regnae̓. ſꝫ magis ut falſū ꝓphetā cumdanatis eē (dixit. Dn̄e qͥd me vis facere) q. di. ex nūc ꝑatꝰ ſū tibi in oībꝰobedire (⁊ dn̄s ad eū. Surgea ingredere cītatē. ⁊ ibi dicet̉ tibi qͥd te oporteat face̓) in hͦ on̄t xp̄s ꝙ vult ꝙ vnꝰhō informet̉ ab alio (Viri āt illi qͥ cōmitabāt̉ cū eo ſtabāt ſtupefacti. audiētes qͥdē vocē) .ſ. pauli nō aūt xp̄iqꝛ audiebāt paulū dicētē qͥs es dn̄eAd̓ mevis face̓ (neminē āt vidētesqꝛ nō videbāt aliquā ꝑſonā ad quadirigeret ẜmonē. iō ſtabant ſtupefacti Surrexᵗ āt Saulꝰ de terra. aꝑtiſqꝫocul̓ nihil videbat Ad manꝰ āt trahētes illū introduxer̄t damaſcū Et eratibi tribꝰ diebꝰ nō vidēs) Li .ſ. viſu corꝑali. videbat āt viſu mētali qꝛ ſcd̓mdoctores cōit̓ in illo t̓duo fuit raptusvſqꝫ ad t̓ciū celū (⁊ nō manducauitneqꝫ bibit Ly. ſuſtētatꝰ illa viſionēſic̄ et moyſes qͣdraginta diebꝰ in mōte finay (Erat āt qͥdā diſcipulꝰ damaſci noīe Ananias) Ly. qͥ de iudaiſmoad fidē xp̄i ꝯu̓ſus fuᵗ vita ⁊ ſcīa famomoſus Et dixit ad illū in viſu dominꝰ Anania. At ille ait. Ecce ego dn̄eEt dn̄s ad illū. Surge a vade in vicuꝫqͥvocat̉ rectꝰ: ⁊ qͣre ī domo iude) Ly.Hoſpes em̄ PauliI IIudas vocabatur(ſaulū noīe tharſēſē) i. de tharſo oriundū (Ecce eī orat) Eſt eī oratio eleuatō mētis in deū. ut inqͥt Hugo inde orōe. Fuerat āt vſqꝫ ad terciū celūraptꝰ. ⁊ ex illo raptū egreſſus grāsdeo agebat ¶Et vidit) in reuelator domini (viꝝ Ananiā noīe) Ita ꝙ reuelatō fuᵗ ſibi facta. nō ſolū de ꝑſona. ſꝫetiā de ꝓp̓o noīe (introeūtē ⁊ īponēteꝫſibi manꝰ ut viſū recipiat) Ly. Hecat īpoſitō ea̓t ad curatōꝫ corꝑalē. fic̄de btō laurentio legỉ ꝙ ponebat manꝰ ſuꝑ cecorū ocl̓os ⁊ illuīabāt̉ Rn̄dit at ānanias) Ci. ſe excuſādo. eo ꝙſaulꝰ ea̓t famoſus ī ꝑſecutōe credētiūin xp̄ꝫ Dn̄e audiui a multꝭ de viro hͦqͣnta mala ſcis tuis fecerit in Ihrl̓mEt hic hꝫptātē a ꝑnͥcipibꝰ ſac̓dotū alligandi oēs qͥ inuocāt not tuū Dixitāt ad eū dn̄s. vade qm̄ vas electōiseſt mͥ) .i. ſpāl̓r vas lectū grē ⁊ ſcīe cōtētiuū (ut portet non meū) .ſ. opere ⁊p̄dicatōe (corā getibꝫ ⁊ regibꝫ ⁊ filijsiſrl̓. Ego eī on̄da illi) ſupple ꝑ effectū(qͣnta oporteat eū pati ꝓ noīe meo)qꝛ ꝑ multas tribulatōes oportꝫ nosintrae̓ regnū celoꝝ (Et abijt Anamas) ad exeqͣndū dn̄i mādatū) ⁊ introiuit in domū⁊ imponēs ei manꝰ dixitSalue frat̓. dn̄s miſit me Ih̓s. qͣ apparūᵗ tibi in via q̄ vrīebas. ut videas⁊ īplearis ſpūſcō a ꝯfeſtini ceciderūtab ocul̓ eꝰ tāꝙͣ ſquamē) Li .i. maculoalbe ⁊ dure fic̄ ſunt ſquamē piſciū q̄cauſate fuerāt ī eo a lumīe exceſſiuoip̄ꝫ excecāte (a viſū vecepᵗ. Et ſurgēsbaptizatꝰ ē) ſupple ī monte xp̄i (⁊ cūaccepiſſet cibū ꝯfortatꝰ ē) duplici cōfortatōe .ſ. ſpū⁊ corꝑe Fuit at cū diſcipul̓ qͥ erāt damaſci ꝑ dieſ aliqͦt Etꝯtinuo ing̓ſſus ſinagoga p̄dicabat̉Ih̓m. qm̄ hīc ē filiꝰ dei) ſtatī pꝰ baptiſmū. Ex illo pꝫ ꝙ doctrinā euāgelicā nō habuit ab hoīe ſꝫ a deo (Stupebant aūt oēs qͥ eū audiebāt) de tātaſubita mutatōe ꝑ quā atrociſſimusfidei ꝑſecutor factꝰ fuerat cōſtantiſſimꝰ eius predicator (⁊ dicebāt. Nōne hic eſt qui expugnabat ī Ihrl̓meos qui inuocabant nomen iſtud. ⁊hūc ad hoc venit ut vinctos illos duceret ad principes ſacerdotū Saulusaūt multomagīs conualeſcebat) .I.ꝓcedons ſꝑp de bono in melius (⁊ confundebat iudeos qͥ habitabāt damaſci affirmas qm̄ hic eſt xp̄s). Ly. ꝙIh̓s nazarenꝰ ē vere criſtꝰ in lege ⁊ ꝓphetis ꝓmiſſus qd̓ declarabat ꝑ ſcripturas veteris teſtamēti quas primō didicet aGamaliele ⁊ poſtea ml̓to ꝑfectiꝰ a deo illuſtrante.¶ Euangelium.N illo tꝑe. Dixit ſimō petrꝰ ad Ih̓mEcco nos veliquimꝰ om̄ia et ſecuti ſumꝰ te qͥd ergo erit nobis? Iheſus ātdixit illis. Amen dico vobis ꝙ vos qͥſecuti eſtis me in regeneratione cumſederit filiꝰ hominis in ſede maieſtatꝭ
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten