ſanctū Marcialē qui poſtea a btō Detro miſſus in galliā p̄dicauit lemonicēſibꝰ fidē catholicā (ſtatuᵗ eū ī medio eoꝝ) Ly. ut ab oībꝰ videret̉ ⁊ attēte ꝯſideraret̉ (⁊ dixit amē dico vob̓niſi ꝯu̓ſi fueritis). Ly. ab elatōe vr̄a.ſ. ſuꝑbie. ⁊ ambitōe maioritatis. qꝛLu. ix. habet̉. ꝙ intrauit in eos cogitatio: qͥs eoꝝ eēt maior Grgo xp̄s dixit eis. Niſi ꝯu̓ſi fueritis (⁊ efficiamīſic̄ ꝑuuli) .ſ. humiles ⁊ parui in vr̄areputatōe (non intrabitis in vegnuꝫceloꝝ) Ly. de qͦ demones abiecti fuerunt ꝑ ſuꝑbiā ⁊ ideo oportet hoīes illūc vonire ꝑ viam ꝯtrariā ſciliꝫ ꝑ humilitatē. ⁊ ergo ſubdit xp̄s (Acūqꝫergo humiliauerit ſe ſic̄ ꝑuulus iſtohic mayor eſt in regno celoꝝ) Lyr.j. d. ille qͥ erit hic humilior: erit maior in regno celoꝝ. ut ptꝫ Luce. xiiij.Qui ſe humiliat exaltabit̉ (Et qͥ ſuſceperit vnum ꝑuulum talē in nomine meo) Gor . ꝓpt̓ meū amoreꝫ (meſuſcepit) Ly. nā qͥ recipit ꝓximū ꝓpt̓xp̄m d̓r xp̄m veciꝑe. Exēᵐ hꝰ hēmꝰ inlegēda ſcī martini vbi d̓r? ꝙ xp̄ſ ſe veſtitū on̄t illa ꝑbe clamidis quā btūsmartinꝰ dederat pauꝑi ꝓpter xp̄m (oāt ſcandalizauerit) Ly. ſcandalizae̓aliquē ē face̓ eū ruere in pctm̄ morleex dicto vl̓ facto ſuo malo. ⁊ hͦ ē ꝓpͥeinferre ei nocum̄tū ex ꝑte aīe qd̓ eſtrecte ꝯͣ caritatē. ⁊ iō talis faciēs aliūſic ruerē ſi faciat hͦ de intentōe ſeu exaduertentia ſꝑ peccat morliter etiāſidictū vel factū ex qͦ aliꝰruit nō eſſetde gn̓e pcc̄i morlis. ſic̄ dicēs mēdaciūiocoſū mulieri intentiōe p̄trahēdi eāad adulteriū ē pctm̄ mōrle ex ītētione finis. gͦ dic̄. Qui ſcandalizauerit(vnū) Gor. multomagis qͥ pl̓es (depuſillis iſtis) i. infimis. Vn̄ Iero. qͥſcandalizat̉: recte puſillꝰ d̓r. qꝛ qͥ magnꝰ ē. .i. robuſtꝰ in fide ⁊ caritate: moueri n̄ p̄t. utꝫ ꝓu̓. xij. Nō cōtriſtabitiuſtū qͥcqͥd ei acciderit (qui in me credūt) Gor. magꝭ eſt vitādū ſcandalūfideliū ꝙͣ infideliuꝫ (expedit em̄ ut ſuſpendat̉ mola aſinaria in collo eiꝰLyr. loqͥt̉ euāgeliſta ad modū terrepaleſtinoꝝ. in qͣ ꝯdēnati ad mortē ligato ſaxo ad collū p̄cipitāt̉ in maroSenſus eſt gͦ. expedit ei ī meliꝰ eſſethoī mori corꝑalit̓ ꝙͣ ex ſuo malo exēplo facere aliū ruere in pctm̄ mōaleqꝛ ex hͦ meret̉ mortē eternā: q̄ gͣuioreſt morte tꝑali (ve mūdo abſcādal̓vmūdanis hoībꝰ qͥ nō curāt ſcandalizare ꝓxīos. utꝫ. j. Corin. viij. Si eſcamea ſcandalizat ꝓximū meū: nō māducabo carnes ineternū ¶ cce ē em̄ut veniant ſcandala) Ly. nō eſt ncc̄itas abſoluta ſed tm̄ ex ſuppoſitōe. ſiem̄ hoīes volūt viue̓ mūdane .i. in oībus volūtatē ſuā adimplere ncc̄arioſeqͥtur ad hͦ ſcandalū alioꝝ. qꝛ n̄ fōrmidāt ꝓximos ſcandalizare (Verūtn̄ ve hoī illi ꝑ quē ſcandalū venit)actiue .ſ. ꝓximiū ſcādalizando (Si atmanꝰ tua vel pēs tuꝰ ſcandalizat te)Lin. tibi eſt occaſio ruine in pcc̄m̄ ꝑfactū īhoneſtū vl̓ ꝑ greſſū diſſolutuꝫ(abſcide eū ⁊ ꝓijce abs tr. Bonū eſttibi ad vitā ingrēdi debilē vl̓ claudūꝙͣ duas manꝰ vl̓ duos pedes hn̄temmitti in ignē eternū. Et ſi oculus tuus ſcandalizat te erue eū ⁊ ꝓijce abste. bonū eſt tibi vnū oculū hn̄tem invitam ītrare ꝙͣ duos oculos hn̄temmitti in gehennā ignis) Ly. non qͥaaliquod mēbrū ſit amputādū ad vitandū pctm̄. mēbra em̄ corꝑis ſūt adeo data. et iō nō eſt in ptāte alicꝰ ꝑſone abſcindere ſibi mēbꝝ: ficꝭ nec ſeoccidere. Tū qꝛ ꝑ hͦ nō excludit̉ cōcupiſcentia interior in qua viget pctm̄Tū qꝛ ꝑ aliam viā p̄t meliꝰ obuiarepctō. ꝑ rōem .ſ. ⁊ liberū arbitriuꝫ: cobibendo membrū a peccati exercitio.⁊ ſic dicitur manus abſcindi inquātum ipſa ꝓhibetur ab illicito actū. etpes quando ꝓhibetur ab illicito greſſu. oculus ab illicito viſu. Et iſta abſciſio eſt meritoria ⁊ laudabilis nonautem illa que eſſet per membroruꝫpriuatōem (Videte ne ꝯtēnatis vnūex hijs puſillis) Lyra. quia quantūcunqꝫ hō ſit ꝑuus in hoc mūdo. tamē
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten