄intromittūt. ſꝫ nec etiā ad ianuā clamāteꝫaudiūt Sic diueſ purpuratꝰ obturauerataures ſuas ne pauꝑis lazari an̄ ianuā iacētis micas panis petētis audiret. Et id̓opoſt cū vidiſſꝫ eundē lazarū in ſinu abraein requie opulēta clamauit ⁊ ip̄e. ſꝫ nō fuitexauditꝰ. nec ī vna gutta aqͣ ¶ L ¶ Scd̓oꝯſulit beatꝰ iacobꝰ vt qͥſqꝫ tardꝰ ſit ad loquēdū. Ad hͦ docet etiā nos nat̉a. vt ſcꝫ velocius audiamꝰ ⁊ tardiꝰ loq̄mur. ¶ Naturā eī dedit duplex inſtrumētū hoī audiēdi ⁊ vnū loquēdi vt hͦ ipſo on̄dat̉ ꝙ ho ī duplo plꝰ dꝫ audire qͣꝫ loqͥ. ¶ Itē nat̉a pl̓ibꝰaīalibꝰ dedit auditū. loq̄lam nō dedit niſiaīali rōnali. Un̄ ex hͦ on̄dit̉ ꝙ loq̄la dꝫ eſſerōnaliſ. Col̓. iiij. Sermo veſter ſꝑ in grā ſuſale ſcꝫ ſapīe ꝯditꝰ. Sꝫ heu multi ſūt q̇ qͣſinullā rōem hn̄tes imp̄meditate loquunt̉.De talibꝰ p̄t dici illud Iob. ij. Quaſi vnade ſtul. mulieribꝰ locū. es ¶ Itē natura dedit inſtrumēta auriū aꝑta. loq̄ndi v̓o clauſa ſubduabꝰ clauſuris. Hō ei ad audiēdūſꝑhabet aures aꝑtas. ſꝫ linguā ſub labijs⁊ dentibꝰ clauſam. Eſt eī lingua ſicut monacha q̄ in clauſtro clauſa q̄ nō dꝫ loqͥ niſide licētia. Mich̓. vij. Cuſtodi clauſtra oriſtui. Prouenit eī illi q̇ nō eſt tardꝰ ſꝫ potiꝰvelox ad loquēdū ml̓tiplex nocumētū ſcꝫculpe. qͥa ꝓuerb̓. x. In ml̓tiloq̇o non deeritpctūm. vl̓ alijs detrahēdo. vl̓ mētiēdo. velſe iactādo. vl̓ iurādo. ⁊ ī multis alijs Itemnocumētū tꝑal̓ pene. Prouer. xiij. Qui incōſideratꝰ ē ad loq̄ndū ſentit mala. O qͦtſūt grauit̉ ꝑcuſſi. o qͦt occiſiꝓpt v̓ba incompoſita. Pſal. Vir linguoſꝰ n̄ diriget̉ ī terItē nocumētū pene et̓ne. Un̄ lu. xvj. diueſpurpuratꝰ qꝛ ī epul̓ linguā īcōſiderate laxauerat. iō p̄ ceteris mēbris in ea ignis penā ſentiebat. Iō beatꝰ iacobꝰ ī p̄miſſis verbis bn̄ꝯſulit vt oīs hō ſit tardꝰ ad loq̄ndū