Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

bonoꝝ oꝑū (Ciues āt eiꝰ oderant eū)Li. ciuēs iſti ſūt iudei qͥ ꝓ maiori ꝑtein odiu xp̄i ſūt firmati Et miſer̄t legatōꝫ poſt illū dicētes. Nolumꝰ hūcregnare ſuꝑ nos) qꝛ pꝰ aſcēſiōꝫ xp̄iad colos: iudei cōnati ſūt deſtruere fidē catholicā. in qͣ incipᵗ regnum xp̄i.qd̓ complebitur ⁊ manifeſtabit̉ in fine mūdi (Et factū eſt ut redirꝫ ſ. adgenerale iudiciū (et iuſſit vocari ſeruos ſuos qͥbus dedᵗ pecuniā ut ſciretquātū quiſqꝫ negociatꝰ eſſet) Ly. qꝛoportebit om̄s appare̓ an̄ iudicē adreddēdū de om̄ibꝫ acceptis ab eo rōeꝫ(Venit āt primꝰ dicēs Dn̄e mna tuadece mnas acqͥſiuit) Ly. qꝛ tūc electide ſuis meritis ſecui̓ pati erūt aſtareiudici Et ait illi Euge ſerue bone ꝙin modico fuiſti fidelis) Lyra. qꝛ bona etiā ſpūalia: q̄ habent̉ in vita pn̄ti modica ſūt veſpcū bonoꝝ celeſtiuꝫq̄ expectāt̉ in futura vita (eris ptāteꝫhn̄s ſuꝑ decē cītates) Li .i. gaudebisde felicitate om̄iū qͥ ꝑ tuā doctrinamvel exēplū vite tue cōuerſi ſunt ad bonum (Et alter venit dicēs. Dominemna tua) Gor. grā tua. (fecit qͥnqꝫminas) (Et huic ait Et tu eſto ſuperqͥnqꝫ cītates) gor . ſuꝑ illos qͦs tuap̄dicatōe vl̓ exēplo tuo ꝯu̓tiſti (Et alter venit) qꝛ licꝫ mali reformident venie̓ ad ꝯſpem iudicꝭ̓. tn̄ oportebᵗ eosibideꝫ repn̄tari (dicēs. Dn̄e ecce mnatua quā habui repoſitā in fudarioLÿ. mna repoſita in fudario ſignificat donuꝫ dei a bonis oꝑibꝫ ocioſū (timui em̄ te) Ly. Iſte timor nō eſt niſi puſillanimitaſbene agendi (quiahō auſterꝰ es) Ly. licꝫ em̄ mō tp̄s fitmīe: in iudiº tn̄ erit tp̄s rigoris ⁊ iuſticie (toll̓ qd̓ nō poſuiſtia mētis qd̓nō ſeīaſti) Ly. quia a p̄latis eccīe nōſolū reqͥrūʳ boͣ in ꝓpͥa ꝑſona ſꝫ eē̄ in ſb̓ditis eoꝝ qͥs tenenʳ induce̓ ad bonūDicit ei. De ore tuo te iudico ẜue neꝙͣ) gor. ſtulticia magna ē pctm̄ ꝓpͥūexcuſae̓ (Sciebas ꝙ ego hō auſterusſū) glo. ſi me duꝝ noueras. qͣre cogitatū tibi deſtimoniū non incuſſit. utſciveſ me mea diligētiꝰ q̄ſituꝝ (tollēsqd̓ nō poſui ⁊ mētēs qd̓ n̄ ſeminauiGor veqͥrit em̄ deꝰ boͣ oꝑa ec̄ ab eis qͥbꝰ nō dedit grām oꝑādi. nec tn̄ deꝰ hͦfaciendo iniuſte agit. qꝛ et ſi illi n̄ recipiūt: ipē tn̄ ꝑatꝰ fuit dare grām (⁊ qͣve nō dediſti pecuniā meaꝫ) .i. do mea(ad menſā) i. ad lucꝝ (⁊ ego vēiens).ſ. ad iudiciū ꝑticl̓ae̓ .i. ad mortē hominis (cū vſurꝭ vtiqꝫ exegiſſē illā. Etaſtātibꝫ dixit) Gor. i. āgel̓ qͥ deo iudicāti ſꝑ aſſiſtūt (auferte ab eo mnā..i. grām (⁊ date illi qͥ decē mnas bꝫ)Glo. auget̉ grā ī eo qͥ laboa̓t. Autorꝯpēdij theo. veri. l. iij. ca. viij. ſic di.Ne āt aliqd̓ bonū ꝑeat illa boͣ oꝑa q̄qͥs peccando mortificat alijs ſaluandis dabunt̉ Sicut qn̄ corꝑali mortoqͥs morit̉. frēs ⁊ ꝓp inqͥ in bonis ſuccedūt. vn̄ Iob. xxvij. ca. Si cōportauerit qͣi terra argētū ⁊ ſicut lutū p̄parauerit veſtimēta. p̄ꝑ abᵗ qͥdē. ſꝫ iuſtusveſtiet̉ rllis. ⁊ argentū innocēs diuidet (Et dixerūt ei. ) .ſ. angeli ¶n̄e hꝫx. mnas) q. d. ſatꝭ hꝫ (Dico āt vob̓ qꝛoī hn̄ti) gor. ⁊ illo bn̄ vtēti (dabiʳ) .ſ.inicrem̄tū eꝰ qd̓ hꝫ (⁊ abūdabᵗ) .ſ. ī futuro. qꝛ ẜꝫ apl̓m oculꝰ n̄ vidᵗ nec aurꝭaudiūʳ: nec in cor hōis aſcēdᵗ q̄ p̄ꝑadeꝰ diligētibꝫ ſe (ab eo āt qͥ nō hꝫ) .ſ.yſū doni collati. fic̄ ille piger ẜuꝰ fuſ(⁊ qd̓ hꝝ. i. ip̄ꝫ doᵐ (aufereʳ ab eo)Gor. Dare hn̄ti fuit miſericordie. aufexre nō hn̄ti iuſticie. Aliud euangeliū de ꝯfeſſoribusN illo tꝑed. I. d .ſ. ꝑabolā hāc Hōqͥdā ꝑegre ꝓficiſcēs vouit ẜuos ſuos⁊ tradidᵗ nll̓ boͣ ſua. Et vni dedit qͥnqꝫtalenta. alij āt duo. alij ꝟo vnū: vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriam virtutem. ⁊ ꝓfectuseſt ſtatī. abijt āt qui qͥnqꝫ talēta acoeꝑat. ⁊ oꝑatus eſt in eis et lucratꝰeſt alia qͥnqꝫ Sil̓r qui duo acceperatlucratus eſt alia duo Qui āt vnū acceꝑat abiens fodit in terrā: et abſcōdit pecuniā dn̄i ſui. Poſt multū verotꝑis venit dn̄s ſeruoruꝫ illoꝝ: ⁊ poſuit rōnem cū eis. Et accedēs qui qͥnqꝫtalenta acceꝑat obtulit alia quinqꝫ