mus: & ꝓpter erroris deſtruēdi neceſſitatem: ut uoluit impetrauit. Deinde nos ſecū ducens oī illa beata ualla-tus ſocietate: ubi fideliū aīæ inæſtimabili gloria perpetuo ꝑfruūtur: quæ ibi gerebant̉: ut redderemus teſtimo-nium: declarauit. Poſt hæc ad purgatoriū & infernū nos deducēs: nō ſolum quæ ibi erant: indicauit: ſed uoluitut pœnarū experiētiam ꝓbaremus. His igit̉ oībus ſic peractis: hora qua noſtra cadauera ſacco: quo btūs uſuꝫfuit Hieronymus: tetigit uenerabilis Euſebius idē glorioſus Hieronymus nobis imperauit: ut ad corpora rediremus. Mandans: ut de hiis quæ uidimus teſtarent̉: ꝓmittenſqꝫ nobis uiceſimo die: ſi de perpetratis pctīs noscontingeret debitā pœnitētiam exercere cū beato Euſebio: qui tūc erat ex hoc ſæculo migraturus: gloriā finisneſciam adipiſci. Sicqꝫ corꝑibus noſtræ aīæ ſunt coniunctæ. Multa ſiꝗdē Auguſtine chariſſime formidandaquæ mortaliū impreſſa metibus: ab eiſdē labentiū oīum terrenorum amorē & curā peruigilem: qua tot aber-rant hoīes: utputo funditus extirparent: patēter didici: quæ ſi his chartis imprimerē: plus cogitato opus ꝓcederet. nec eēm compos ſubſcribere iā promiſſa. Itaqꝫ cū de proximo te expecte uiſitaturum glorioſi Hieronymireliꝗas: ut tuæ quas pridie recepi litteræ fatebant̉: hæc oīa hoc fine claudā: tangēs uenerabilis Euſebii ſepultu-ram: ut ad miracula redeā enarranda: quæ ſuꝑius ſum pollicitus enarrare. Obitus nāqꝫ Euſebii uenerabilis: &triū hoīum prædictorū ſeriem in præcedētibus qͣbreuius potui inſerui: quædā tibi utputo affectuoſa interponens. Sed prædictorū ſepulturæ ſeries ita patet. Mortuo nanqꝫ uenerabili Euſebio plura ſunt miracula cūctisuiſa quæ præcedētis uitæ ſanctitatē teſtant̉. Quorū ad præſens duo ſolū dicam. Monachus ꝗdam cuiuſdamCœnobii præ lachrymis & uigiliis priuatus corꝑali lumine oculorum: ſtatī ut Euſebii corpus uenerādum facie tetigit: priſtinæ lucis gr̄am ē adeptus. Dæmoniacus aūt ꝗdam dum ſacrū corpus ad eccleſiā duceremus: eidem obuians eſt ꝓtinus liberatus. Iuxta eccleſiam in qua glorioſiHieronymi cadauer ſanctiſſimum eſt humatum uenerabilis Euſebii corpus honore debito nudum magiſtri inſtar ſepeliuimus. In cuius etiam cemiteriohominū illorum trium qui eadē ſunt hora mortui: fuere corpora tumulata. His ergo dictis uenerabilis Euſebiicuncta ſileant: ut prægrandia & ineffabilia locum teneant prodigia eximii beati Hieroymi iā promiſſa.i¶ N amœno & iocundiſſimo ſiquidem geſtoꝝ ſanctiſſimi Hieronymi prato poſitus uti ſertū faciens præ-cipuos & decoros miraculoꝝ flores ad huius opuſculi uenuſtatē: & nr̄æ poſterorūue ſaluti utiles ꝓ poſ-ſe legā Quoꝝ oīum ꝗd pridie erga Sabinianū hæreſiarchā peſtifeꝝ: quē agnoſcis ꝑactū eſt: primo dicā. Sabi-nianus nāqꝫ hæreticoꝝ fautor: duas in Chriſto aſſerēs uoluntates: & quod peius eſt inter ſe quādoqꝫ diſcordes.Ad cuius tā ī opinabilis falſitatis ꝓbatīonē ītroducebat illud qd̓ ī euāgelio Chriſtus dixit. Pr̄ ſi fieri pōt: trāſeata me calix iſte. Eliciēs ex hoc rōes grauiſſimas & pene īextricabiles: ꝙ paſſionē uoluerit una fugere uolūtate: &altera eādē coacte ſubire oportuerit paſſionē. Et ex his dicebat ꝙ multa Chriſtus uoluit: quæ obtīere nō potuittantū in nos doloris exercuit: ut magnitudinē explicare nequeamus. Peruertebat nanqꝫ idem peſtifer anguis& lupus rapax ſe ueſtimento ouium induens: nobis commiſſum gregem. Et ut ſæuitiam diri pectoris efficatiusexerceret opuſculum quoddam cōpilauerat: falſis probans rationibus hoc ſi eſſe. Quod quidē opuſculū ut fi-dē ei daremus glorioſo Hieronymo totius ueritatis ſpeculo intitulauerat. Cuius falſitatis noticiam comperiēs:ſciens tibi Hieronymū epiſtolam ſuper huius erroris deſtructione nō multū ante ſui obitū edidiſſe: prædictūhæreſiarcham cū ſuis diſcipulis: & eiuſdē nequitiæ miniſtris īuitaui quodā dominico die in eccleſiam hieroſo-ſymitanā & diſputādū & ſuū errorē nequiſſimū cōprobandū. Quo nanqꝫ de uniuerſis meis ſuffraganeis epiſ-copis & alijs ꝗͣ pluribus orthodoxis: necnon & ipſo hæreſiarcha cū ſuis nefandis diſcipulis in prædicta eccleſiaadunatis diſputatio a nona incœpta ad ueſperas uſqꝫ tetēdit. Cū aūt idē hæreſiarcha cōtra nos opuſculū ab ip-ſo falſo cōpoſitū: quod glorioſo intitulabat̉ Hieronymo allegaret: has tātas beati Hieronymi iniurias ferre nonualens: bonæ memoriæ Siluanus ſancte Nazareth eccleſiæ archiepiſcopus: ꝗ tāta btūm Hieronymū affectiō-aī & deuotiōe colebat: ut ſiꝗd faceret diuinū nomē: & beati Hieronymi premittebat. Vnde quaſi ab oībus Hicronymus dicebat̉: prædicto hæreſiarchæ protinus aſſurrexit: dire eum increpās: ꝙ tot & tantas exercuiſſet nequitias. Dum aūt inter eos longa oriretur contentio: & uterqꝫ obprobria ſibi inuicem pro poſſe diceret in fineſic ambo pariter ſtatuerunt: ꝙ ſi uſqꝫ in ſubſequentis diei hora nona beatus Hieronymus hoc opus falſo cōpo-ſitum euidenter oſtenderet: prædictus hæreſiarcha capite puniretur: ſin autem archiepiſcopus. Quibus finitisſinguli ad propria remearunt. Per totā aūt noctē quiſqꝫ noſtꝝ orationibus uacans orabat: ut nobis in oportuntatibus auxilium eueniret a domino ꝗ neminē unꝗͣ in ſe ſperantium ſpreuit. Magnus dominus & laudabilis nimis cuius certe ſapientiæ non eſt numerus: Statuto autem die & hora lætus hæreſiarcha in eccleſiam cum ſuisnequitiæ filiis ueniens: huc illucqꝫ diſcurrens quærebat dei ſeruum: tanꝗͣ leo rugiēs paratus eum deuorare: ue-luti ſi foret deus non intelligens: nec ſuoꝝ ſeruorum preces exaudiens: Sed tamē cū ſolidius ſe fatuus ſtare cre-deret: miſerabilius cecidit. Stabat aūt oīs fideliū concio in eccleſia: quilibet ſancti Hieronymi clamans nomen:Clauſerat ſiquidem gloriuſus Hieronymus aures: fingens ſe dormire orationes ſupplicantiū nō intendēs: ut mirabilior appareret. At ego totus perfuſus lachrymis ſtupens & admirans cur Hieronymus ſic abeſſe: quid de-īceps accideret expectabam. Deniqꝫ cū nil miraculi appareret: ſæuire cœpit hæreſiarcha canina rabie: ut Siluanus quod promiſerat iam expleret ad locum aūt quo decollandus erat Siluanus ſanctiſſimus gaudens & intripidus: tanꝗͣ ad nuptias ueniens: epiſcopos & omnes alios catholicos: qui ad hæc concurrerant his confortabatuerbis. Exultate mecum chariſſimi: gaudete & nolite contriſtari: quoniam non derelinquit deus ſperan-tes in ſe. Si non exaudiat plus meis iam perpetratis merui peccatis. Poſt hæc genua flectens: ſanctæ inquit Hieronyme adeſto mihi: ſi placet: ꝗͣꝗͣ hoc & maiori ſum dignus tamen ne falſitas/ locum teneat ueritatis/curre. Quod ſi fas nō eſt: ut adiuuet: propicius mihi eſto in hora mortis: ut gloriæ finis neſciæ non ſim expers.