Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
87r
Einzelbild herunterladen
 

vt inter preſentis vide piculanon tam optandū ſit nobis declinando iſta effugere ꝙͣ tolerando ſuperare. Inde eſt caput noſtrum dominus noſteriheſus criſtus omnia in ſe corporis ſui mēbra tranſformāsquod olim in pſalmo eructuerat. illd̓ in ſupplicio crucis ſubredemptorū ſuorū voce clamahat Deꝰ deus meus reſpice inme qͣre me der̄liquiſti Vox iſtadilciſſimi doctrina eſt: q̄rela Nam cum in criſto dei hominis vna ꝑſona ſit nec ab eopotuerit relinqui a quo poberat ſeꝑari nobis trepidiset īfirmis interrogat. cur caropati metuens exaudita fuerit Inſtāte em̄ paſſione ad ſanandum et corrigendum nr̄efragilitatis mētū dixerat. Pater ſi poſſibile eſt trāſeat a mecalix iſte: verunitamē ſicutego volo ſed ſicut tu. Et iberūpater ſi poteſt hic calix trāfire niſi bibam illū. fiat voluntas tua Quia ergo trepidacōecarnis deuicta. ad paternātranſierat voluntatem; totomortis terroe̓ calcato. opꝰ ſueconſtitucōnis implebat. cur inipſo tante victoi̓e exaltatus triumpho. cauſam rationē qͣreſit relictus ideſt exauditusinquirit: niſi vt on̄dat aliū ēeillū affectum que ab humaneformidinis excuſationē r̄cepitalium illum quē ex eterno placito patris. mūdi reconſiliatione p̄elegit Vn̄ ipſa voxexauditi magni ē expoſico ſacramenti. nichil humanogeneri conferret redēptoris poteſtas: ſi qd̓ petebat nr̄a obtineret infirmitas Hec hodie dilectiſſimi ne vos ꝓlixitate ſermonis oneremꝰ dcā ſufficiātCetera ī quartā ſabbati differamus. aderit dn̄s orantibusvobis. vt que ſoluenda ꝓmittimꝰ ipſo largiente reddamꝰQui viuit regnat ī ſecula ſeculorum: Amen: De eodēſermo decimus ſeptimus.Ermo ꝓximus dilciſſimi cuius vobis promiſſam reſtitue̓ cupīꝰporcionē in id diſſerendi roneꝓceſſea̓t vt illa clamātis adpatrē crucifixi domini voce loqueremur ne ſimplex incurioſus auditor ita accipet verbadicētis. Deus meus deus meꝰquare me dereliquiſti. tamq̄fixo iheſu in crucis ligno paterne ab eo deitatis omnipotēcia receſſiſſet. cum in tantā vnitatem dei et hoīs natura cōuenerit. vt nec ſupplicio potueritdirimi. nec morte diſiūgi: manente enim in ſua proprietatevtraqꝫ ſubſtanciā: nec deus reliquit ſui corporis paſſionemnec deū fecit caro paſſibilem.quia diuinitas erat in dolēte