vace Et ſi corā hoībꝰ paſſi ſūt: ſpes llloꝝ īmōrlitate plena ē. In paud̓ vexati: ī multꝭ bn̄ diſponēt̉. qm̄ deꝰ tēptauit eos: ⁊ īuenit illos digͦs ſe. Tꝙͣauꝝ in fornace ꝓbauit illos. et qͣi holocauſti hoſtiā accepᵗ illos. ⁊ in tēꝑeerit veſpectꝰ illoꝝ. Fulgebūt iuſti. ⁊tꝙͣ ſcintille ī arūdineto diſcurrēt Iudicabūt natōes. ⁊ dn̄abūt̉ ppl̓is. Etregͣbit dn̄s illoꝝ īꝑpetuū PoſtillaVſtoꝝ anime ī manu dei ſūt ⁊cl̓An̄ initiū hꝰ lectōis hr̄ ſic Inuidia diaboli mors ītroiuit in orbē terraꝝ. imitāʳ illū qͥ ſūt ex ꝑte illiꝰ Tūcſeqͥⁱ pn̄s lectō ſiue epl̓a (IIuſtoꝝ aīein manū dei ſūt) Ly. ſūt em̄ aīe iuſtoril īmortales ⁊ iō ſeꝑate a corꝑibꝰ ꝑmortē. ⁊ ſūt in manu d̓ine miſericordie ꝑ ſecuritatē glorie ꝯſeq̄nde. nā atemꝑe paſſionis chriſti ꝑ quā aꝑtaeſt ianuā glorie ſi non habeāt aliqͥdpurgandū ſtatim euolāt ad gloriāſi autē habeant aliquid purganduꝫdetinent̉ in manu d̓ine iuſticie in penā purgatorij ad tempꝰ. ſūt tamē ſecuri in ſua beatitudine ꝯſequenda. ergo dicit̉ hic (Iuſtoꝝ anime in manudei ſūt. et nō tanget illos tormētummortis) .ſ. tormentum gehennie (vifiſunt oculis inſipientiū mori) totaſit̓in aīma ⁊ corpore (⁊ eſtimata eſt afflictio exitus illoruꝫ. Et ab itinere iuſto:abierūt in exterminiū) ⁊exitusillorū de hoc mūdo reputatus eſt mera afflictio ab illis qui nullaꝫ vitamhomīs credūt poſt hanc vitam. (⁊ ꝙa nobis ē iter exterminij) ẜm erroreillorū qui dicūt homīes recedentes anobis ꝑ morteꝫ totaliter exterminari Illi autē) .ſ. iuſti (ſunt in pace Etſi cora homībus tormēta paſſi ſunt:ſpes illorū īmortalitate plena eſt)quia nō poteſt amitti. Immorlitasvero ade non fuit plena. quia amitti poterat ⁊ fuit amiſſa. (In paucisvexati) id eſt tribulati (in multis bene diſponētur) per gloriam anime ⁊corꝑis (qm̄ deꝰ tēptanᵗ eos) .ſ. ut virtus patiētie eor nota fieret alijs adexempluꝫ imitationis (⁊ inueniet illos dignos ſe. Uamꝙͣ aurū in fornaceꝓbauit illos) qd̓ ibi nō deteriora.ſed meliorat̉ (a in tꝑe) retributōnis(erit reſpectꝰ illoꝝ) nō ſolū quātumad aīam ſꝫ etiā quātū ad corpꝰ qd̓ reſurget gl̓oſuꝫ (Fulgebūt iuſti) ꝑ dotē claritatis (et tanꝙͣ ſcintille in arūdietō diſcurrēt) ꝑ dotē agilitatꝭ Iudicabūt natōnes) nā perfecti iudicabūt cū xp̄o in iudicō finali (⁊ dn̄abūtur populis ⁊ regnabit dn̄s illoꝝ imperpetuum¶ Alia epl̓a de martiribꝫ Sap̄. v.Uſti īppetuū viuet. et apd̓ dn̄ꝫ ē merces eoꝝ. ⁊ cogitaº illoꝝ apd̓ altiſſiᵐIō accipiēt vegᵐ decoris. ⁊ dyademaſpeciei de manū dn̄i. Qm̄ dextera ſuateget eos. ⁊ br̄chio ſcō ſuo defendꝫ illos Accipiet arͣturā zelꝰ illiꝰ. et arbitcreaturā ad vltōeꝫ mimicoꝝ Induetꝓ thorace iuſticiā. ⁊ accipiet ꝓ galeaiudiciū c̓tū. Sumet ſcutū in expugͣbile eqͥtatē Ibūt dircē ꝓmiſſiōs Et adcertū locuꝫ deducet illos: dn̄s deꝰ nr̄.¶ PoſtillaVſti autem imppetuum vi ⁊cͣAnte mitiū huiꝰ lectōnis habein eodē ca. Ꝙ damnati in inferno qͦtidie clamant. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. aut diuitiaꝝ iactātia qͥd ꝯtulitnobis? Trāſierunt oīa illa tamꝙͣ vnibra Tūc ſtatī ſeqͥt̉ pn̄s lectio q̄ hodieꝓ epl̓a in miſſa legit̉. in qͣ demōſtratur q̄ ſit merces martiꝝ qͣlit̓ a dn̄o ꝓtecti. qͣlit̓ a dn̄o armati ad pugnā ꝯͣinimicos fidei ꝓceſſerunt. ⁊ ſic ad etnā btītudinē ꝑueneē̄t. ergo hic dicỉIIuſti imppetunꝫ viuēt) ſcꝫ vita glorie (⁊ apud dn̄m eſt mices eorū a qͦſperāt p̄miari nō a mundo (a cogitatio illoꝝ apud altiſſimū) ad cuiꝰ honorē ordināt facta ſua. (ideo accipiētregnuꝫ decorꝭ ⁊ diadema ſpeciei de manū dn̄i Aceleſtē gloriaꝫ vbi nihil ēturpe (qm̄ dextera ſua teget eos) reponēdo eos in btītudine q̄ ꝑ dexterā ītelligit̉ (et brachio ſancto ſuo defendet illos) in hoc deſignatur ſecuritas