exquo tātū fleuit ꝙ poterāt lauai pedes vniꝰ hominis nudis pedibꝰ inoedētis (⁊ capillis capitꝭ ſui tergebatLy. qͥbꝰ ante ad ꝯpoſitione vultꝰ eiꝰfuerat abuſa (et oſculabat̉ pedes eꝰut totū deo ſeruie̓t in penitētia qͥcqͥdex ſe deū ꝯtēpſeāt in culpa. ẜm qd̓ d̓tGre. (a vnīguēto vngebat) Lyra. adrefrigeriū caloris ⁊ mitigationē doloris ex labore itineris. vn̄ Greg. vnguentū qd̓ ſibi turpit̓ exhibuerat. h̓iā deo laudabil̓r offerebat Vidēs ātphariſeꝰ qͥ vocauerat eū) Gor. predictā mulierē plorātē nec ꝯpatiēs (aitintra ſe) .ſ. occulte ꝯtra hoſpitē ſuummurmurādo (dicēs. Hic ſi eſſet ꝓpheta) verꝰ ſciēs occulta (ſciret vtiqꝫ q̄ etqͣlis eſt mulier q̄ tāgit eū). Gor. qͥ ēin ꝑſona ⁊ qͣlis in vita (qͥa peccatrixeſt) ⁊ ꝑ ꝯſeq̄n̄s nō ꝑmitteret ſe tagiab ea (Et rn̄dēs Iheſus) Gor .f. cogitationi eiꝰ q̄ ſoli deo nota eſt In quooſtendit ſe plus ꝙͣ ꝓphetā. vnde. psͣxciij. Dominꝰ ſcit cogitationes hominū (Symon. habro aliqͥd tibi dicereAt ille ait. Magiſter dic. Duo debitores erāt cuida feneratori) Gor. ſeſus litteralis planꝰ ē. Ayſtice feneVoralrator iſte deū ſigͥficat qͥ ꝓ culpa momētanea penam eternā exigit ⁊ ꝓ donis gratiarū exigit meritū bonorumopeꝝ (duo debitores) Gor. duo ſtatꝰpctōrum (erāt cuidaꝫ fenatori) id eſtdeo (vnꝰ debebat denarios qͥngētos⁊ aliꝰ qͥnqͣginta) .ſ. qͥ plus peccauerat (Nō habētibꝰ nll̓ vn̄ redderēt) qͥanullꝰ p̄dictoꝝ a debitꝭ poteſt abſoluiꝓprijs viribꝰ abſqꝫ grā. ut pꝫ Iohannis. xv Sine me nihil poteſtis facere(donauit vtriſqꝫ) .i. ꝯdonauit Quisergo eū plus diligit̉ An̄dēs ſimo dixit Exiſtimo qꝛ is cui plus donauit)Vcōdonauit velaxando (At ille dixitei. Recte iudicaſti) qꝛ ſicut dicit Gre.Cū creſcūt dona creſcūt ⁊ rationes donoꝝ (Et ꝯuerſus ad mulierē). Gorꝑ miſericordiā Deꝰ em̄ a pctōribꝰ autit faciē ſuam. ẜm illud deutro. xxxijAbſcondā faciē meā ab eis. ſꝫ ad pōitētes ſe ꝯu̓tit ut pꝫ zach̓. j Conu̓timīad me ⁊ ego ꝯuertar ad vos (dixit ſymoni. Vides hanc mulierē? Intrauiin domū tua. aquā pedibꝫ meis nō dediſti) Li. qui tamē erāt feſſi ⁊ dolētesex labore itineris ⁊ lutoſi ſeu puluerizati. eo ꝙ ſine calciamētis incedebat(Hec autē lachrimis rigauit pedesmeos ⁊ capillis ſuis terſit. Oſcl̓m mͥnō dediſti) Ly. qd̓ ē amicicie ſignum(hec autē exquo intraui nō ceſſauitoſculari pedes meos) quaſi dice̓t. nōſolum vnum oſculū dedit mͥ ſed multiplex (Oleo caput meuꝫ nō vnxiſti)Gor. qd̓ ſolet fieri in ſignuꝫ leticie ⁊hilaritatꝭ. ẜm illud pſalmi. xliiij. vn̄xit de deꝰ deꝰ tuꝰ oleo leticie ⁊cͣ (ꝓpterqd̓ dico tibi remittūt̉ ei pctā multa).ſ. mulieri penitenti (qm̄ dilexit ml̓tū) pͥma. petri. iij. Caritas operit ml̓titudinē pctōꝝ. ⁊ ꝓu̓. x. vniu̓ſa delicta operit caritas Cui āt minꝰ dimittit̉ minꝰ diligit) Li. remiſſio ei culpoaut nulla eſt. a̓ totalis ſimul. ſed redie veſumiſſio pene fit ꝑ ꝑtes ⁊ nō tota ſiml̓de cōmuni curſu. licet aliqn̄ fiat totaſimul ꝓpt̓ feruorē penitētꝭ ⁊ ex liberalitate dei. ⁊ hoc fuit in ꝓpoſito in hacmuliere ideo ſeqͥt̉ (vemittūt̉ tibi pctātua) Ly. nō ſolū qͣntū ad culpa ſꝫ edtqͣntū ad penā ex vehemēti amore dei⁊ horrorē pcc̄i p̄teriti Gor. ⁊ ponit̉ h̓pn̄s ꝓ p̄bei̓to remittūt̉ .i. remiſſa ſūtEt ceperūt qͥ ſiml̓ accūbebāt dice̓ intra ſe. qͥs ē hic q̄ etiā pcta dimittit̉Ly. hͦ dicebāt qꝛ videbāt tm̄ hūanitatē exteriꝰ apparentē. ſꝫ ignorabātdeitatē interiꝰ latētē q̄ pctā p̄t dimittere (Dixit aūt ad mulierē fides tuaGor fides tibi a deo infuſa (te ſaluafecit) vn̄Beda. Fides te ſana fecit. qꝛqd̓ potijt: poſſe ſe accipere nō dubitauit (Vade in pace) Gor i. in qͥete ⁊ aceſſatōe a vitijs. utꝫ Roͣ. v. iuſtificati ex fide pacē habeamꝰ.In feſto ſancti Iacobi apl̓i.Am non eſtis hoſpites ⁊ adueHāc epl̓am q̄ve jͣ. in cōi ſcōꝝ.¶ Euaugelum.
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten