cre non poſſumus: quæ uellemus: quæ nō ſolum nullum remediū adhibet dolori: ſed auget. Si patrē noſtꝝ diIigimus læticia gaudeamns: Nō uere diligit qui ſuā tantū utilitatē diligit. Iccirco & ſi pro ea: quæ nobis eueniinutilitas dolemus: & pro eis: quæ recepit gaudia collætemur: Adſit ergo hodię nobis cauſa magnæ læticiæ. Cātet q̄libet ueſtrū nouum cāticū. Sonoris iubilet uocibus mater eccleſia: In hymnis & cōfeſſionibus plaudat hodie plæbs catholica. Vndiqꝫ iocundet̉ chriſtiana cōcio. Hodie certe obtinuit Hieronymus: qd̓ tanto æſtuabadeſiderio. Hodie deuictis hoſtibus ſecuꝝ obtinuit triūphū. Certe oībus expletis laboribus requiem poſſidetſine fine: Iam non eſuriet neꝙ ſitiet amplius: neqꝫ cadet ſuꝑ illū ſol: neqꝫ ullus æſtus. Ablata eſt ab oculis eius oīslachryma: abiit oīs luctus. Iā certe ſibi dolor deinceps non erit. Iā certe mercedē habet: pro qua toto uitæ ſuæ tipore laborauit: Conſolemur ergo. demus magnificētiā deo nr̄o: quoniā dei ꝑfecta ſunt opera: & oīs uitæ eiusiudicia. Cōfiteamur domino: & collaudemus ſaluatorē nr̄m: quoniā nō dereliꝗt ſanctū ſuū ſine adiutorio in tribulationis: quæ in agone huius uitæ miſerrimæ circūderūt illū. Sed adiutor & protector ſuus factus: liberaui-corpus ſuū a perditiōe. A laquæo linguæ iniquæ & a labiis operantiū mēdatiū & eū ſublimiter collocauit infrapatris manſiōes: ubi oē ē gaudiū: oīs ſuauitatis: oē qd̓ deſiderari poteſt. Vbi glorioſa & fœlix ē refectio aīarumpoſt labores & erūnas: ubi dulcis ſolēnitas angeloꝝ ubi una ſocietas & charitas oīum ciuiū ſuꝑnoꝝ. Ibi certe neminē timor: aut dolorincutit. Ibi nulla penitus agnoſcitur āguſtia: tribulatio: aut aduerſitas. Nulla ibi infirm:tas nominatur: Nemo enim fraudatur ſuo deſiderio: procul ibi diſtat mors. Nulla ibi prorſus præſentis gloriæpctatur minoratio: ſed augmentum. ſ. cū omniū uniuerſalis erit reſurrectio mortuoꝝ. Ibi tunc corpus cuiſſbet beatoꝝ ſimul cū anima prædictā gloriā: quā nūc ſola poſſidet aīa fine interminabili poſſidebit. Quis aū-angeloꝝ uel hominū: quanta ſit minor particula gaudiorum & gloriæ quæ ibi ſunt: eſſet ſufficiens enarrare:Quis eſſet intellectus ad hæc intelligendum idoneus: quæ nec oculus uidit: nec auris audit: nec in cor hominisaſcendit? Certe ſi hæc quanta ſint gaudia conſiderentur terrena oīa uiliora omni ſtercore apparebunt: ſi hæc tiporalis uita illi comparetur hanc quilibet hominū extinguere ꝗͣcitius poterit ardeſcet ut illius capax efficiaturHæc uita caduca: & momētanea reſpectu illius mors potius eſt dicenda. Omnis mundi fallax & uana læticiapondus amariſſimum & grauis ſarcina: Hanc quippe ſarcinā deponens Hieronymus ſacratiſſimus optimamillam elegit partem: quæ ab eo nullo tēpore auferet̉. Rogo gaudete & exultate: cantate & pſallite: ꝗa pater noſter glorioſus nauim plenam cæleſtibus diuitiis: æterniſqꝫ mercibus iā concupito in littore collocauit: anchorāſpei tranqͥlla iā in ſtatiōe firmauit: Iā certe brauiū obtinet: pro quo in agone huius ſæculi ab oībus ſe illicitis abſtinendo cucurrit. Iā uictor de ſuis hoſtibus triūphauit cū quibus ſcuto amoris domini munitus uiriliter dimicauit. Iā denariū accepit: pro quo tanto labore in uinea ſanctæ eccleſiæ laborauit. Iā talentū domino reddiditduplicatum: ꝙ cū mercedē in gaudiū domini meruit introire: Propter hæc gaudens gaudebo: & cantabo dile-cto pr̄i meo canticum nouū: ut ſit laus eius in eccleſia ſcōꝝ. Ecce dilectus pater meus candidus: ſpecioſimus: el-ctus ex milibus: in quo nulla eſt macula: paſcitur inter lilia in uinea domini Sabaoth. Ecce flos cāpi: & roſa ni-mio fragrans odore de horto nuper eccleſiæ in uiridarium eſt domini tranſplantatus. Ecce cypreſſus ad cæli a-titudinē ſe extollit: Ad inſulas longe diuulget̉ nomen ſuū: ut ſit in æternū eius memoria in benedictione: Exu-tate igitur chariſſimi patres & domini. Lætamini & laudate: quia decet laudare dominū: qui mirabilē ſe in ſuisdeclarat ſanctis: Lætetur oīs orbis: Erubeſcant fallaces hæretici: & iam ſe noſcant ad nihilū deueniſſe. Certe nō ēmortuus ut æſtimant ſui hoſtes: ſed certe uictor regna in terra uiuentiū. Iā certe eius refulget claritas per æterna palatia: Iā ueteribus depoſitis armis fragilibus: noua induit ac perpetua. Hodie undiqꝫ facta ſit in populochriſtiano læticia. Exultet præcipue ſacra mater eccleſia: cuius hodie glorioſus filius: & cultor. amator: & ꝓpugnator præcipuus: oībus extirpatis hæreticis dogmatibus: cū ſuis fallacibus auctoribus de agro fidei catholi.cæ & doctrinis ſacratiſſimis: & præfulgidis: ſignis: ac prdigiis: ut ſol relucet inter agmina beatorum. Val-igitur Hieronyme glorioſe: noſtri ſemper faciens a pud deum memotiam: ut tua ualeamus piiſſima interceſſion: & in præſenti ab oībus protegē nocuis: & in futuro gaudia: quæ iam tu poſſides adipiſci.Incipit epiſtola btī Auguſtini hipponēſis ad Cyrillū hieroſolymitanū epiſcopū de magnificētiis btī Hierony.Lorioſiſſimi chriſtianæ fidei athletæ: ſanctæ matris eccleſiæ lapidis angularis: in quo ad modū firmataonſiſtit. Nunc uero in cæleſti gloria de ſyderis radiantis olim Hieronymi præſbyteri laudes uenerabilis pater Cyrille: ſilendum ne putas: aut lingua balbutientis pueri: ut uirum pollutum labiis me locuturum fore reris? Cæli enarrant gloriam dei & omnia quæ fæcit dominus eum in ſanctis ſuis laudant: Silere debet rationalis creatura: a laude dei irrationabili non ſilente? Taceam: aut loquar? cum ſi taceā lapidibus iubet̉ clamare.Qui ꝗͣuis indignus & inſufficiēs laudator exiſtā: cū nō ſit pulchra in ore peccatoris laus. Tamē ab eiuſdē laudibus minime ceſſabo. Firmetur itaqꝫ manus noſtra: & lingua nr̄a palato nō inhæreat: quoniā certe magnus ēiſte uir ſciſſimus: mirabilis: & metuēdus ſuꝑ oēs: ꝗ ī circuitu nr̄o ſūt. Magnus certe in uitæ excellentiſſimæ ſcīt-te: magnus in ſapīæ īeffabilis ꝓfunditate. Magnus ī maioris nūc gloriæ ꝗͣtitate. Mirabilis ī ꝓdigiis īſuetis. Metuendus ob ſibi a domino traditā ptātē. Quā itaqꝫ magnus ſit iſte glorioſiſſimus Hieronymus ī ſuæ uitæ excellētiſſimus ſcītate: patefaceret mea ligua: cū præcipuæ cūctoꝝ nō ſufficerēt mortaliū līguæ ut eius excellētiā explicarēt? Liceat ergo dici: alter hic Helias: alter hic Samuel: alter hic Ioānes baptiſta uitæ excellētiſſimæ ſanctitate: Helias & Ioānes heremitæ: magnis ciboꝝ & ueſtiū aſꝑitatibus carnem macerauerunt. Non minoris uitæHieronymus glorioſiſſimus: heremita idē ꝑ quadriennium in heremo ferarum tantum ſocius perſtitit. Q uinquaginta annis ut uenerabilis Euſebii litteræ quas pridis recepi plenius fatebantur: & ut me certius tu idennoſti uinum & ficeram aliqualiter non guſtauit. Ab omni carnium & etiam piſcium eſu ita ſe abſtinuit: