Hæc dicēs: ſpiculatori collū præbuit: ut feriat ipſum rogat. Eleuat aūt ſpiculator enſem antiſtitis uerandi capiuno ictu cupiēs amputare. Adeſt ſubito Hironymus glorioſus cūctis cernētibus: manu extenſa tenet enſē: Siluano imperās ut exurgat. Deinde hereſiarchā increpās ſcripturas falſo cōpoſitas innuens: eiqꝫ minās: ab oīumeuanuit oculis. Quod huic eius ſimilibus utinā eueniret. Confeſtim ut glorioſus Hieronymus diſparuit hæreſiarchæ caput terram petiit a corpore detrūcatū: tanꝗͣ ſi enſe ſpiculatoris manus amputaſſet ictu uno. Quodtam mirabile: cuncti uidentes qui aderant ilico ſtupefacti: deo gratias egerunt & Hieronymo glorioſo: & adueritatis tramitem hæreſiarchæ diſcipuli rediere. Ecce quantū uenerabilis antiſtis fiducia in domino & beatoHie ronymo fuit efficax: qui pro ueritate mori minime formidauit. Exemplar certe factus eſt uenerādus anti-ſtes cæteris chriſtianis: Nō. n. chriſtianus ille eſt: qui pro ueritate mori timet. Si. n. Chriſtus pro nobis animampoſuit: ut nos ab oī redimeret ſeruitute: & nos pro ipſo cū tēptis eſt: aīas ponere minīe timeamus. Quia nemoniſi legitime certans poteſt coronam gloriæ obtinere.Eꝝ quia de Siluano aliꝗd dictū noſti: aliud quoddā non minus: ut puto mirabile erga eū factū narro: cu¶ ius tot fuerūt teſtes: quot Nazareth urbo & betleē tenēt: qui propriis oculis hoc uiderunt. Serpēs ille antiquus diabolus ob ſuam deiectus ſuperbiā in inferni ꝓfūdū uenerādi antiſtitis Siluani nimiæ inuidēs ſanctitatiin eū dolis ut callidior cunctis animantibus: grauiter eſt cōmotus qui ut uirum dei infamē redderet quatenus qſuo ſanctitatis exemplo reuelabantur ad rectæ conuerſationis ſemitas: ſuo caſu deciderent ad peiora nocte quadā formā ſancti uiri ſumens cuidam mulieri nobiliſſimæ iam in ſtratu quieſcenti apparuit: & ſe ad eā illicite accedere finoens: conſenſum ſui corporis inquirebat. Ad quod perterrita mulier uiri ignorans ſpeciem: dum ſe cūhomine ſolam in thalamo cerneret: nec quid faceret ſciret: diras cœpit uoces emittere illa: ut clamoribus aſſiduis omnes excitarent̉ dormientes & non ſolum de illa domo: ſed etiam conuicini. Qui omnes ad predictæ mulieris thalamum accurrentes quid hoc eſſet interrogauere pauidam mulierem. Interea callidus ſerpens ſub thoro ſe ponens cœpit latere. Qui accurrerant hæc audientes: quis hic hō fuerit: ubiqꝫ perquirere incœperūt. Verum illi diu perſcrutantes: tandem ad locum uenientes: ubi peſtifer latebat anguis: aliena ſpecie occultatum hominem inuenerunt. Qui eundem candelis accenſis intuentes: Siluanum archiepiſcopum crediderunt. Ad ꝗdomnes qui aderant ſtupefacti: & ueluti amentes affecti: quaſi quid agerent: quid ue dicerent ignorabant: ſcientes eiuſdem ſanctitatis nomen. Et quia hoc tam deteſtabile inopinabileqꝫ cernebant eum interrogauerunt curtātas neꝗtias ꝑpetraſſet. At ille. Quid inꝗt malū feci ſi mulier hæc me ad huiuſmōi negociū inuitauit? Quodmulier audiens eum fore mendacē lachrymās correſpondit. Tunc ille: ut homines illos erga dei uirum ad maius odium incitaret: quatenus illum citius diffamarent: talia cœpit: & tam abhorrenda uerba fari: ꝙ nullus praturbatione auribus poterat ſuſtinere. Quo circa eum contumeliis & obprobriis exacerbantes: coacte extra domicilium expulerunt. Mane aūt facto quæ geſta fuerāt enarrantes Siluanū archiepiſcopū hipocritā: & dignūincendio acclamabāt. Qua de re quaſi tota ē Nazareth cōmota uerſus archiepiſcopū: ita ut audiēdo eius nomen quilibet blaſfemaret. Mira huius uiri patientia: & magnæ ſanctitatis indicium. Volat ad innoxii antiſtitisaures tanti fama diſcriminis: os tamē nō mouetur ad iniurias inter tot aduerſa cor manet īmobile: ad nullam ſiuertens impatientiā. Gratias diuino ſemper agens nomini: ſua hoc cōfitetur noxia meruiſſe. Heu quid dicamAuguſtine. Nō ſolum iniurias & obprobria fere ut poſſum fugio: ſed etiam quia uerbulis frangor: præmia opto. nec de laboribus curo: ꝗͣꝗͣ ſciā ad regna cælorum nō aliter quēpiam: niſi laborū & afflictionū tramite ꝑuenire Quid .n. aliud debeo iudicare: cū me a ſanctis in moribus & uita diſcordē inuenio: niſi ad diſcordē in mor-te & præmio reperiri? Flebilia & grauia mihi adſunt: ſi ſanctorū uitā & meā recordor. Miro quippe auditu ſarctorū geſta reuoluunt homines: uti ego: & tamē nil ipſi uolunt peragere. Porro hoc ad meā detegendam inſi-pientiam eſt: quod dicam pluries me ab eiuſdem Siluani ore audiſſe ſcio: nunꝗͣ tātum ſe fœlicē fuiſſe: qͣtum cūſe ab hoībus deſpici & cōculcari cernebat. Creuit in tātū eius infamia ꝙ eius opinio uſqꝫ Alexādriā: Cyprū: & ꝑciuitates affines pene ore omniū eſt delata. Ad qui limē domus innoxii antiſtitis calx tangere non audebat. Manens uero in ſupernis dominus ſpectator omnium: ſuos ſinit labi ſanctos: in tribulationū erūnas: ut tūc fidele.patientia eos reddat: ſed eos exigente neceſſitate in preſſuris minime derelinquit. Reuoluto itaqꝫ anno quodiaboli aſtutia talia erga dei hominē ꝑpetrauerat ciuitatē Nazareth: ut illaꝝ gentiū aliqualiter ſcandalū mitiga-ret: uir dei occulte diſſerens: ad eccleſiam in qua glorioſi Hieronymi humatum quieſcit corpus: tanqͣ ad refugiportū ueniens: ſe in ſepulturæ loco poſuit oraturus. quo per duaꝝ horaꝝ ſpatiū ſic manēte: uir quidā nequitiæſpū inflāmatus: in prædictā eccleſiā intrās: ſanctūqꝫ reperiens ſuꝑ ſepulturā in oratione poſitū: ad eū uelut draco cucurrit: ei improperans ꝙ mulierū mētes ad libidinoſas ſuas uoluptates cōtinue incitaret. Cui agnus īnocēsSiluanus ſe deſpici gaudens humilitate ſolita: ut iſte ſæpe ei diceret bſandis colloquiis inuitabat. Q uod peſſimus ille latro audiens: gladium ex uagina ſuo pendente lateri: īpudica trahens dextera ipſum: ut in Siluani antiſtitis guttur īmergeret eleuauit. Cui cū hoc uerbum: Succurre Hieronyme glorioſe uenerandus antiſtes op-poneret. In guttur proprium eleuatum gladium immerſit uiri illius dextera retrouerſa: Et ſic ut decebat ſeip-ſum uir nequiſſimus interemit ut in lacum caderet: quem effodit. Admirabile hoc: ſed non minus eſt mirabileid quod reſtat. Caſu itaqꝫ alius ſuperueniens uir nequiſſimus: hoc qd̓ ultione diuina perpetratū fuerat: utuiditprotinus gladium arripiens a dei uiro: hominem illum æſtimans interemptum Siluanum interficere conabat̉Ne nimia uerba loquar id quod primo acciderat: huic euenit. Quin nondum uir iſte ſecundus in terram ceciderat: ꝙ duo alij uiri eccleſiā intrauere. Qui id uidentes diuini ignari iudicii: hoc tantum fuiſſe peractum ſce-Ius a dei homine putauerunt. Quorum unus id præ alio graue ferens furia ueſaniæ undiqꝫ inflammatus: atroiii .ccxxiiii.