Olſcoria
ſed conuictum aut confeſſum populꝰ obrueret lapidibus. ⁊ ille cui ꝑſuaſerat primus imponeret manus ſuas ſuper eum.Eodem modo ciuitas aduerſus ciuitatēinſurgerēt ⁊ deleret eam. ſi ꝑſuaderet recedere a cultu dei. Inciſſuras etiā ⁊ caluicium fieri ſuꝑ mortuos prohibuit. qd̓eſt ſanguinem ſuū fundere. ⁊ capillos tōdere. ⁊ ſacrificare mortuis. vt ⁊ ethnici faciunt. Prohibuitqꝫ morticina comedi.Sed addidit. quia ⁊ illa ſibi ⁊ immūdapoſſent dare aut vendere peregrinis ⁊ aduenisˡ. quia nationes alie licite multisveſcuntur q̄ interdicta ſunt hebreis. Septimo quoqꝫ anno quietis terre addiditmoīſes. ne creditor exigeret debitum a debitore hebreo dumtaxat. Aperegrino poterat exigere. Et ob hoc vocauit illum annum remiſſionis. non illius tamē cuiuserat iubileus. In iubileo enim dimittebantur debita. in hoc differebant petere.Prohibuitqꝫ in primogenitis bobꝰ arari. ⁊ vellera primogenitorū tonderi. Perquod innuit nihil de primogenitis debere ſumi vel fieri in vſus proprios. quia leuitarum erat. Qd̓ ſi maculā haberet primogenitum. poterat comedi in loco ſuo.ſed non coram domino. Repetens quoqꝫmoiſes de feſto penthecoſten ait. Septeꝫebdomadas numerabis tibi ab ea die qͣfalcem in ſegentem miſeris. ⁊ celebrabisdiem feſtum ebdomnadaruꝫ domino deotuo. Hoc vt dicit hieronimus hebrei necad lr̄am nec ad ſpiritum cuſtodiūt. Tūcenim non eodem die fieret penthecoſtes.quia alij tardius. alij citius metūt. ſcd̓mſtatum regionum ſuarum. Fuerunt etiāqui dicerent quēqꝫ agricolaꝫ a prima diemeſſionis ſue. l. dies computaſſe. ⁊ ea dieſibi ⁊ ſuis epulum ſolenne paraſſe ⁊ diēfeſtum egiſſe. Nec quidem penthecoſtenlegalem ſed ꝓ collectis omnibꝰ quaſi diem̄ agebant ſolēnem. Tradit ioſephus.quia. xv. luna phaſe die ſcilicet ſolēni azimorum offerebant grana confricata do-
mino. Et hec erat miſſio prima falcis inſegetem. ⁊ a. xvi. luna numerabant ſeptēebdomadas. poſtquas faciebant penthecoſten. Quidam tamen dicunt vt predictum eſt a die dominica que eſt infeſtis azimorumdebere numerariſeptem ebdomadas. quia legit̉ inexodo. Ab alteradie ſabbati numerabitis.thecoſtes. ſecūdo ſecūdū diē eiuſdē feſti.¶ De appellatione populi ad ſummumſacerdotem. C. VI.Recepit quoqꝫiudices ciuitatum ſedere in portis quaſi iudicaturos intrinſecꝰ ⁊ extrinſecus de finibus ciuitatis. ⁊ vt in ore duorum vel trium teſtium periret qui interficeretur ab eis. ⁊ ꝙ manus teſtium primafieret in illum. Qd̓ ſi cōtingeret iudicesillos ambigere de ſententia aliqua. aſcenderent ad ſummum ſacerdotem. ⁊ qd̓ illeiudicaret fieret. Qd̓ ſi quis ſententie eiꝰnon obediret interficeretur. De his iudicibus ciuitatum dicit ioſephus. ꝙ ſepteꝫeligebantur in ſingulis ciuitatibus. virtute et ſtudio iuſticie accepti. Unicuiqꝫꝟo eorum dabantur duo viri miniſtri degenere leuitarum. Teſtimoniū mulierūnon admittebant ꝓpter leuitatem. nec ſeruorum ignobilitatem animi. pro qua defacili. vel pro timore poterant corrupi vellucro. In appellationibꝰ non licebat pontifici iudicare ſine ꝓpheta ⁊ ſenioribꝰ lociilliꝰ quē elegerat dn̄s. Addidit quoqꝫ nein obſidione ſucciderent arbores fructiferas ad faciendas machinas.¶ De iuſticia regis. C. VII.Odidit etiaꝫ ꝙſi quandoqꝫ regem ſibi crearet.
In veritate a. l. dieazimoꝝ prima eſt prima dies pēthecoſtescuiꝰ feſti ſecunda dieduo panes noui offerebantur. ⁊ ita duosdies. l. intellige. ī primo primū diem pen