ꝗbus maiora: aliꝗbus uel leuiora iuxta magnitudinē pctōrū. Nā in prima etiam btōrū oēs aīæ glorioſæ diuinam cōtēplant̉ ſpeciem: in quo oīs conſiſtit gloria: quæ ꝗͣuis ſingulæ tanta habeant gaudia: quāta uelle uel cogitare poſſunt: tamē gaudiis nō ſunt pares: ꝗa maiora hæc poſſidet: minora illa iuxta opera: quæ fecerunt. Sedſi tibi aliqua ex hoc oriret̉ admiratio: ut ſanctis poſſit ineſſe diuerſitas gaudiorū: quorū cauſa eſt ſolus ipſe deus. In quo nulla potuit unꝗͣ fore diuerſitas: ſolutio ſatis patet. Nam cū diuīa cōtemplatio: & cognitio ſiue intelligentia ſit tota merces & gloria: In aliquo poteſt eſſe ſanctorū minor: in aliquo uero maior. Iccirco cū omnesſimul animæ deū ſicuti eſt uideant & cognoſcant: aliqua minus uidet & intelligit: & ſic minor ſibi ineſt gloriaAliqua uero clarius uidet & ſubtilius intelligit: & ſic maiorē poſſidet gloriam. Sic etiam de illorū miſerorū dānatorum poenis dici poteſt. Nam cū omnes aīæ damnatoꝝ in uno conſiſtant poenarū loco: tamē diuerſis cruciantur pœnis: iuxta uitiorū qualitates. Tantū ſiꝗdē differt inter chriſtianoꝝ: qui ibi torquent̉ poenas & paganorū: ut paganoꝝ cruciamēta reſpectu eoꝝ: quæ falſi chrīſtiani & peccatores ſuſtinēt ſint quaſi nulla: ꝗͣꝗͣ ineffabilia ſunt: nec a uiuētibus cogitabilia: ut dignum ē. Nam illi gratiā dei in uacuū receperunt: nec uoluerunt apeccatis corrigi: dum uixerunt: ſacris cōtinue uociferantibus ſcripturis: quas ꝓ nihilo putauere. Cū ergo horribile ē inꝗͣ qd̓ dicis: & utinā ſedulo mortaliū inſiſteret mētibus: ut uel tantarū poenarum terrore a prauis ceſſarent: ſi nollēt amore gloriæ. Sed q̄ſo ꝗd erga te pridie exeunte aīa ꝑactū eſt: breuiter innoteſce. Ad qd̓ ille adueniente inquit: mortis meæ hora: tāta in loco: quo migraturus iacebam nefandorū affuit ſpirituū multitudoquod præ multitudine dinumerari omnino nō poſſunt: quoꝝ ſpecies talis erat: qd̓ ea nil poenoſius: nilue horribilius excogitari poteſt. potius. n. ꝗlibet hominū flammis ardētibus arſurum ſe exponeret: ꝗͣ earum formaꝝictu oculi uiſione potiri: ꝗ ad me ueniētes: omnia quæcunqꝫ perpetraui opera cōtra deum ad meā memoriamreuocabant: ſuadentes mihi: ut amplius diuinam miſericordiā: quam tam grauīter offenderam nō ſperarem.Et certe noueris: quod niſi me dina miſeratio adiuuiſſet: eis reſiſtere nō ualebam. Nam dum oī uigore ſpiritusdeſtitutus: eoꝝ uerbis paulo minus aſſentirē: glorioſus affuit Hierouymus magno uallatus agmine angeloriſepties ſole ſplēdidior me cōfortans. Qui ubi illos ſpiritus īmundos fuit intuitus me tam dure exacerbantesualde cōmotus erga eos: uoce terribili eis dixit. Quid ad hunc neqͣtiæ & oīs maledictiōis ſpiritus ueniſtis? ne-ſciebatis hūc meis fore fouēdum auxiliis? ꝓtinus hūc relinquētes abite: & ueſtras ab eo elongate neꝗtias: qͣtūdiſtat oriēs aboccaſu: hic illa maledictorū ſpirituum ſocietas perterrita: diris ululatibus & clamoribus limenloci in quo iacebam exceſſit. Tunc glorioſus Hieronymus aliquibus imperans āgelis: ne a me diſcederent: ſecquouſqꝫ reuerteret̉ expectarent: cū cæteris angelis feſtinanter abſceſſit. Eodē quoqꝫ abeūte angeli ꝗ ad me cūſtodiendum remanſerant: me cōfortare cœpere: blādia & dulcia promittentes: ſi forti animo perdurarē. Interter hæc autē conſolatiōis eloquia hora quaſi decurſa: ſecūdo beatus Hieronymus ueniēs: ſtanſqꝫ in limine: ue-lociter inꝗt uenite. Tūc ſubito aīa corpus relinquēs tam grauiter & acerbe: ꝙ certe ꝗͣtæ fuerint præſſuræ & anguſtiæ: intellectu nō caperet mēs hūana: niſi ut ergo didiciſſet. Si .n. oīs hūanorum intelligentia quas uellet anguſtias & dolores exiſtimaret: reſpectu aīæ diſſolutionis a corꝑe: tamē illa pro nihilo cōputaret. Hæc & alia nōminus ardua: & ualde mortalibus formidanda: quæ ꝓ lōgitudine præſenti oꝑi non inſcribam: eo loquente incipiebat claudi dies occaſu ſolis: quo neceſſe fuit ꝗd ei poſt mortē contigerit nō explere. Sed ꝗa præ ceteris affe-ctabam ſequēti die: duobus alijs cū eo inſimul conuocatis ad narratiōis illius ſeriē redii: hoc cupiēs ab illis etiāduobus alijs ꝑaudire: ut triū teſtimonio ſolidius edocerer. Itaqꝫ cū hi iam dictare inciperēt: ſic reſpōdi. Quanꝗͣ hæc utilia ſint: nec cederet in uacuū ſæpius ipſa fari: tamen hiis quæ iam audiui omiſſis: quæſo ut quid uobispoſt diſſolutionē corporis euenerit: meo hianti detegatis aīo. Ad hoc ille ꝗ mihi quæ audiſti trāſacto narraue-rat die: Quod Cyrille inꝗt interrogas: nō eſt poſtibile plane fari: quoniā ſpiritalia noſtris minime ſenſibus cō-prehēdunt̉. Scis nanqꝫ nō te exanimē fore: tamē ꝗd aūt qualis ſit aīa nō agnoſcis. Deū certe ſcis oīum eē principium & finem: a quo incipiūt oīa atqꝫ tendūt. Et tamāquid ſit deus: aut qualis: dū carnis iſtius grauiſſimæ corruptibile portas onus nō intelligis: niſi per ſpeculū in enigmate: ſic etiā de angelis & cæteris incorporeis idemliquet. Cū enim multa quæ ſunt notiſſima in natura: noſtræ paruæ intelligētiæ defectu intelliger̄ nō poſſimuꝫſuꝑcæleſtia & ſpiritalia oīo aliena a nature cognitiōe: qūo intelligemus? Vt dicis inꝗͣ eſt: ſed uti potes: quæſo dicas. At ille. Circūloquar inꝗt id quod optas: & dicā paulominus: quod nō poſſum. At hi ꝗ mecū ea: quæ pridiedixi ſunt experti: ſi ita eſt teſtificabunt̉. Mea pridie aīa a corpore tot ut ſupra fatus ſum: preſturis & doloribusdiſſoluta: ſubito ictu oculi ineffabiliter fuit ante dei iudicantis præſentiā deportata. Sed a ꝗbus: & quomō nonagnoſco: nec certe mirū. Namnūc carnis mole aggrauor: tūc autē erat aīa ſine carne. Fuerūt etiam ibidē iſtoꝝanimæ terroribus incogitabilibus: ꝗd iudex ageret formidantes. Heu cur mortales neſciūt: ꝗbus hoc euēiet qd̓tunc nobis: certe ſi illius nō foret ignorātia totiēs nō peccarēt. Nullū quæ toto tꝑe geſſimus peccatoꝝ iudicemlatere potuit: immo cūcta quæ fecimus: tanꝗͣ ſi forent præſentia: cūctis aſtantibus clara erant: ita ut minimumnoſtrorū cogitaminū ſicuti fuerat apparebat. Cōſidera nanqꝫ ꝗbus & quot agitabamur terroribus. Hic dæmonum multitudo ſtabat: mala teſtificātes quæ fecimus: locū: modum: & tēpora declarantes. Hinc noſmet ipſi: qͥobiiciebant̉ nullatenus cōtradicere poteramus: tū quia iudicē cūcta ſcientē: tū quia ipſum ꝗlibet noſtrū iuſtiſ-ſimum cognoſcebat. Heu quid dicam? Quam ſentētiā præſtolabamur: ob eius memoriā nūc formido. Hin-inde mala undiqꝫ uindictam iudici acclamabant. Cūqꝫ iā nihil deeſfet: niſi ſentētiam publicari: quæ peccatoribus digna dat̉. Ecce glorioſus Hieronymus cunctis ſplendidior aſtris a beato Ioanne baptiſta: ſummoqꝫ apo-ſtolorum Petro: necnō angelorum ingēti multitudine comitatus: ad præſidētis iudicis thronum ueniēs noſtrāſententiam ſuſpendi modico temporis: noſque ſibi dari ob reuerentiam & deuotionem: quam ſibi cōtulera