¶ Dominica quarta poſt paſca
¶ Dominica quart¶ De euāgelio Sermo. XCVIII.Um uenerit illeſpūs v̓itatis arguet mūdū d̓ peccato ⁊ de iuſticia ⁊ de iudicio Ioxvj. ¶ M ¶ In his v̓bis dn̄s duo facit.¶ Primo ei innuit ꝙ ſpūſſctūs maliciaꝫmūdi arguet cū dic̄. Ille arguet mundū d̓pctō ⁊ de iuſticia ⁊ d̓ iudicio ¶ Scd̓o tꝑeargutiōis inſinuat cum dic̄. Cum venerit¶ Triplicē aūt maliciā on̄dit dn̄s ꝓpterquā ſpūſſctūs mūdū .i. mūdanos arguetqꝛ de pctō qͦd ſcꝫ cōmiſerūt. d̓ iuſticia quēſcꝫ facere omiſerūt. de iudicio qͦd .ſ. cōtepſerūt. ¶ Prīo igit̉ arguet mūdū d̓ pctō qd̓cōmiſerūt. ⁊ h̓ qꝛ nō crediderūt inq̇t ī meNō dic̄ q̇a nō crediderūt me. nec dic̄. qͥa n̄crediderūt mihi Sꝫ qꝛ inq̇t n̄ crediderūt īme. Aliud eī vt dic̄ augꝰ ē credere deū .ſ. trinū ⁊ vnū. creatorē ⁊ redēptorē. ⁊ hꝰ mōi. ſic̄demōes credūt ⁊ ꝯtremiſcūt. Aliud ē credere deo ſcꝫ v̓bis eꝰ fidē adhibere. ſic credidit abraā d̓o ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiaꝫ.Aliud ē credere ī deū .i. fide ⁊ charitate etbonis oꝑbꝰ tēdere ī ipſū. hͦ eſt tantuꝫ bonoꝝ ſine pctō mortali exiſtētiū. De qͥbꝰ inIoh̓. Ois q̇ credit ī me n̄ moriet̉ in eternū.Illi ergo q̇ ſunt ī mortali pctō n̄ credūt ineū. qꝛ charitate ⁊ bonis oꝑbꝰ n̄ tēdūt ī ip̄ꝫ.ſꝫ potiꝰ ꝑ pctūm recedūt ab ip̄o. Vn̄ Eſa.lix. d̓r. Iniqͦtates vrē diuiſerūt inter vos etdeū veſtrū. ⁊ pctā vrā abſcōderūt faciē eiꝰa vob̓. Sic luc̄. xv. filiꝰ ꝓdigꝰ receſſit a prē⁊ elōgauit ab eo viuēdo cū meretricibꝰ luxurioſe. Arguet āt ſpūſſctūs mūdanos d̓pctō. q̇a illud cōmittēdo n̄ crediderunt inchriſtū .i. charitate ⁊ bonis oꝑbꝰ n̄ tendebāt in ip̄m. ſꝫ potiꝰ pillud a chriſto ſalutari ſuo receſſerūt ¶ N ¶ Scd̓o arguet deiuſticia quam facere neglexerūt. ⁊ h̓ qꝛ adprēm vado. Vado inq̇t ꝑare vob̓ locum.Qui vtiqꝫ locꝰ ab initio ꝓpt̓ pctūm primiꝑentis clauſus fuerat Huc q̇dē chriſtꝰ reparauit. vtinā nos ad ip̄ꝫ ꝑati eſſemꝰ. quāꝑationē chriſtꝰ on̄dit debere fieri ꝑ iuſticiam. Certe chariſſimi vete. teſta. pres iuſti-
ciā q̇dē fecerūt. tn̄ qꝛ nōdū locꝰ ꝑ chriſtuꝫꝑatꝰ fuerat. illuc venire n̄ potuerunt. Qd̓on̄dit ezech̓. rex. q̇ ī orōe ſua dixit eſa. xxxviijMemēto dn̄e quō ambulaueri corā te inv̓itate ⁊ ī corde ꝑfecto. ⁊ qd̓ bonū eſt ī ocul̓tuis fecerī. Et ꝓpt̓ hͦ deſiderās ad locū illūꝑuenire dicebat. Attenuati ſūt oculi meiſuſpiciētes ī excelſo. Et qꝛ illuc ꝑuenire nōpotuit dixit: Uadā ad portas inferi. Illuc⁊ dauid fatet̉ ſe deductū dicēs. Poſuerūtme ī lacu inferiori. Qui tn̄ dic̄ Feci iudiciū⁊ iuſticiā. Nec miꝝ. Nōdū eī locꝰ paratꝰerat. Sꝫ ecce mō locꝰ ꝑ ip̄m ꝑatꝰ ē. duꝫ tn̄nos ꝑ iuſticiā ꝑati ſumꝰ Merito ergo ſpirituſſanctꝰ arguet mundanos de iuſticiaquā facere neglexerūt Et ſi placꝫ d̓ iuſticialoqͥ. quā hrēdēmꝰ reqͥre īẜmone Stabūtiuſti. vbi īuenies de triplici iuſticia cordisoris ⁊ oꝑis ¶ O ¶ Tertio arguet mūdūde iudicio qd̓ ſcꝫ ꝯtēpſerūt. qd̓ vtiqꝫ nō feciſſent ſi attēdiſſent qꝛ p̓nceps mūdi iā iudicatꝰ ē. ij. Pe. ij. Si ei deꝰ peccātibꝰ āgel̓nō peꝑcit. Et pꝰ ſb̓dit. Exēplū eoꝝ q̇ impieacturi ſūt ponēſ. Oſi mūdani recogitarētqͣꝫ miſerabilit̓ pͥnceps mūdi .ſ. lucifer iudicatꝰ eſt q̇ ꝓpt̓ vnū pctūm iudicatꝰ ⁊ eiectꝰeſt de tāta altitudine ī tātā ꝓfunditātē. detāta pulcritudine ī tātā deformitatē. de tāta felicitate in tā ꝑpetuaꝫ pene anxietatē. n̄vtiqꝫ pctā pctīs accumularēt diſtrictū iudiciū ꝑtimeſcēdo. Exēpluꝫ in ꝓmptuarioca. iij. ī fine. Oqͣntū beatꝰ hiero. iudiciū ꝑtimeſcebat q̄ dicebat. Siue comedo ſiuebibo ſiue qͥcq̇d aliud facio. ſꝑ videt̉ illa vox īauribus meis reſonare. Surgite mortuivenite ad iudiciū. Nec miꝝ ſi tantū iudicium ꝑtimeſcebat. qͥa ſicut dicit Chryſo. Iniudicio illo nō erit reſiſtēdi v̓tus. nec penitentie locus. nec defenſionis tꝑs. nec fugiēdi facultas. nec latēdi poſſibilitaſ. nec apparendi ſecuritas. nec ſatiſfactiōis vtilitaſ. qꝛnec ꝓderūt diuitie diuitibꝰ. nec ꝑentes parentibꝰ. nec angl̓i ꝓ hoībꝰ intercedēt. Vn̄merito ſpūſſctus arguet mūdū de iudicioq̇d .ſ. mūdani n̄ expauerūt. Nec ſe poterūtexcuſare d̓tāti iudicij ignorātia. qꝛ p̓ncepſ