cōmutatōꝫ ꝓ anīa ſua? Filiꝰ em̄ hoīsvēturꝰ ē in gl̓a ſua cuꝫ angelis ſuis.et tunc veddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eius.¶ PoſtillaI quis vult pꝰ me venire Mat.xvj. mar. viij. lu. ix. Hāc hiſtoriā hꝰ euāgelij locutꝰ ē dn̄s ih̓s xp̄sanno eius. xxxiij. kl̓. auguſti. feia. vluna. xiij. indictōe. v. An̄ initiū illiꝰeuangelij ſcribit ſcūs Mat. in eo. ca.ꝙ cepᵗ Iheſus on̄de̓ diſcipul̓ ſuis. qꝛoportet eū ire in Iheroſolimā ⁊ multa pati a ſenioribꝰ ⁊ ſcribis ⁊ princiꝑibꝰ ſacerdotum et occidi ⁊ tercia diereſurgere. Et aſſumēs eū petrꝰ cepitincrepare illū: di. Abſit a te dn̄e nonerit. tibi hͦ Qui ꝯu̓ſus dixit petro Vade pꝰ me ſathanas. ſcādalū es mͥ Li7. qͣntū ē in te vis me a ſalute mūdi īpedire. qꝛ nō ſapis q̄ ſūt dei. ſꝫ ea quehoīm. Lyr. petrꝰ dixit iſta v̓ba Iheſucriſto motus ex affectu hūano Tuncdixᵗ Iheſus diſcipul̓ ſuis (Si qͥs vultpoſt me venire) Ly. meā doctrinam⁊ facta ſequendo (abneget ſemetipſum) Gor. i. ꝓpͥum ſenſum ⁊ꝓp̓am volūtate. (⁊ tollat crucē ſuā) carniscaſtigatōm (⁊ ſeqͥtur me) Gor. ꝑfcā.ſ. v̓tutū imitatōne. vndeſern̄. O ꝙͣpauci pꝰ te volūt ire dn̄e. ⁊ ad te peruenire nemo ē qͥ non velit. cōregnarecupiūt ſed nō ꝯꝑati (Qui eī volueritaīam ſuā ſaluā face̓) Ly. ꝙͣtū ad meritu vite eternē (perdet eā) . deſtruatcorpꝰ laboribꝫ ⁊ paſſionibꝰ exponēdoex qͥbꝰ ſeqͥtur ſeꝑatio aīe a corꝑe. Ethͦ ē aīam ꝑdere ẜm eſtimatōꝫ falſamhōim carͣliū. lꝫ ſit ſaluave ẜm vritatē(Qui āt ꝑ̄diderit aīam ſuā ꝓpt̓ me)Lyra .ſ ꝓpter deū mortē ſuſtinēdo (inueniet ea) in futura gl̓a (Quid ei ꝓdeſt hoī ſi vniuerſū mūdū lucretur).Oor. de quo nihil ſecū mories pobeitportare niſi pctm̄. p̄mo qͣntū plꝰ acqͥſiuit de mūdoztāto plꝰ acqͥſiuit de inferno. Vn̄ Apoc̄. xviijQuātuꝫ glorificauit ſe a in delicijs fuit: tantū date illi tormētum ⁊ luctū (aīe vero ſuedetrimētum patiat̉) Gor .ſ. amittēdogl̓am. incurrendo penā eternā ⁊ perdendo humanā ſubſtantiā. q. d. totūīutile fit. Vn̄ Ambro. Nihil prodeſtlucrificare temporala: ſi p̄dant̉ eterna. Exponit̉ aūt hoc de rll̓is qͥ lucrantur aīas alioruꝫ ⁊ ſuas ꝓprias negligūt (Aut quā dabit homo ꝯmutatōnē Gor .i. vedēptōnem (ꝓ aīma ſua.ſ. danata. quaſi dicat. ſi dae̓tur ꝓ eamundꝰ non liberarẻ. qꝛ ẜm beda. inīferno nulla ē redēptio nͨ doloꝝ mitigatō (filiꝰ em̄ hominis) .i. xp̄s qui ēverus homo (venturꝰ ē) .ſ. ad iudicium (in gloria pr̄is ſui) Lyra. quia informa glorioſa iudicabit (⁊ tūc reddet vnicuiqꝫ ẜm opera eius) Lyra. iuſtis gloriam corporis ⁊ anime. alijsautē penā vtriuſqꝫ. Vnde Apoc̄. xiiij.Opa em̄ illoꝝ ſequūt̉ illos.¶ Aliud Euangeliū de vno mrͣe.N illo tempoe̓. Dixit Iheſus diſcipulis ſuis. Ame ame dico vobis. Qifigranuꝫ frumēti cadens in terrā mortuum fuerit: ipſum ſolū manet Si ātmortuum fuerit: fructū multū affertQui amat animā ſuam: ꝑdet eā. Etqui odit anima ſuā in hͦ mūdo: in vitā et̓nā cuſtodit eā. Si qͥs mͥ mīſtratme ſeqͣt̉. ⁊ vbi ſū ego illic ⁊ miniſtermeꝰ erit Si quis mͥ mīſtraue̓it. hōrificabit eum pater meꝰ qui in celis ē¶ Poſtilla.Iſi granū. Ioh̓. xij Hoc euāgeliū factuꝫ ē ano xp̄i. xxxiij. feriaiiij. xij. kl̓. apl̓. lūa. xj. indictōne. vj.An̄ initiū hꝰ euāgelij ſcribᵗ .ſ. Ioh̓. īeo. ca. ꝙ xp̄s dixit. Venit hora ut clarificet̉. ⁊cͣ. Hy. xp̄s in paſſiōe ſua fuit clarificatꝰ ꝑ ſigna on̄ſa in ſolis offuſcatōe. in t̓remotū ⁊ ſepulcroꝝ aꝑtione ⁊ veli tēpli ſciſſiōe. Fuit ec̄ clarificatꝰ in ſua reſurrectōe. ⁊ aſcēſione.ſꝫ qꝛ gl̓aꝫ p̄cedit hūilitas: ideo in pn̄ti euāgelio agit de hūilitate ſue paſſionis di. Amē amē dico vobis. Qiſi granū frumēti cades in terrā mortuū fuerit ip̄m ſolū manet Si at mortuū fuerit fructū multū affert) Thogranū frun̄iti eſt xp̄s. ſic̄ em̄ granū
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten