Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

Sequūt̉ epl̓e in cōi de cōfeſſoribus⁊ primo de vno confeſſore ⁊ pōtifice Eccleſiaſt. xliiij. a. xlv.Cce ſac̓dos mgͣnꝰ. qͥ in diebꝰſuis placūᵗ deo. Et inuētꝰ ē iuſtꝰ Et ī tꝑe iracūdie. factꝰ ē vecōcilia Nō ē inuētꝰ ſil̓is illi. qͥ ꝯẜuaret legē excelſi Iō iureiurādo: fec̄ illūdn̄s creſce̓ in plebe ſuā Gn̄dictōꝫ oīmgētiū dedᵗ illi dn̄s: ⁊ teſtam̄tū ſuū cōfirmauit ſuꝑ caput eꝰ. Cognouit eūin bn̄dictōibꝰ ſuis. ꝯẜuauᵗ nlli mīamſuā: ⁊ īuenit grāꝫ ī ocul̓ dn̄i Ragnificauit eū ī ꝯſpcū regū. et dedᵗ illi coronā gl̓e. Statuᵗ illi teſtam̄tū ſēpitᵐ ⁊dedᵗ illi ſac̓dotiū magᵐ Et btīficauitillū in gl̓a: fūgi ſacerdotō ⁊ hr̄e laudēin noīe ipſiꝰ: ⁊ offerre illi incēſū dignū in odorē ſuauitatꝭ. PoſtillaCce ſac̓dos ⁊ͣͣ. An̄ initiū illiꝰ leIlctōnis hr̄ ſic. Enoch placūᵗ dō atrāſlatꝰ ē in ꝑadiſū viuꝰ Vbi ſciēduꝫꝙ hic ſb̓ nōie Enoch deſigͣ. laus iſtiꝰmagni ſac̓dotꝭ ⁊ ep̄i. cꝰ feſtū hodie ineccīa ꝑagūt̉. cū d̓r (Ecce ſac̓dos magnꝰ qͥ in diebꝰ ſuis placūᵗ do. ⁊ inuētꝰeſt iuſtꝰ. ⁊ ī tꝑe iracūdie factꝰ ē vecōciliaᵈ) .i. cā recōciliatōis d̓me (⁊ nō ēinuētꝰ ſil̓is illi) .ſ. ī oꝑe v̓tuoſo (qͥ cōẜuaret legē excelſi) legē .ſ. naturaleꝫmēti hūane īpreſſaꝫ (Iō iureiurādofecit illū dn̄s creſce̓ in plebē ſuā) Lyhoc ꝓp̓e dcum ē de abrahā ut hr̄Gen̄xxij. ꝑ memetipſū iuraui dic̄ dn̄s. qꝛfeciſti hāc veꝫ ⁊ n̄ peꝑciſti vnigenitotuo ꝓpt̓ me. bn̄dicā tibi ⁊ multiplicabo ſemē tuū ſic̄ ſtellaſ celi ⁊ fic̄ avenāmarꝭ ⁊cͣ. Aꝫ hͦ attribuit̉ illi ſcō ꝯfeſſori cꝰ feſtū hodie ꝑagimꝰ (Gn̄dcōemoīm gētiuꝫ dedᵗ illi dn̄s) .i. grōſū feciteū in ꝯſpcū oīm gētiū: int̓ qͣs hītauᵗ(a teſtam̄tū ſuū) j. pactū (ꝯfirmauꝰſuꝑ caput eꝰ Agnouit eū in bn̄dictōnibꝰ ſuis) .i. approbauit tāꝙͣ dignuꝫſuis bn̄dictōnibꝰ (ꝯẜuauit illi mīaꝫſuaꝫ: ⁊ inuenit grām corā ocul̓ dn̄i.magnificauit eū in ꝯſpcū regū. ⁊ dedit illi coronā gl̓e. Itatuᵗ illi teſtam̄tū ſēpit̓nū a dedtulli ſac̓dotiū mag⁊ fec̄ eū pn̓cipē ſac̓dotū. (⁊ btīficauitillū in gl̓a) .ſ. (fūgi ſacerdotioret hr̄elaudē in noīe ipſiꝰ: ⁊ offerre illi incēſum dignū in odorem ſuauitatis) Itē epl̓a de vno ꝯfeſſore. Eccl̓. xlvIlectꝰ dō ⁊ hoībꝰ: cꝰ mēoria ībn̄dcōe ē. Sil̓eꝫ illū fecit ī gl̓aſcōꝝ. ⁊ mag̓ficauit eū in tīoreimimicoꝝ ⁊ ī verb̓ ſuis mōſtra placauit. Gl̓ificauit illū ī ꝯſpcū regū. ⁊ iuſſit illi corā ppl̓o ſuo. ⁊ on̄t illi gl̓amſuā. In fide ⁊ lenitate ipſiꝰ ſcm̄ fecitillū: ⁊ elegᵗ eū ex oī carne. Audiuᵗ eīcū a vocē ip̄iꝰ. ⁊ īduxᵗ illū ī nube. ⁊ dedit illi cor ad p̄cep̄. et legē vite ⁊ diſcipline PoſtillaIlectꝰ deo ⁊cͣ In verb̓ hꝰ lectōisqad lrāꝫ ꝯmēdatꝰ ē Aoiſes: qͥ apuei̓cia ſic fuᵗ grōſus ut eēt diligibil̓oībꝰ ꝓp̓t̓ qd̓ filia regl̓ in pͥueicia ipſiꝰeū in filiū adoptauit. ut hr̄ Exo. ij. ethic ſb̓ noīe ipſius Aoy ſi deſignaturlaus iſtius cōfeſſoris cuiꝰ feſtum hodie in eccleſia ꝑagit̉ cum d̓r (Dilectꝰdeo ⁊ hominibꝰ cuiꝰ memoria in bn̄dictōe eſt) Lynm omī bono (Sil̓emillum fecit in gloria ſcōꝝ) .ſ. videndodinā eſſentiā ſicut dicit Aug. ad paulinū de vidēdo deum (a magnificauiteū in tīore inimicoꝝ) ⁊ egiptioꝝ int̓qͥs fuit magnus valde (a ī verbis ſuis mōſtr̄ placuit) qꝛ plage egipti mōſtruoſe ceſſauerūt ad eiꝰ orōem (glorificauit illū in cōſpectu regū) .ſ. pharaonis regis egipti ⁊ Seona Og. uthr̄ Nume. xxj. (⁊ iuſſit illi coraꝫ populo ſuo) .ſ. in mōte ſinay: vbi ppl̓sloquentē dn̄m audiuit. ut hēt̉ Exoxx. (⁊ on̄dit illi gl̓am ſuā) .ſ. in viſione ꝑ eſſentiā (In fide) .i. in fidelitateFuit eī valde fidel̓ (et lenitate ip̄iꝰ)vn̄ hēt̉ Nu. xij. Erat em̄ Moyſes virmitiſſimꝰ ſuꝑ oēs hoīes qͥ morabā̉ īterra (ſcm̄ fecit illū) .i. mūdū ⁊ firmū(et elegit eum ex oī carne) ſupple adeducēdū filios iſrl̓de egipto. et ut eſſꝫlegiſlator vateris teſtamēti (audiuiteī eū et vocē ip̄iꝰ) dep̄cantē ꝓ relaxatione pcc̄i in fabricatōe vituli. ut ptꝫq. ij.