ꝙ uix ea nominare uolebat. Coctū ꝗd nō niſi in ultima ægritudine bis comedit. Cilicino ſacco carnē ueluti etilipis macerās: deſuꝑ pāno uiliſſimo ſe tegebat. Stratū aliū niſi terrā: nunꝗͣ ſciuit. Nō niſi ſemel fructibus: ut herbaꝝ foliis ſiue radicibus paſtus ī die: poſt ueſꝑas ſe or̄onibus præbēs: deiceps uſqꝫ ſecūdā noctis horā quotidieuigilabat: poſtmodū uero ſomno feſſus in terra dormiēs uſqꝫ ad mediā noctē quieſcebat. Qua quidē cōtinueſurgēs lectionibus & ſcripturis ſanctiſſimis: quibus tota radiat eccleſia uti lapidibus præcioſis intentus uſqꝫ aceſus horā perdurabat. Ita leuiſſima flebat peccata: ut ꝗs eū æſtimaſſet hoīem interemiſſe. Ter in die carnē durisuerberibus flagellauit ita ut ex eius corpore riuuli ſanguinis e ffluebant. Quin uerbum ocioſum aliqd̓ ut pe-ſtē maximam fugiebat. Sibi ociū nollū erat: ſemꝑ aut ſacris lectionibus: aut ſcribendo: aut docēdo cūctos exercitabatur: Q uid plura loquar? ſi ſanctoꝝ ſinguloꝝ ꝑquirerē uitas eo ut puto maiorē neminē inuenirem. Secꝗa ſuperius ſamuelē noīauimus: fuiſſe hunc Samuelē oſtēdamus. Hic certe Samuel: ꝗ de uanis litteraꝝ ſtudiisuerberibus euocatus ſacræ ſcripturæ miniſterio deputat̉. In cuius lumine diuina gratia influēte: utriuſqꝫ teſtamenti lumē uidimus: & in cuius brachiis hæreticoꝝ pars maxima ē diſꝑſa. Hic certe gloria uirtutis noſtræ traſterens utrūqꝫ teſtamētum ex hæbreorum lingua in græcam pariter & latinam: diſponēſqꝫ ipſum poſteris inæternū: declarans enigmata & obſcura dubia & nodoſa præparans officioꝝ ſeriē cūctis eccleſiæ miniſtris totāpene eccleſiā ædificauit. Vnde bene magnus apparet in ſapientia ineffabilis ꝓfunditate. Liberales aūt ſcientiasita ꝑfecte ſciuit ꝙ relatione oīum nullus ſibi ſimilis apparet adhuc. De ſcripturis uero ſacris uti multaꝝ ſuaꝝepiſtolaꝝ Hebraicoꝝ: Græcoꝝ: Chaldeoꝝ: Perſaꝝ & Medoꝝ. Arabicoꝝ & pene oīum nationū linguas & litteras: tanꝗͣ ſi fuiſſet in eiſdē natus & educatus ſciuit. Quid plura dicam? Quæ Hieronymus ignorauit in natu-ra: nullus hominum unꝗͣ ſciuit: Non me iſta uenerabilis pater exiſtimes dicere ut putē te Hieronymi & uitamuirtutes peius me ſcire: cū ſibi ſocius extiteris multo tempore. Sed teſtor deum: quoniam ob tam ineffabilis uri ſanctitatē: ſi uoluiſſem tacere non poſſem. Confitētur mirabilia & ſanctitatem ſuam & ipſi cæli. In ꝗbus magnus maioris gloriæ quantitate ꝗͣ multoꝝ ſanctorum habitat ſine fine. Nulli itaqꝫ dubiū ē infra patris manſiones ipſum unam ex maioribus & ſublimioribus ſedibus obtinere. Cum enim homo idem ſecundum operapræmietur: & iſte perfectioris pœnæ uitæ extiterit: clare patet ipſum unum de maioribus & ſublimioribus cæleſtis Hieruſalē ciuibus fore. Quod ut a nobis plenius & certius credatur in mundo præ cunctis: quorum noſtra recordatur ætas ualde mirabilis apparet prodigiis inſuetis & miraculis infinitis quorū mihi aliqua uene-rabilis Euſebius ſuis litteris declarauit. De cæteris uero prodigiis quæ mirabiliter fiunt quotidie: ut quotidie intelligo relatibus plurimoꝝ auidus paudire: tibi ipſe pater chariſſime ſupplico ut mihi in breui uolumine quæcūqꝫ poteris uera & utilia miracula collecta ꝗͣcitius facultas aderit: eiuſdē Hieronymi ſanctiſſimi deuotiōe trāſmittere nō deneges: Sed ut multa merita Hieronymi ſanctiſſimi nō lateant: ꝗd erga me diuina ānuēte clæmentia: in ipſo ſui obitus die acciderit: enarrabo. eodē nāqꝫ die & hora qua exutus putredinis & īmūditiæ carnis toga Hieronymus ſanctiſſimus ueſtimentū perpetuæ immortalitatis: inæſtimabilis læticiæ & gloriæ induit: dūHipponæ in cellula mea quieſcēs auide cogitās quales ineſſēt animabus btōꝝ: ꝗ cū Chriſto gaudēt gloriæ &læticiaꝝ quātitas cupiens īde ex hac materia breuē cōponere tractatū: præcibus compulſus noſtri Seueri quōdā uenerabilis Martini Turonēſis epiſcopi diſcipuli charta: calamo: pugillariqꝫ in manibus ſuſceptis: breuemuellem ſcribere epiſtolam ſanctiſſimo Hi eronymo deſtinandā: ut ꝗcꝗd ex hoc ſentiret reſpōderet: Sciebā enīin tā difficicili qōne a nullo uiuentiū me poſſe doceri euidentius: Cūqꝫ iam ſcribēs ſalutatiōis exordiū Hieronmo prænotarē: ineffabile ſubito lumē noſtris inuiſū tēporibus noſtriſqꝫ minime linguis declarādū: cum ineffabili inauditaqꝫ odoꝝ oīum fragrātia cellulā in qͣ ſtabā intrauit. hora cōpletorii: quo a me uiſo: ſtupore admirationeqꝫ cōmotus animi & mēbroꝝ uirtutes repente amiſi. Neſciebā enim tunc ꝙ dextera mirabilis dei exaltaſet ſeruū ſuū notas faciens in populis uirtutes ſuas. Neſciebā etenim ꝙ deus antiquæ miſeratiōis ſeruū ſuum f.delem a carnis immunditiis diſſoluiſſet: & tā ſublimē ei in cælo ſedem paraſſet. Neſciebam certe inueſtigabilesuias domini. Neſciebam theſauros infinitæ dei ſapientiæ & ſcientiæ: Secreta & occulta dei iudicia non agnoſcebam quoniā quos uult facit ſua ineffabili ſapientia ad ſui agnitionem uenire. Quos aūt prædeſtinat: uocat: iuſtificat: & beatificat: prout decernit fieri. Itaqꝫ ꝗa talē oculi mei nunꝗͣ perſpexerāt lucē olfactus meus odore nōſenſerat: tam nouis: tā inauditis miris obſtupebā. Inter hæc aūt meis in me perſtrepentibus cogitationibus ꝗdhoc eſſet: de luce hæc dicēs uerba uox emicuit Auguſtine Auguſtine ꝗd quæris? putas ne breui īmittere uaſcu-lo mare totū? breui includere pugillo terrarum orbem? Cælum firmare ne uſitatos exerceat motus? Quæ ocūIus nullius hominū uidere potuit tuus uidebit? Quæ auris nulla perſonum hauſit audiet tua? Quæ cor hu-manū nullatenus intellexit: nec etiā cogitauit exiſtimās te poſſe intelligere? Infinitæ rei ꝗs erit finis? Immenſaqua menſura metieris? Potius totū mare in artiſſimo clauderetur uaſculo. Potius terrarum orbem paruuſus teneret pugillus. Potius cælum a motu continuo deſiſteret: ꝗͣ gaudiorum & gloriæ quibus beatorum animæ ſinefine potiūtur minorē intelligeres particulā: niſi uti ego exigentia docereris. Diſcurre adhuc breui tꝑis ſpatiū.Impoſſibilia facere ne coneris donec īpleatur uitæ curſus. Hic nō quæras: quæ nō alibi: niſi quo tā fœliciter ⁊pero inueniri poſſunt: Hic ſatage talia exercere opera: ut poſtmodū ibi quæ aliqualiter hic intelligere cupis: inæternum habeas. Inde qui intrant nullatenus exeunt: ad hæc ego pauore ſtupens admiratione tam inuiſapene amens omni quaſi uigore carens: His uerbis aliqualem ſumens audaciam: tremebunda uoce dixi.Eas utinam mihi foret: qui tam fœlix es: tam glorioſus: tam honorifice ad illa properans gaudia: qui tamdulcia eloquia gutturi meo faris non ambigere. Arille inquit. Nomen meum quæris Hieronymi illiuspreſbyteri: cui tranſmittendam epiſtolam iam ſcribens cœpiſti: ſum anima: quæ hac in hora in Bethleem