¶ Deuteronomij.

Odidit quoqNon erit meretrix nec ſcortatorin iſrahel. Nō offeres mercedē ꝓſtibuli.nec p̄cium carnis in domū dn̄i tui. quiavt dicit ioſephꝰ. mercedē ꝓ coitu carnisvenaticij vel cuſtodis gregum nō licebatofferri. quia ex his que de contumelia ꝓcedunt diuinitas nō delectatur. Itē. Nōfenerabis pecuniam ad vſuram. nec fruges. nec aliquid aliud fratri tuo. ſed alieno. Sed qd̓ dictū eſt de fratre. preceptūeſt. qd̓ de alieno ꝑmiſſio. ſicut ⁊ ꝑmiſſiofuit. qd̓ ſequitur de libello repudij. Uirapud quē vxor ſua nō inueniebat gratiāꝓpter aliquā feditatem que multimode ꝓueniunt. ſcribebat ꝙ nunqͣꝫ conueniebatcū ea. ⁊ cauſam ob quā diſplicebat ei mulierne conueniret. ⁊ tradebat libellum inquo ſcripta erant hec mulieri. vt corā ſacerdotibus legeret̉. Et cū iuraſſet verumeſſe qḋ ſcripſerat. licebat vtriqꝫ alij cōpulari. Qd̓ ſi ingrederet̉ mulier ad alterū.qui iterū daret ei libellū repudij. viro priori nō licebat eā reciꝑe. qꝛ abominabileꝫfecerat eā corā dn̄o. Modo ꝓ nulla feditate excludit̉ vxor. niſi ob ſolā fornicationē.neqꝫ ſic etiā licet eos migrare ad ſecundavota. Tamē quedā eccleſie modo introduxerūt de nouo leprā. quia morbus ſerpens eſt ⁊ cōtagioſus. Item. qui nuꝑ acceperit vxorē. nō ꝓducetur ad bellū nec eiquicqͣꝫ neceſſitatis publice iniunget̉. vtvno anno letetur cum vxore ſua. Poteſtaut intelligi annꝰ iſte nuptialis. nō vſualis decem menſiū tantū. iuxta quē numerū dicit̉ annus luctus. qꝛ mortuo viro nōlicet vxori tranſire ad aliū. ante decē mēſes. quia forte concepit de primo. ⁊ poſſetfieri dubiū. cui viroruꝫ aſcribendus eſſetpartus. Itē ꝓhibuit quoqꝫ ne liberi ancillas duceret vxores. ¶ De plagisqͣrū maior erat qͣdragenaria. C. XIIII.Terum ſi viderit iu

dex reum dignum plagis tm̄. proſterneieū coram ſe. ⁊ faciet eum verberari. Promenſura peccati erit ⁊ plagarū modꝰ. itadūtaxat. vt quadragenariū numerū nonexcedat. Sic ⁊ penitētes excōmunicatosplagis cedimus ſcd̓m numerū verſuumalicuius pſalmi. quē dū cedimus cantamus. Ioſephus dicit. xl. plagis vna minus habena publica verberandū. Liberūaūt hominem turpiſſimū erat penā hancſuſtinere.¶ De ſuſcitatione ſeminis ⁊ modis diſcalciandi. C. XV.Tem. Que ſine filijſa viro fuerit relicta. accipiet eā frater eiꝰ.⁊ primogenitū ex ea filiū fratri defunctoadnominabit. id eſt filiuꝫ fratri defunctinō ſuū vocabit. ⁊ dimittet hereditatis ſucceſſorē quē ſuſcitabit. Qd̓ ſi noluerit frater ſuſciꝑe relictaꝫ que ſibi debet̉ ex lege.interpellabit mulier iudices in porta. Etaccerſito eo. ſi acciꝑe eā noluerit. muliercorā eis tollet calciamentū de pede eiꝰ. ⁊ſꝑūet in faciē eius. ⁊ dicet̉ domus eiꝰ domus diſcalciati opprobriū in iſrahel. Alibi legit̉ ꝙ qui ducturus erat eā alius diſcalciabat illum. ſcd̓m qd̓ iohannes dicit.Non ſum dignus ſoluere corrigiam calciamenti eius. Quod forte fiebat. ſi preſto erat alius ductursū eam ſi frater repudiaret. Quandoqꝫ em̄ nullus ducturus erat eam. ⁊ tunc mulier diſcalciabat.Quādoqꝫ etiā frater nō interpellāte muliere ꝓfitebat̉ iudicibꝰ. ſe nolle habere eā.⁊ tunc ipſe ſeipſum diſcalciabat. Un̄ alibi legitur ꝙ nolēs ſuſcitare ſemen fratrisſe diſcalciabat. Item. Si mulier apprehenderit virilia alterius viri rixantis cūviro ſuo. abſcides manū eius. nec flecteris ſuꝑ eam miſericordia aliqua. Item.Non habebis pondus ⁊ pondus. menſuram ⁊ menſurā. id eſt maiorē qua emas.minorem qua vendas. Hoc enim abominabile eſt deo.¶ De ſemine agrorum. C. XVI.