Ptauia datꝰ ē. An̄ initiū illiuslectōis dic̄ rax Salomō ſic. Nēoex regibus alid̓ huit natītatis initiūvnꝰ gͦ introitus ē oībꝫ ad vitā ⁊ ſil̓isexitꝰ Tūc ſeqͥt̉ pn̄s lectō Salomō deſiderauit a do ſibi dari ſapīaꝫ: di. (Optaui) .ſ. ſapīe doſ(⁊ datꝰ ē mͥ ſēſusidonū ſapīe ⁊ ītellectꝰ (⁊ īuocaui ⁊venit ī me ſpūs ſapīe) ⁊ ſpūſſcūs qͥdat ſapiētiā (Et p̄poſui illā regnis ⁊ſedibꝫ. et diuitiaſ nihil eē dixi ī ꝯꝑationē illiꝰ Nec ꝯꝑaui illi lapide p̄cioſūqm̄ oē auꝝ in ꝯꝑatōe illiꝰ arena eſtexigua. ⁊ tāꝙͣ lutū eſtīabit̉ argētū īſpcū illiꝰ) Et rō eſt: qꝛ ditie tꝑalescōes ſūt bonis ⁊ mal̓. ⁊ freq̄nt̓ ꝯcēdūtur mal̓ plꝰ ꝙͣ bonis. utꝫ ad ſēſū. Sapiētia āt vera de qͣ fit hic ẜmo ſol̓ bonis ꝯcediʳ. Iō boͣ exteriora reſpcū ipſiꝰ nulliꝰ valorꝭ ſūt reputāda (Superſalutē ⁊ ſpēm) .i. ſuꝑ ſaītatē corꝑis ⁊eiꝰ pulcritudinē (dilexi illā) qꝛ ſaītas⁊ pulcritudo ſūt ꝑfectōnes corꝑis. ſapiētia ꝟo mentꝭ. ⁊ iō qͣnto aīa ē melior corꝑe tāto ſapiētia eſt ill̓ p̄ferēda(⁊ ꝓpoſui ꝓ luce hr̄e illam) qꝛ ſic̄ luxcorꝑal̓ dirigᵗ in corꝑalibꝫ: ſic ſapientia in ſpūalibꝫ (qm̄ inextinguibile ēlumē illiꝰ. Vener̄t at in oīa bō parit̓cū illa) qd̓ ptꝫ. iij. Regū. iij. Vbi d̓r ꝙSalomō petēdo ſapiētiā a dn̄o: nō ſolū illā obtinuit ſꝫ ec̄ cū illa diuitias ⁊honores ſuꝑ oēs reges (et innūerabilis honeſtas ꝑ manꝰ illius) ⁊ꝑ oꝑaip̄ius q̄ ꝑ manꝰ deſignat̉: eo ꝙ manus ē organū organoꝝ. ut ptꝫ. iij. deaīa (Et letatus ſū in oībꝫ qm̄ an̄cedebat me iſta ſapīa) on̄dēdo qͣl̓r agerodeberē (a ignorabā) ſupple an̄ꝙͣ ipſāhr̄em (qm̄ hoꝝ omiū mr̄ eſt) ſed ip̄ahabita hͦ cōgͦui (Qua ſine fictōne didici) .ſ. a dō a qͦ ipſā deuote poſtulauiutꝫ. iij. Reg. iij. et a nathanꝓph̓a cuiſui traditus ad erudiēdū (et ſine inuidia cōico) v̓bo a ſcpͥto. Scp̓ſit eniꝫmultos libros ad nrāꝫ īſtructōꝫ (Ethoneſtatē illiꝰ nō abſcōdo) Nā om̄sreges circūqͣqꝫ deſiderabāt audire ſayiētiā ſalomōis (Infinitꝰ em̄ theſautus ē hōibꝰ) j. in appreclabil̓ (qͥ qͥ vſiſunt) oꝑa ſapientꝭ exercēdo (ꝑticipesfacti ſūt amicicie dei) tꝙͣ ꝯformeſ ei inoꝑibꝫ ſuis q̄ ꝯformitas cā ē dilcōis.utꝫ Eccle. xiij. Oē aīal diligit ſibi ſil̓e¶ Epl̓a de vno ꝯfeſ. ⁊ pōtifice heb̓. vRēs Om̄is pōtifex ex hpibusaſſūptꝰ: ꝓ hōibꝫ ꝯſtituỉ ī hisq̄ ſūt ad deū: ut offea̓t do ⁊ ſacrificia ꝓ pcc̄is. Ꝙ ꝯdole̓ poſſit hijs q̄ignorāt ⁊ errāt. qm̄ ⁊ ipē circūdatuseſt infirmitate. ⁊ ꝓpte̓a dꝫ quēadmodū ꝓ ppl̓o: ita ut ec ⁊ ꝓ ſemetipō offerre ꝓ pcc̄is. Nͨ qͥſꝙͣ aſſumat s̓ hprē. ſꝫqͥ votͣ a deo tāꝙͣ aarō. Sic a xp̄s n̄ ſemetip̄ꝫ clai̓ficauit ut pōtifex fie̓t: ſꝫ qlocutꝰ ē ad eū. Filiꝰ meꝰ es tu. ego hodie genui te. Quēadmodū ⁊ in alioloco dicit. Tu es ſac̓dos inet̓nuꝫ: ẜmordinē melchiſedech. ¶ Poſtilla.nis pontifex ex hominibꝫ ⁊cͣAn̄ imittū illius epl̓e ſcribᵗ ſanctus Paulus: di. Non habemꝰ pontificē qui nō poſſit cōꝑati infirmitatibꝫ noſtris. temptatū aūt ꝑ omniaAdeamꝰ ergo cū fiducia ad thronuꝫgratie eius: ut miſericordiā ꝯſeqͣm̉ ⁊gratiā inueniamus. Tūc ſequit pn̄sepl̓a (Om̄is em̄ pōtifex) Glo. ẜm logem (ex hominibꝫ) ⁊. de nūero hōim(aſſumptus) nō intruſus (pro hominibus) .ſ. ſaluandis (cōſtituit̉) ut ꝑeū a deo impetrēt miſericordiā. debetem̄ eſſe mediator dei ⁊ hōim (in hijsque ſūt ad deū) Ly .i. in ſpūalibus etd̓inis (ut offerat dona) .⁊. voluntarieoblata non violent̓ extorta (et ſacrificia ꝓ peccatis) .ſ. populi (Qui cōdolere poſſit hijs qui ignorāt) i. qͥ peccant ex infirmitate vl̓ qͥcūqꝫ errore(qm̄ et ipſe) .ſ. pontifex circūdatus ēinfirmitate) Lyra. debet em̄ moueripōtifex ad miſericordiā c̓ca tales exꝯfideratōe ꝓprie fragilitatis Vn̄ dn̄sꝑmiſit beatū petꝝ in pcc̄m cadere: utſciret alijs ꝯꝑati ex ꝯſideratōne ꝓprijdelicti (⁊ ꝓpterea) .ſ. qꝛ infirmꝰ eſt et.miſerijs circūdatus (debet quēadmodūꝓpopulo ſibi) ſubdito (ita ⁊ proq. iij.