¶ Deuteronomij.

non alienigenā ſed contribulem aſſumerent. qui ſine conſilio pontificis ⁊ ſeniorum nil ordinaret. In ocio ſemꝑ deutronomiū legeret. vxores ſibi nō multiplicaret ne anerterent eum a recto. Equos aūtaut opum pondera nō multiplicaret. nepotētior factus ſeuiret in ſubditos. terminos terre ꝓprie vel aliene nō mutaret. Nōenim ꝓcul eſt vt leges tranſcēdat. qui metas terrarū tranſmutat. Hoc p̄ceptū plurimū tranſgreſſus eſt ſalomon qui gloriatus eſt. ꝙ tantū reliquerat in hieruſaleꝫauri ⁊ argenti. quantū inuenerat ibi eris⁊ ferri. Tandem tamē penituit vt tradūtde quo poſt dicetur.¶ De maleficis abijciendis. C. VIII.Nterdixit quoqꝫ ſecū habere ariolos. id eſt inſpectores fibrarū circa aras pro cognoſcendis futuris. ⁊cōiectores ſomnioꝝ. ⁊ augures. id eſt geſtus auiū. aut garritus attendētes maleficos. id eſt immolantes pueros demonibus. vel ſaltē luſtrantes. incantatores. ideſt p̄ſtigios qui intuētes fallūt. phitōnesid ē ventri loquos. qui ꝑ ſpiritū malignūloquūtur. a phitōnē. id eſt a polline ſic dictos. diuinos. id eſt auruſpices. id ē aſtrorū inſpectores. nigromanticos qui ſacrificijs vel carminibꝰ euocāt mortuos. quiaꝓphetam ſuſcitaret eis deus de gentē eorūillum audirent.¶ De talione legis. C. IX.Etaliōe quoqlegis occaſione falſi teſtis appoſuit. vt ſi diligentiſſime ꝑſcrutātes deprehenderet falſum teſtē. redderēt eī qd̓ cogitauerat facere ꝓximo ſuo animā ꝓ animaoculū ꝓ oculo. dētem ꝓ dente. pedem propede. ¶ De timidis ⁊ ſollicitis remouendis ab exercitu. C. X.Adidit quoqꝫde exercitu ꝓgreſſuro ad pugna-

dum. vt prius ſacerdos exercitū admoneret ne timeret hoſtes. ⁊ ſperarent tantū indn̄o. nō in armis ⁊ robore ſuo. deincepsquiſqꝫ princeps turme ſue loqueret̉. ⁊ diceret. Qui ex vobis ē formidoloſus reuertatur. ne pauere faciat fratres ſuos ꝑterritus. etiā ſollicitos ꝓ negocijs imꝑfectisq̄ reliquerant reuerti p̄ciꝑet. Specificabat aur tria negocia. quibꝰ maxime affectus tenet̉ humanus. dicēs. Quis eſt homo qui edificauit domū nouā. ⁊ nō dedicauit vel initiauit eā reuertatur. ne fortemoriat̉ in bello. ⁊ alius dedicet eā. Quiseſt homo qui deſpondit vxorem ⁊ nō accepit eā. reuertat̉ ne forte moriat̉. ⁊ alius accipiat eā. Quis ē homo qui plantauit vineam. ⁊ necdū fecit eā cōmunē. de qͣ omnibus veſci liceat. reuertat̉. ne forte moriatur ⁊ alius fungat̉ eiꝰ officio. Qd̓ ſic intelligit̉. Si nouella vinee plantatio ante quartū annū fructu faceret. immundaerat. quia p̄ter naturaꝫ tēpus vim feciſſevidebat̉. nec ex ea primitias deo offerre.vel quippiā edere licebat. Quarto annovindemiabat̉ dn̄o. Omnē em̄ fructū eiꝰanni deferebat homo ad vrbem ſancta cūſecūda decimā aliarū frugū. vt epularet̉ex eis corā dn̄o. Quinto anno fiebat homo dn̄s vinee. ⁊ vindemiabat ſibi. Sexto anno ⁊ deinceps erat oībus cōmunisſcd̓m cōſuetudinē eoꝝ talē. Iter agētibꝰlicebat intrare vineas ⁊ pomeria. ⁊ tanqͣꝫde ꝓprijs ſatiari. ſꝫ extra deportari fas nōerat. neqꝫ vindemiantes de his q̄ ad torcular portabant̉ guſtare ꝓhibebāt ſibi occurrētes. Alia tranſlatio plana eſt. Quiseſt homo qui plantauit vineam. ⁊ de nouel la eius non bibit. ⁊cͣ.¶ Ne fedus inirent cū gentibus. C. XI.Ididit quoqꝫne cū gētibꝰ terre ꝓmiſſionis fedus inirent. ſed penitus extirparent. Inquo poſt grauiter peccauerūt. Cum finitimis autē gentibꝰ pacifici quantū poſſent

Aiiij