Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
30r
Einzelbild herunterladen
 

Per diuinā virtutem die bertia ſuſcitatus aſcendit ad celoſſedet ad dextram patris Et innatura hominis accepit a patre. quod in naturā deitatis etiani ipſe donauit Hec dilectiſſiin pio corde meditantes apoſtolici ſemꝑ memores eſtotecepti. qui vniuerſos admonetdicens Vidēte ne quis vos decipiat per philoſophiā et manēfallaciam ẜᵐ traditionem hominum et ẜᵐxp̄m Quia īxp̄o habitat oīs pleītudo diuītatis corꝑaliter et eſtis repletiin illo dixit ſpiritualit̉ ſꝫcorꝑaliter vt veram intelligamus ſubſtantiā carnis vbi eſtplenitudinis diuinitatis inhabitatio corꝑal̓. qua vtiqꝫ etiātota repletur eccleſia. que īherens capiti corpus eſt xp̄i. quiviuit et reg. pa. ſpi .ſ. ī ſecula ſeculoꝝ. De eodē ẜmo ixXcedit quidē dilcīſſiini multūqꝫ ſuꝑeminethūami eloquij facultatem diuini oꝑis magnitudo.inde oritur difficultas fandi.vnde ratio adeſt non tacendi.Quia in ihu xp̄o filio dei nonſolum ad diuinam eſſentiamſed etiam ad humanam ſpectat naturam quod dictū eſtꝓphetam Generationem eiꝰquis enarrabit Vtrāqꝫ ei ſubſtātiam in vnam conueniſſeſonam niſi fides credat. ſermo explicat Et ideo materiaTꝙͣ deficit laudis qꝛ nūꝙͣ ſufficit copia laudatorum Gaudeamus igit̉ ad eloquēdūte miſericordie ſacramentum īpares ſumus Et ſalutis noſtre altitudinem ꝓmere valemus. ſentiamus nobis bonūeſſe qd̓ inicimur Nemo em̄ adcognicionē veritatis magis.pinquat. ꝙͣ qui ītelligit in rebus diuinis eciam ſi multumproficiat ſemꝑ ſibi ſuꝑ eſſe qd̓querat Nam qui ſe ad id quotendit ꝑueniſſe preſumit.ſita reperit. ſed in acquiſiciōedeficit. ne aūt infirmitatis noſtre perturbemur anguſtijs.euangelice nos ꝓphetice adiuuāt voces. quibus ita accēdimur. et docemur vt nob̓ natiuitatem domini. qua verbumcaro factum eſt preteritārecolere. preſentē videaminſpicere Quod em̄ paſtoribꝰpro gregum ſuorum cuſtodiavigilantibus nunciauit āgelꝰetiā noſtrū impleuit auditumet ideo dominicis ouibus p̄ſumus quia verba diuinitus edita cordis aure ſeruamus tāꝙͣet in hodierna feſtiuitate dicatur Ecce euāgeliſo vob̓ gaudium magnū. qͦd erit ōni populo. qꝛ natꝰ ē vob̓ hodie ſaluabor qui ē xp̄s doīnus ī ciuitatedauid Cuius p̄dicationis ſūmitati exultacō innumerabiliū