De laluatione

chriſtū. qͥ d̓r lapis Danielis ſcd̓o. qͥ ꝑcuſſit ſtatuā factꝰſine manibꝰ. vbi hebraica lr̄a hꝫ lapide angularē in qͦ iungerent̉ iudei cū gentibꝰ. ⁊ ſic oēs natōes ſeculoꝝ ¶ Itemcapl̓o qͥnquageſimoqͥnto vocant̉ oēs gentes ad aquasredēptōnis ¶ Item Michee qͥnto in fine d̓r ꝙ deus faciet vltionē. ſcꝫ gehenne in om̄ibꝰ gentibꝰ q̄ nō audieruntvoces apoſtoloꝝ ꝓut ibi Poſtillator d̓t ¶ Poteſt idēoſtendi ex ſcriptura noui teſtamēti. d̓r em̄ Iohānis tercio. qͥ nō credit iam iudicatus eſt. qꝛ ſcꝫ hꝫ in ſe cām ſuemanifeſte ꝯdemnatōnis ẜm gloſam. ac ſi diceret̉ ꝙ illemortuus d̓r qͥ in ſe hꝫ ſufficientē cām mortis ſue. ⁊ hoc ēqd̓ infra tangit̉. Lux venit in mundum ⁊ dilexerunt homines plus tenebras qͣꝫ lucem. eligendo ſcꝫ tenebrasinfidelitatꝭ pro lumine fidei. Et infra in eodem capitulo d̓r. niſi quis renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpiritu nō poteſtintrare regnum celorum. Item marci vltimo chriſtus cōmiſit diſcipulis ſuis ꝙ irent non ſolum in iudeam. ſed inmundum vniuerſum ⁊ p̄dicarent euangelium om̄i creature. id eſt om̄i homini ẜm expōnem Gregorij. Sic etiādicitur Mathei vltimo. euntes docete omnes gentesvnde dicitur Iohannis tercio. filius hominis venit inmundum vt ſaluificet mundum. nō dicit in iudeam ſedin mundum. Iterum Apoſtolus in diuerſis epiſtolisd̓t ꝙ non eſt ſalus niſi in fide iheſu chriſti. atqꝫ omnesdoctores eccleſie in eandem concurrunt ſententiam.Autoritates doctoꝝ eccl̓ie ⁊ alDl̓ ¶ LIA legate ex nouo teſtamento vidētur parum aduerſarijs ꝓbare. quia illas non recipiunt.Ideo oportet ratōnes adiungere in quibus probabiturꝙ lex chriſti iuſte ⁊ recte debet om̄es homines obligareet p̄ſuppoſitis multis que ſanctus Thomas d̓t in ſumma contra gentiles. libro primo. tercio capitulo vſqꝫ addecimum. poteſt deinde ex quattuor probari. Primo exparte dantis legem. ſcꝫ ip̄ius chriſti. Secundo ex eiusrationabilitate. Tercio ex eius perfectione. Quarto expromiſſis in lege. ¶ Primum poteſt tripl̓r oſtendi ẜᵐtria que debent eſſe in lege. ſcꝫ natura legis certitudo legis. ⁊ forma legis. Ex natura legis poteſt talis ratio ſumi. quia de natura legis eſt ꝙ detur a principe. tunc ſic arguitur. Uniuerſalis lex ſcꝫ reſpiciens om̄es hoīes debꝫdari a pͥncipe omniū hominū. nō em̄ particularis homopoteſt legem tradere. ſed ſolum princeps hominum ẜᵐillud pſalmi ſcd̓i. Tibi dabo gentes hereditatem tuam⁊c̄. habuit em̄ chriſtus homo poteſtatem autoritatiuaꝫſuper omnes homines a principio conceptōnis ſue ſedexequutiuam poſt glorioſam reſurrectionem. et ideotunc dixit Marci vltimo ¶ Data eſt mihi omnis poteſtas in celo ⁊ in terra. conuenienter ergo dedit vniuerſalem legem. Et hoc tangitur Iohannis tercio. vbi diſcipuli Iohannis baptiſte zelantes pro magiſtro eorumquaſi volentes accuſare chriſtum. dicebāt Cui teſtimonium ꝑhibuiſti. ecce hic baptiſat. quaſi dicerent vſurpatofficium tuum. beatus vero Iohannes inſtruens eosmultis ratōnibus oſtendit chriſtum eo eſſe excellentiorem. Inter que ad ꝓpoſitū. d̓t qͥ de ſurſum venit. ſcꝫ chriſtus quantum ad diuinitatem. quia ſic eius origo eſt apatre. ⁊ quantum ad humanitatē. quia ſic eius origo ēa ſpiritu ſancto ⁊ ſic de ſurſum. Sequitur ſuper omneseſt. ſcꝫ autoritate ⁊ dignitate principatus. ¶ Secundo patet idem ex certitudine legis. et poteſt ſic ratio ſumi. ille habet dare vniuerſalem legem qui habet certitu-

decim diſcipulos. vbi dicitur ꝙ diſcipuli prohibiti ſuntper ſpiritum ſanctum volentes in Aſia predicare. ⁊ tn̄ip̄e ſpiritus qui p̄dicatōnem prohibuit hanc aſianoꝝ cordibus poſtea infudit. Idcirco ergo prius prohibuit qd̓poſtea fecit. quia tunc in illa erant qui ſaluandi nō erantet qui nec ad vitam reparari merebantur. Sed tamē vtiliter eis p̄dicatōnis officium ſubtrahitur ne mererent̉grauius de contempta p̄dicatōne iudicari. Subtili ergo occultoqꝫ iudicio a quorundam auribus predicatioſancta ſubtrahitur. quia ſuſcitari per gratiam non merentur. Hec ille. ⁊ tantum de illo dubio¶ Poteſt ꝓpoſitū. ſcꝫ ꝙ lex chriſti oēs hoīes obligabatpoſt tꝑs p̄dictū. ꝓbari pͥmo autoritatibꝰ. ſcd̓o rōnibusPrimo autoritatibꝰ veteris teſtamenti. d̓t em̄ Dauidpſalmo quadrageſimo nono. qui incipit Deus deoꝝ loquutus ē. ꝙ deꝰ vocauit terrā a ſolis ortū vſqꝫ ad occaſum. qͥ pſalmus qͣꝫuis ẜm aliquos hebreos exponat̉ dedatione legis in monte Synay. tn̄ ẜm poſtillatoreꝫ iſtaexpoſitio p̄t reprobari ex quattuor. Primo qꝛ in pͥncipiohuius pſalmi d̓r. Deus deoꝝ loquutꝰ eſt ⁊ vocauit terram a ſolis ortu vſqꝫ ad occaſum. ⁊ ibi ẜm hebreos ē finis verſus ⁊ in tranſlatōne Iheronimi iuxta hebreumAd datōem aūt legis Moyſi nō vocauit dn̄s terram aſolis ortu vſqꝫ ad occaſum. ſed tm̄ populum iudaicumcui illa lex data fuit. Scd̓o. qꝛ in hoc pſalmo nō fit mentio de monte ſynay. ſꝫ de monte Syon cum d̓r. ex ſyonſpēs decoris eius. in monte aūt Syon data fuit lex euāgelica cū chriſtus ibi in templo docuit ⁊ in diſcipulos ꝓꝯfirmatōe euāgelice legis ſpiritū ſanctū miſit. Tercio.qꝛ in hoc pſalmo fit mentio de reprobatōe ſacrificioꝝ veteris legis. cū d̓r. Nō accipiā de domo tua vitulos. ⁊ poſtea addit̉. Nunqͥd manducabo carnes thauroꝝ. In datione aūt veteris legis nō fuerunt ſacrificia illius legꝭ reprobata. ſꝫ potius inſtituta ⁊ approbata. Quarto. quiaRabi Salomon hebreus d̓t. ꝙ iſte pſalmus ad lrām loqͥtur de rege Meſſia .i. chriſto cuius aduentus ẜm eumerit manifeſtus ⁊ multa mirabilia fient tꝑe ſuo. Un̄ ẜmveritatē iſte pſalmus ad lrām loqͥtur de rege Meſſia .i.chriſto dn̄o qͥ vocauit ad legē euangelij terrā a ſolis ortuvſqꝫ ad occaſum. in quo manifeſte intelligit̉ ꝙ lex chriſtiobligat oēs hoīes. ⁊ iō in eo pſalmo reprobant̉ ſacrificiaveteris legis q̄ poſt publicatōem euangelij mortifera facta ſunt ¶ Scd̓o p̄t idē oſtendi ex ꝓphecia Malachiepͥmo capl̓o. vbi Malachias poſt reditū captiuitatꝭ babilonice reprobans ſacerdotes tēpli ⁊ ſacrificia eoꝝ. dominus inquit. nō eſt mihi volūtas in vobis ⁊ munꝰ nōſuſcipiam de manu veſtra. ꝯcludit ſacrificiū offerendumdeo gratū cū d̓r ad ꝓpoſitū ab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſuꝫgloſa .i. ꝑ orbē vniuerſum. magnū ē nomē meū in gentibꝰqd̓ ẜm veꝝ ſenſum litteralē intelligit̉ de ſacrificio nouelegis qd̓ ē mundiſſimū. ⁊ deo acceptiſſimū ad qd̓ in voto ſuſcipiendū obligant̉ oēs gentes ⁊ in om̄i loco ſacrificabit̉ noī meo ⁊ offeret̉ oblatio mūda. Sunt etiā apudoēs gentes aliqͥ chriſtiani hoc ſacrificium offerentes¶ Sil̓r idē p̄t ꝓbari ex dictꝭ alioꝝ ꝓphetaꝝ. Dicit̉ em̄yſaie capl̓o ſcd̓o. qͥ ſingulariter loquutus eſt de vocatōegentiū. atqꝫ ẜm doctores chriſtianos ⁊ iudeos hoc capitulū loqͥtur de tꝑe Meſſie. cū d̓r erit in nouiſſimis diebus p̄paratus mons domꝰ dn̄i .i. eccleſia catholica ẜmgloſam. ⁊ fluent ad eā oēs gentes. qꝛ aliqͥ de oībꝰ gentibꝰcrediderūt in dn̄m. Ite capl̓o viceſimooctauo d̓t ꝓphetaex ore dn̄i. mittā in fundamētꝭ Syon. i. eccleſie. lapidē .i.