Male p̄cipue ꝯuēit. iō legỉde eꝰ aſſūptione .ſ. maria optimā ꝑtē elegᵗ ⁊cͣ¶ In feſto ſancti Bartholomei.N illo tꝑe. Dixit Iheſus diſcipul̓ ſuis. Hoc ē p̄ceptū meū ⁊cͣ Hoc euāgeliū cū ſua epl̓a q̄re in ꝯmuni ſcōꝝ.¶ In feſto natiuitatis glorioſe virginis Marie.Eccle. xxiiij.So qͣſivitis fructificaui ſuauitatē odoris. ⁊ flores mei frucctꝰ honoris ⁊ honeſtatis Egomater pulchre dilectōis ⁊ timoris. ⁊agnitionis ⁊ ſcē ſpei. In me grā oīsvie ⁊ veritatis. in me oīs ſpes vite etvirtutis. Trāſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis me. ⁊ a gn̓atōibꝰ meis adīplemini. Spūs em̄ meꝰ ſuꝑ mel dulcis.⁊ hereditas mea ſuꝑ mela fauū emoria mea in generatōes ſeculorūQui edūt me adhuc eſuriēt. ⁊ qͥ bibūt me adhuc ſitiēt Qui audit me n̄ꝯfundet̉. ⁊ qͥ oꝑāt̉ in me: n̄ peccabūtQui elucidāt me vitā et̓naꝫ hēbūt.¶ PoſtillaGo quaſi vitis fructificaui. ⁊cͣ.In natītate btē mai̓e vginis legit̉ ꝓ epl̓a lectō illa. ⁊ ſūpta ē de eccleſiaſtico. xxxiiij. q̄ pn̓cipal̓r expoīde xpō filio btē v̓gīs Honor aūt filijeſt honor mr̄is ⁊ ecōuerſo. honor matrꝭ ē honor filij Vn̄ dic̄ btā v̓go (Egoqͣſi vitis) Hic cōꝑat ſe btā v̓go vitiPrīo ꝓpt̓ vmbrā ā ſic̄ vitis gͣtā vmibrā facit ſic btā v̓go obūbrando nosꝓtegᵗ. vn̄ psͣ. Sub vnibr alaꝝ tuarūꝓte. nos. Scdō ꝓpt̓ florē Flos ſiqͥdeꝫvitis odoe ẜpentes fugat. ſic nonbtēvirgīs fugat deōnes (fructificaui ſuauitatē odorꝭ) qꝛ ſic̄ ſine leſiōe vite devite ꝓcedit odorꝭ ſuauitas ⁊ idē octorlōge lateqꝫ diffundỉ ſic de btā v̓ginemaria ſine leſiōe pudorꝭ ꝓceſſit filiꝰcꝰ ptās ⁊ bonitas veplet orbē t̓raruꝫ(⁊ flores mei fructꝰ honoris ⁊ honeſtatꝭ) vabūdatie ⁊ opulentie. Egomē pulcre dilcōis) Hec ē cai̓tas q̄ dilexit dn̄ꝫ. quā n̄ macl̓auit aliqd̓ pcc̄iꝯtagiū (atīoris) In tiore ſigͣt̉ hūilitas. naꝫ ex hūilitate extimuit ad excellētiā ſalutatōis angl̓ior. vn̄ āgelꝰ ad eā. Ne tīeas maia (⁊ agnitionis) In agnitōe fides ītelligỉ. namꝑ fidē agnouit qd̓ credidᵗ. vnide Ęlizabeth dixᵗ ad eaꝫ Btā q̄ credidiſti qm̄ꝑficiē̉ ea q̄ dicta ſūt tibi a dn̄o (⁊ ſcēſpei. In me grā oīs vie ⁊ v̓itatꝭ) acfidicāt. ī me ē ille ꝑ carnis aſſūptōꝫ aqͦ eſt via ⁊ v̓itas (in me oīs ſpēs vite⁊ virtutꝭ. Th̓ſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis me) acfidicat Oēs qͥ deſiderat̉me hr̄e fautricē ⁊ adiutrice: tranſitead me. i. ad ſil̓itudinē ⁊ cōformitatēmeā. ut fitꝭ imitatores hūilitatꝭ meecaſtitatꝭ ⁊ pauꝑtatꝭ. (⁊ a gn̓atōibꝰmeis īplemī) hec ſūt ille gn̓atōes deqͥbꝰ dicit̉ Emiſſiōes tue ꝑadiſus maloꝝ punicoꝝ ⁊c Seq̄ns clauſula illiꝰ⁊pl̓e exponit̉ de filio virginis marie(Opus eī meꝰ) .ſ. ſpūſſcūs. qͥ ꝓcedᵗ apre⁊ filio ⁊ qͥ hic dat̉ in via ꝑ inſpiratōem grāꝝ (ſuꝑ mel dulcꝭ̓ ⁊ be̓ditasnibuladmea ſuꝑͣ mela fauū) .ſ. incōꝑabilit̓.enabre ⁊(mēoria mea ī gn̓atōe ſecl̓oꝝ) qꝛ ſapiētiaꝫ dei hoīes ⁊ angl̓i ſn̄ fine laudabūt (Qui edūt me adhuc eſuriēt ⁊ qͥbibūt me adhuc fitiēt) edamꝰ eī deiſapīaꝫ ⁊ bibamꝰ. qꝛ in ip̄a plena eſt⁊ ꝑfecta refectō. Siqͥdē ī corꝑalibꝰ rebꝰ appetitꝰ placꝫ. exꝑiētia diſplicet.ſꝫ ſpūalis delectatō tāto plꝰ a cōmedente eſurit̉. quāto plus ab eſuriētecomedit̉. eterna em̄ ſacietas augetlag aſeedefideriū. Econtrario mundana refeindie fictio deſideriū extinguit a tediuꝫ facitvnde ⁊ de angelis dictuꝫ ē. fruunturnec faſtidiunt ſed magis frui fitiuntQui audit me) obediēdo mandatꝭmeis (non ꝯfundẻ) ſꝫ et̓na merorde corōnabit̉ (et qͥ oꝑanʳ ī me) i. qͥ ſic operāʳ ut maneat in me⁊ ego in eis (nonpeccabūt) Qui em̄ manet in deo nonpeccat mortalit̓ (Qui elucidant meſcꝫ predicādo verbo ⁊ exēplo (vitā et̓nam habebūt) ut ſicut dicit̉ Daniel̓xij. Qui aūt docti fuerīt: fulgebūt q̄ſi ſplēdor fir̄mēti. ⁊ qͥ ad iuſticiaꝫ erūdiūt multos: qͣſi ſtelle in ꝑpetuas etnitates.
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten