ſerit. Et ſic Auguſtine chariſſime pius dominus nauiculam ſuæ fidei ſacratiſſimæ in huius mundi mari eructantibus maloꝝ hoīum ſluctibus agitari permittit: ſed minime ſuffragari. Quo ꝗdē forti quæſo eſto aīo: uiriliter age: nō formides. Cōtra fidei perſecutores magnanimus dimicare: ſub umbra alaꝝ tam pii patris: q ſuorū fideliū præces inefficaces nō ſinit: dūmodo tota ſpe & puro fiant aīo. Nō. n. noſtræ nequeunt exaudiri praces: niſi cū in deo noſtra nō perfecte ſpes conſiſtit: uel ꝗa petimus nō petenda. Ad ipſum ergo dominū nō tartum ore: ſed toto corde clamemus: dū affligimur. Et ipſe ꝗ dominatur in uirtute ſua: & nos quotidie oculo reſpicit pietatis: non permittet nos tētari ſupra id quod poſſumus. Sed ne nimis deuius a ꝓpoſito modo gradi-ar: ad incœpta redeā. Et uenerabilis Euſebii obitum explens primo & uiroꝝ illorum triū ſimiliter: quos reſu-ſcitatos noſti migrationē ſcribens: quia eadē hora ſunt: & die qua Euſebius de huius mūdi & ualle miſeriæ ex-empti: aliqua Hieronymi miracula de multis introducam poſtmodum.Dueniēte autē die: quo btūs Euſebius a btō Hieronymo in uiſiōe: de qua ſupra fatus ſum ſe migraturum ſcierat: die tertia: præeūte lāgore febriū concuſſus ualide ſe ſuper terram magiſtri nō immemo-nudū deferri fecit a fratribus: & ſingulū fratrum benigna conſolatione cōfortauit: & ut in ſancto mauerent ꝓpoſito admonuit. Deīde ſaccū quo glorioſus induebat̉ Hieronymus deferri fecit: & ſupra ſeponi iuſſit. Ordinauitqꝫ ſe nudū inſtar glorioſi magiſtri in eccleſia: in qua iacebat ſanctū Hieronymi cadauerſepeliri. Poſt hæc cōmunione ſacratiſſimi corporis Ieſu Chriſti ſe muniēs: domino ſe & beato Hieronymo cōmendauit. Et per triduū locutiōe: corporaliqꝫ uiſiōe priuatus: circūſtantibus fratribus alternatim pſalterium& paſſiones domini & alia ſacra continue legētibus iacuit. Durū quippe & cūctis recte in mundo degentibu:formidabile hoc quod narro. Die autem: quo moriturus erat: per duas horas ante animæ beatæ exitū uenerabilis Euſebius tam terribiles actus cæpit ꝑagere: ꝙ circūſtantes monachi terrore perterriti: uelut amētes interra iacebant. Nam quādoqꝫ tranſuerſis oculis: manibus iūctis facie terribili: uoceqꝫ dura quaſi ſedens clamabat. Nō faciam: non faciam: mētiris: mētiris. Poſt hæc ad terram rediens firmabat in terram: quantū potuit clamans. Adiuuate me fratres ne peream. Q uod monachi uidentes lachrymātes & gementes eum interrogauerunt. Quid habes pater? Ad quos ille. Nō uidetis dæmonum agmina: quæ me debellar̄ cupiūt? Et illi. Quidte facturū uolebant: cum dicebas: nō faciam: non faciam? Et ille. Conantur nanqꝫ ut diuini nominis blaſfemusinueniar: & ideo hoc me nō facere clamabam. Et illi. Quare pater faciē abſcondebas in terram? Et ille: ne eiusaſpectum cernerem: qui tam turpis & terribilis eſt ꝙ omnes pene formidines quæ in mūdo ſunt reſpectu eiusnihil ſunt. Inter hæc uerba actus priores reiterans: ſic ad extremā horam uidelicet deuenit. Fratres autem: quiaſtabant pauore & dolore perterriti uelut mortui ſtabāt quid facerēt neſcientes. Glorioſus deus in ſanctis ſuismirabilis in maieſtate ſua. benignus & ſe amantibus miſericors ſanctos ſuos nō derelinquit in tēpore neceſſitatis. Ad extremā nanqꝫ horam uenerabili Euſebio præueniēte glorioſus Hieronymus apparuit: eū benigne cōfortans. Cuius aduētu oīs illa dæmonū turba: quaſi infinita eius timore perterrita ab eo uelut fumus euanuitut plures teſtātur monachi: ꝗ propriis oculis diſpēſatione diuina ſe hoc uidiſſe dicūt. Sed hoc magis approbatur: nā oēs circūſtantes audierūt has ab Euſebio uoces. Vnde uenis pater? Quare tantū moratus es? Cui ſubi-to cūctis audiētibus alia uox reſpondit. Expecta fili: ne formides: ꝗa te non deſeram: quem tantū diligo. Quaaudita uoce breui inde decurſa morula uenerabilis Euſebius expirauit: qͣ quidem hora & illi tres: qui reſuſcita-ti ſunt migrauere: & ut puto cum Euſebio ad æterna gaudia peruenerūt. Nam per illos omnes uiginti dies quibus poſtꝗͣ ut noſti reſuſcitati ſunt: ſe in tanta pœnitentia tradiderunt: quod ſine dubio æterna beatitudine po-tiuntur. Silentio prætermittendū nequaꝗͣ puto: quæ ab eiſdem tribus uiris per illos dies: quibus uixerūt didiciContinue toto hoc tēpore cū aliquo eorū ſecreta uita illius: quam poſt hanc breuem & momentaneā expectamus: rimari cupiens: alternam diē ducens ad ueſperam. Sed ꝗͣuis multa ab eiſdem didicerim: tamē ad præſensbreuitatis cauſa quædā tantū referam. Cætera uero alias ea dicturus omittam. Q uadam uice ad unū eoꝝ meiuiſſe contigit: quē dure lachrymantē: nec meis uerbis cōſolationē aliquam admittentem operiens: tanti fletuscauſam ab eo cœpi inquirere. Qui pluries de hoc a me interrogatus: nec tamē ad interrogata reſpōdens: tādmeis coactus īportunitatibus ſic reſpōdit. Si quæ pridie ſum exꝑtus nō iguorares tibi ineſſet ſemꝑ cā fletus. Acquē ego. Quæſo: ut quæ uidiſti ediſſeras. Tūc ille pauliſper tacēs dixit. Quales credis pœnas & tormēta: nōſolum dānatis: ſed etiā in purgatorio exiſtētibus præparari? Ad quē ego. De incertis quæ uera pōt ꝓferri ſentētia: ut .n. puto nr̄is: quibus affligimur pœnis æquari nō poſſunt. Ad quod ille. Si oēs quæ in mūdo cogitari poſent pœnæ: tormēta: afflictiōes: minori: quæ illic habet̉ pœnæ: & tormēto cōparent̉ ſolatia erūt. Mallet. n. ꝗli-bet uiuētiū: ſi illas experiētia noſceret pœnas: uſqꝫ ad finē mūdi oībus his ſimul ſine remedio cruciari pœnis:quas oēs hoīes ab Adā hucuſqꝫ ſigillatim ptulerūt: ꝗͣ uno die in inferno: ſiue purgatorio minori: quæ illic habetur pœna torqueri. Et ideo ſi cauſam mei fletus interrogas: tior pœnaꝝ eſt: quæ pctōribus iuſte dant̉. Scio nāqꝫ erga deū meū peccaſſe: & ipſum iuſtū fore nō dubito. Qua de re nō mireris: ſi plāgo: cū potius ſi nō plangerē: uehemēter admirari deberes. Sed potius admirare quare hoīes ꝗ ſe mori nō dubitāt: ſaltē alioꝝ exꝑimentotāta hic ſecuritate uiuūt: nec tātas cogitāt euadere pœnas. Ad hæc dolore tactus intrinſeco: ita ut uix uerba formare poſſem: dixi. Heu ꝗd audio? Sed quæſo in quo tormēta differūt infernalia ad his: quæ ſūt in purgatoriodicas. Et ille. Nihil inter ſe differūt: ꝗa eædē ſunt magnitudine poenæ purgatorii & inferni: ſed unū ē: quo dif-ferre poſſunt: ꝗa īfernales finē nō expectant: ſed augmētū ſcilicet in iudicii uniuerſalis die qͣdo corꝑa ibidē cruciabūtur cū aīabus: & purgatorii ſūt cū fine. Nā poſt expletā poenitētiā īde exēpti: gaudiis btīſſimis ꝑfruent̉.Ad hæc ego. Sūt oībus ī purgatorio exiſtētibus æqͣlia tormēta uel diuerſa? Ad hæc ille: diuerſa quidem. In ali