ꝓximi in perſona ſibi cōiuncta (nonoccides) in quo ꝓhibet̉ nocumentumꝓximi in ꝓpria ꝑſona (nō furaberꝭ)in qͦ ꝓhibet̉ nocuniētū ꝓximi in vebꝰtꝑalibus (nec falſum teſtimoniū dices) in quo ꝓhibet̉ nocumentū ꝓximi in verbo (nō cōcupiſces) vxorē velrem ꝓximi tui (a ſi qd̓ eſt aliud mādatū in hoc verbo īſtauraʳ) .i. impleʳ(Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m) .j.Sic debes diligere ſicut teip̄m ī bono⁊ nō in malo. Tho. ſic ꝙ nihil nllicitum ꝓpter amorē ꝓximi ꝯmittat (dilectio ꝓximi malū nō oꝑat̉) .i. cauetinferre malū ꝓxio ¶Plenitudo gͦ legēeſt dilectō) tho . ꝑ dilectōꝫ lex īpletEuangelium.N illo tꝑe. Aſcēdente Ih̓u in nauiculā ſecuti ſūt eū diſcipuli eius. Et eccrmotꝰ magnꝰ factꝰ eſt in mari ita utnauicula oꝑiret̉ fluctibꝫ.Ipē ꝟo dormiehat Et acceſſer̄t ad eū diſcipl̓i eꝰ⁊ ſuſcitauer̄t eū d. Dn̄e ſalua nos perimꝰ Et d̓t eis. Ad timidi eſtꝭ modi& fidei. Tūc ſurgēs īꝑauit vētis ⁊ mari. ⁊ facta ē tranqͥllitas magͣ Porrohoīes miāti ſūt dicentes Qualis eſthic quiaventia mare obediūt eiMoſtillaScendēte Ih̓u. Māt. viij. mariiij. Lū. vij Hiſtoria hꝰ euāgelijj. xp̄i. ij. kl̓. auguſtifacta ē āno. xxxjferia. v. luna. iij. Indictōe. iiij. Anteinitiū illiꝰ euangelij ſcribit ſcūs Matheus in eodē ca. ꝙ vnꝰ de ſcribis acceſſit ad ih̓m: ⁊ ait Magiſter ſeqͣr tequocumqꝫ ieris. Et dixit ei ih̓s. Vulpes foueas hn̄t ⁊ vobucres celi nidosFiliꝰ āt hoīs nō hꝫ vbi caput ſuū reclinet. Aliꝰ āt de diſcipul̓ ſuis ait illiDn̄e ꝑmitte me primū ire ⁊ ſepelirepr̄em meū. Ih̓s āt ait illi. Seq̄re me⁊ dimitte mortuos ſepelie̓ mortuosſuos. Et ſtatim ſeqͥtur eiāgeliū hodiernū (Aſcendēte ih̓u in nauiculā)Vn̄ Criſo. Cū multa ⁊ miranda dn̄son̄diſſet in terra tranſijt ad mare utibidē excellētiora oꝑa demōſtraret qͣtenus terre mariſqꝫ dn̄m ſe on̄deret.Secuti ſūt cū diſcipuli eiꝰ) .ſ. trāſfretāteſ cū eo (⁊ ecce motꝰ) .i. maris turbatio. In̄ psͣ. lxiiij. Qui ꝯturbas ꝓfundū maris. Et iſta turbatio marꝭnō fuit natural̓. ſed imꝑio xp̄i hec facta eſt d̓ina v̓tute ut manifeſtareturꝟtus xp̄i diſcipul̓ eiꝰ (magnꝰ) .ſ. utmaius apꝑeret miraculū. (factꝰ eſt īmari) .j. ī ſtagno genezareth (ita utnauicula oꝑiret̉ flūctibꝰ) ſupple fereEt dicit oꝑiretur ⁊ nō ſūmergereturqꝛ nauis xp̄i ꝯcuti p̄t ſed ſūmergi nōp̄t. cuiꝰ figura on̄ſa ē ī archa noe. utpꝫ Gen̄. vij. (Ipē ꝟo dormiebat) Li.⁊ hoc duplici de cā. Prima ut vei̓tashūane nature in eo on̄deret̉ Dormiebat eī corꝑe ſed vigilabat deitate. Secūda: ut diſcipuli in ꝑiculo poſiti adip̄m recurreret ⁊ auxiliū ſuū peterētIō ſeqͥtur (Et acceſſerūt ad eū diſcipuli eꝰ ⁊ ſuſcitauer̄t eū dicētes) deuotis p̄cibꝫ (dn̄e perimꝰ) vꝑie̓ timemꝰ(ſalua nos) Origen̄. O veraces ⁊ bn̄dicti diſcipuli xp̄i: ſaluatorē vobiſcūhtis ⁊ de ꝑiculo timetꝭ. vita vobiſcūetus ſeeſt ⁊ de morte ſoliciti eſtis (⁊ dixᵗ eisquid timidi eſtis) Ry. q. d. n̄ debetisinicū expulata. xxxx. xiqtime̓ cū ſim pn̄s vobiſcū quē vidiſtisItibꝫ fus 11tot miracula facere in terra (modiceuqui veneuatin.fidei) Criẜ. ꝓpter hͦ vocat eos modicemnugnifidei. qꝛ licet crederēt xp̄ꝫ poſſe eos liberare a ꝑiculo cū eſſet excitatꝰ. nontn̄ credebāt ꝙ hͦ poſſet dormiēs face̓.qꝛ ſi ꝑfectā fidē hērent cognoſcerenteū tantā v̓tutē hn̄tem in dormiendoquātam in vigilādo: ⁊ tantā in mariquantā in terra (Tunc) .ſ. pꝰ p̄ces diſcipuloꝝ (furgēs) .ſ. a ſomno (impauit vētis ⁊ mari) ꝯtra inūdatōem fluctuū (At facta eſt trāquillitas maꝙͣin mari) Ly. ex quo pꝫ eꝰd̓initas qꝛmiracula faciebat imꝑando ſic̄ dn̄screature Vn̄ ſeqͥtur (Porro hoīes mirati ſūt) Vn̄ Ihero. Nō diſcipuli ſednaute ⁊ ceteri qͥ erāt ī naui (dicētesQual̓ eſt hic?) Ly. qꝛ ſic̄ hō dormit⁊ fic̄ deꝰ miracula facit. Gor. In miracul̓ xp̄i ſꝑ aliqͥd poīt̉ ad on̄dēdā veritatē hūanā: ⁊ ad on̄dēdā veritateꝫ
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten