Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

ipſe dn̄s) .ſ. in ꝓpria ꝑſona (in iuffu)Gor imiꝑandi ptāte: nō in huilitade fic̄ in pͥmo aduētū. nō eqͥtabit ſuꝑaſinā. nō portabit crucē in dorſo ſuout Mat. xxiiij. Videbūt filiū homīsvenientē cū ptāte magͣa maieſtate.(a ī vocē archageli) ⁊ facta mīſteioalicꝰ archageū q̄ dicet̉ Surgite mortui. vanite ad iudiciū (a in tuba dei7. xp̄i. ⁊ vocat illā vocē tubā ꝓpter ſonū eꝰ t̓ribilē (deſcēdet de celo) localit̓in aera. Nā iudicabᵉ ī formā hūanaapparēs. fic̄ d̓r Act. j. Hic Ih̓s qͥ aſſūptus ē a vobis in celū ſic vē̄iet quēadmodū vidiſtis eū eūtē in celū (⁊ mortui qͥ in xpo ſūt) .I. ī eꝰ fide mortui (veſurget pͥmi) tꝑe. ẜm qͦſdā. ẜm aliosnō tꝑe ſꝫ digͥtate Deinde nos qͥ viuimꝰ) Gor .. illi de nob̓ qͥ ceterl̓ mortūis viui er̄t (qͥ relinqͥmur) ⁊. qͥ reſiduiab anrixp̄i ꝑſecutōībꝰ erimꝰ (ſil̓ cumill̓) qͥ nos ad reqͥem p̄ceſſerūt (rapiemur ī nubibꝰ) ſupple ab āgel̓ (obuiam xp̄o) Ly. vemiēti ad iudiciū (ī aera) vbi ꝓfe̓t ſmnaꝫ iudicij ſuꝑ valloIoſaphat. Rn̄ iohel̓. iij. Cōgregabooēs gētes ⁊ deducā eas in vallē Ioſaphat. qꝛ ibi ſedebo ut iudicē oēs gentes (Et ſic ſp cū dn̄o erimꝰ) qꝛ electia xpō nō ſeꝑabūt̉ apliꝰ ſꝫ ſꝑ erūt ſibiꝯrūcti non ſolū in aīa ſꝫ etiā in corꝑeItaqꝫ ꝯſolamī) Gor. de morte amicoꝝ(īuicē) .ſ. alternatiꝫ (ī verb̓ iſtis.ſ. de reſurrectōe fideliū Seqͥt̉ epl̓a in āniu̓ſario defunctoꝝ.N diebꝰ illis. Vir fortiſſimꝰ iudas:collatōe fcā: duodecīmilia dragmasargēti miſit Ihrl̓imā offerri ꝓ peccatis mortuoꝝ: iuſte ⁊ r̄ligioſe de reſurrectōe cogitās. Niſi em̄ eos qͥ cecidorant reſurrecturos ſperaret. ſuꝑfluūvidereʳ ⁊ vanū orae̓ ꝓ mortuis Et ꝙꝛꝯſiderabat. ꝙ hij qͥ cū pietate dormitōnē acceꝑat: optimā hr̄ent repoſitāgrām. Scā gͦ ⁊ ſalubris ē cogitatō ꝓdefūctis exorare: ut a pctīs ſoluātur PoſtillaN diebꝰ ill̓ Vir for. ij. Mach̓. xij. caAn̄ mitiū hꝰ epl̓e legỉ de maxis pre-lijs ⁊ triūphis q̄ Iudas machabruscū frībꝰ ſuis dei adiutorio obtinuit. pͥmō qͣndā cītatē firmā murꝭ̓: nomineChaſphin q̄ a turb̓ hītabả ꝓmiſcuarū gētiū. Hij eī qͥ intꝰ erāt confidētes de ſtabilitate murorū vemiſſiusagebāt. maledcīs laceſſentes Iudā.ac blaſphemātes ⁊ loq̄ntes q̄ fas n̄ ēdice̓. Machabeꝰ āt īuoto d̓ino auxilio īnūerabileſ int̓fecit ut ſtagnū ciriacēs ſāguine fluere vide̓t̉. Itē pꝰ hͦiudas machabeus cū ſex milibꝰ iuitcōtra timotheū. qͥ habuit. cxx. miliaequitū. ⁊ peditū duo milia qͥngetos⁊ Iudas cū ſex milibꝰ ꝓſtrauit. xxxmilia viroꝝ Itē pꝰ hoc mouit iudasmachabeꝰ exercitū ꝯͣ gorgiā p̄poſituꝫydumee cū tribꝰ milibꝰ peditū. et eotibꝰ quadringētis. Quibꝰ cōgreſſispauci ruere iuideoꝝ. Pꝰ hoc vener̄t ſepelire interfectos de iudeis ⁊ īuener̄tſub tunicis interfectoruꝫ de donarijsydoloꝝ. Ly. ī. de vebꝰ p̄cioẜ cultui ydoloꝝ dedicatis. a qͥbꝰ lex ꝓhibet. deut̓.vij. Oībus gͦ manifeſtū eſt ob hanccam eos corruiſſe. Oēs itaqꝫ bn̄dixerūt iuſtū iudiciū dn̄i qͥ occulta fecea̓tmanifeſta. Tūc pꝰ hͦ ſeqͥt̉ pn̄s lectioiſt veniIn diebꝰ ill̓ vir fortiſſiꝰ iudas collocatōne facta. xij. milia dragmas argenti miſit̉ Ihrl̓imaꝫ offerri ꝓ p̄ctīsmortuoꝝ) Ly .ſ. ſic int̓fectoꝝ in bello(bn̄ ⁊ veligioſe de refurrectōe) .ſ. futūra (cogitans. Niſi em̄ eos qui ceciderant reſurrecturos ſperaret. ſuꝑfluūvideret̉ ⁊ vanū orare ꝓ mortuis. Etqꝛ ꝯſiderabat. ꝙ hij qͥ cuꝫ pietate dormitonē acceꝑant: optimā haberent̉repoſitam grām. Sancta ergo ⁊ ſalubris eſt cogitato ꝓ defunctis orae̓ ul̓a peccatis ſoluan̉) Sed forte videret̉alicui ꝙ factū hͦ fuit fruſtra eo ꝙ iſtiſic interfectividentur mortui in pctōmōali hn̄tes ſecū donaria ydoloꝝ Rn̄det Dyrͣ. ꝙ Iudas machabeꝰ ⁊ ſocijeiꝰ debebant ꝓbabilit̓ iudicare ꝙ interfecti penituiſſēt ī morte. ⁊ ſic oratōnes ⁊ oblatōes valebant eis eo &mortui erāt in ſtatu ſalutis.