Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
91v
Einzelbild herunterladen
 

ſuas ne qͥd morte dignum operet̉ interficit audeat apoſtolo dice̓. michi aūt abſit gloriari niſi ī cruce dn̄̄i noſtri ih̓ucriſti. que michi mūdus crucifixus ē et ego mūdo Ibi ſeꝯſtituat criſtianꝰ. quo ſecūſuſtulit xp̄us et ad id dirigatomnē viam ſuā vbi ſcit hūa ſaluatā eſſe naturā Paſſioem̄ domini vſqꝫ ad fine ꝓducitur mundi. et ſicut ī ſanctis ſuis ipſe honorat̉. ipſe diligituret in pauꝑibꝰ ipſe paſcit̉. ipſeveſtitur ita in omnibꝰ qui proiuſtitiā aduerſa tolerant ipſecompatit̉ niſi forte eſtimandūeſt multiplicata orbem fide.et rareſcente imploꝝ numero.omnes p̄ſecutores. et oīa aduerſus beatos martires ſeuierunt finita eſſe certamina tāꝙͣſuſcipiēde crucis illis tm̄ neceſſitas īcubuerit. qͥbꝰ ad expugnandā xp̄i dilectionē atrociſſima ſunt illata ſuppliciā: Sedaliud ſeruiētiū do pietas expitur. aliud etiā apl̓i predicatioꝓteſtatur qui dicit Omnesvolūt pie viuere in ih̓u xp̄o. pſecutione paciunt̉ Qua ſententia minis tepidus et ſegnis onditur. nulla p̄ſecucōe pulſat̉Pace em̄ cum hoc mundo niſiamatores mundi hr̄e pn̄t nulla vnꝙͣ inqͥtati equitate coio. nulla mēdatio veritate cōcordia nullus ē teneb̓s luce ꝯſenſus. Quia etiam ſipietas bonorū cupiat maloscorrigi ꝯuerſionēqꝫ multoꝝgram dei miſerantis obtineat.malignoꝝ tn̄ ſpirituū adu̓ſusſcōs inſidie quieſcūt. ſiueocculto dolo ſiue aꝑto p̄lio inomnibꝰ fidelibꝰ ꝓpoſitū bonēvolūtatis īfeſtāt Inimicū nāqillis ē omē qd̓ rectu. omnē qd̓caſtū ē Et eis nichil ī queꝙͣāpliꝰ liceat ꝙͣ iuſtitia d̓inamiſei̓t dignat̉ ſuos corripediſciplīa. a exerce̓ pacia. agūttn̄ verſutiſſima arte fallacie utex arbitrio ꝓprie ptātis ledere videant̉ aut p̄cere et multis qd̓ dolendū eſt ita nequiciaſimulationis illudūt vt qui illos et timeāt pati īfenſoset velint hr̄e placatos bn̄ficia demonū oībꝰ ſint nocētioravulneribꝰ. qꝛ tutiꝰ eſt hoī imiciciā diaboli meruiſſe ꝙͣ pacēSapiētes itaqꝫ ai. vnū time̓vnū dilige̓ ī vnū ſꝑare didicer̄t mortificatis cupiditatibꝰ.et crucifixis corꝑis ſenſibꝰ adnullū hoſtiū mētu. ad nullū inclīant̉ obſequiū. voluntate enīd̓i etiā ſibip̄ferutatatō āpliꝰ ſeamāt ꝙͣto āpliꝰ dei ſe amoe̓ amāt Cūꝫ audiūt ſibi d̓initꝰdici pꝰ cōcupiſcēcias tuaseas a volūtate tua au̓te̓ diuīdūt affcus ſuos. lege intis alege corꝑis diſcīdūt vt ex qͥdāſe ꝑte ſibi degēt ꝑdētes ſe ī his