mihi parētes. Quō tibi potuerūt dimittere quod ſuū non erat? Aſt ſi ſuū erat inquies: Vnde habuerūt? quidin mūdum ueniētes apportauerūt? quid recedētes ferent: Certe quæ paupeꝝ poſſidemus in die iudicii coramoculis dei iuſtitiæ uindictā exclamabunt. Qui habet aures audiendi audiat: Qui mihi nō uult credere. Heuqͣgrauiter ſentiet: cū diuitiæ ſuæ tranſierint in ægeſtatem. Lex naturalis hoc præcipit: ut quod ab aliis deſide-ramus: hoc alijs faciamus. Quid aliud lex uetus prædicat? At euangelicā doctrinam percunctare undiqꝫ ꝗdaliud inſinuat? Vere coram deo iudice erunt teſtimonia. Quid ergo dicam hiis: qui ſolū lapides congregant& muros erigūt in altitudinē: quorū eſt cor & cogitatio: ut hūanis oculis opusappareat? laudetur ædificium& totam hic ſuam arbitrantur iuſtitiam? Sūt etiā aliqui qui de rapinis & pauperū ſudore oblationes & uicti-mas deo offerunt: Tales oblatiōes ante diuinam clæmentiam nō parum ſunt abhominabiles. Quis tam inſi-piens eſt: ut nō intelligat ꝙ talia ædificia non cedunt ad dei gloriā: ſed ad mundi pompam? Sed ſiquis diceretQuid dicis? Non bonū eſt ædificare monaſteria: ut inde honoret̉ deus? Ad quod ego: bonū eſt: dummō pauperes uiolentiā non ſunt paſſi: nec interpellēt deum cōtra eos. Quomodo poſſum ædificare domū deo placitam: uel ſanctis eius ex illis pecuniis: de ꝗbus pauperes plorant. Qualis iuſtitia pōt eē munerare mortuos: &ſpoliare uiuētes? & de indigētia pauperum offerre deo? Certe ſi hæc placeret deo iuſtitia foret ſocius uiolētia& ſi hanc a nobis uellet oblationē: cōſcius fieret in peccato. Aſt ſi deo diſplicet: pōt placere ſanctis; Qua dere filii dilectiſſimi: deponētes omnē malitiam: omnē dolū & ſimulationes: & inuidias: & omnes detractionesſicut modo geniti infantes: rōnabiles ſine dolo lac concupiſcite: ut in eo creſcatis in ſalutem. Si tamen guſtatisquoniam dulcis ē dominus. Vere ſi nō eritis ſicut paruuli nō intrabitis in regnum cælorū. Paruulus uidēs pulchram mulierē nō delectatur. præcioſam ueſtē intuens nō deſiderat. In iracundia non perſeuerat læſus: nō re-cordatur: nec odit. patrem ſequitur: matrē non deſerit. Et ideo nullus ſe regnum cælorū cogitet attingere: niſihanc paruuli innocētiam & ſimplicitatē imitari ſtudeat: ideſt caſtitatem habere: mundū ſperner̄: fratrē diligere: patientiam ſerurae: patrē Chriſtum ſequi: & in gremio matris eccleſiæ ſemper incūbere. Et exuite uos dile-ctiſſimi ueterē hominē: & induite uos armatura dei: ut poſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli. Diabolus nihil imūdo poſſidet. Expoliati ergo mūdanis rebus momentaneis: & cito uelut umbra labētibus cum nudo pugnitis. Qui oneratus ueſtibus cū nudo luctatur citius ad terram deiicitur: quia unde teneat̉ habet: uis firmiter cūdiabolo dimicare? ueſtimēta proiice ne ſuccūbas. Terrēa omnia ſunt quaſi quædā corporis indumēta. Quplus poſſidet citius uincetur. Arma ueſtra pugnaturis ſint: caſtitas: patientia: humilitas: & charitas. Hæc ſūt arma aduerſus uerſutias diaboli. Quibus ſi muniti fueritis accingetis fortitudine lūbos ueſtros: & roborabiti:brachiū ueſtrū. Fortitudo & decor indumentū ueſtrum erit: & cū eritis in prœlio ridebitis. Non timebitis a frigoribus niuis: &uere fundata erit domus ueſtra ſuper firmā petrā: quæ Chriſtus ē. Enſis diaboli luxuria. Heuquot illa interficit rōphea. Nō ē aliqd̓ pctūm quo totiēs diabolus uictor exiſtat. Fuge luxuriā. Nā ſicut uirginitas hoīem æꝗͣt āgelis īmo plus eū facit āgelū: ita luxuria hoīem plus ꝗͣ beſtificat: & ut ita dicā multo peius be-ſtiam efficit. De nullo alio pctō legit̉ deū dixiſſe ſe pœnitere feciſſe hoīem: hæc huiuſmōi facit oꝑa. Corpus debilitat: & qͣſi ſemꝑ eū morte deſtruit. Famā denigrat: marſupia euacuat: furta īſtruit: homicidia cauſat. memoriam hebetat: cor aufert. Oculos ntriuſqꝫ hoīs cæcat: & præ cæteris iram dei ꝓuocat. Ex radice gulæ orit̉. Pronullo alio reatu tā manifeſtā iuſtitiā exercuit deus ſine miſericordia ꝗͣ pro iſto. Propter hoc nāqꝫ legit̉ pctūmdeū mūdo īduxiſſe diluuiū. Sodomā & Gomorrā cōbuſſiſſe: & multos alios hoīes īteremiſſe. Hoc rete diaboIi. Siꝗs hoc capit̉: nō cito ſoluit̉. In iſto tā graui prœlio nēo pōt uincere: niſi fugiat. Nēo pōt firmiter ꝑdurar̄ niſi carnē domet. Qui uino utit̉: ignē portat in gremio. Nolite: inquit apoſtolus inebriari uino in quo ē luxuriaHoc prœliū nō ſuſtīet̉ niſi ī abſtinētia & ieiunio. Vinū nocet: ſed uultus cētuplo magis mulieꝝ. Mulier diaboli ſagitta ē ꝗͣ ī luxuriā hō cito trahit̉. Nullus ī hoc cōfidat uiuēs ſi ſcūs es: nec tamē ſecurus es: mulier uiri precioſā aīam capit: nūꝗd abſcōder̄ pōt hō ignē ī ſinu ſuo: ut ueſtimēta illius nō ardeāt: aut ābulare ſuꝑ prunas: ut nōcōburant̉ plātæ eius? Hō & mulier ignis & palea: diabolus nūꝗͣ inſufflar̄ ceſſat: ut accēdāt̉. Huius prœlii nūqͣfiet uictor niſi fugiēs. Nūꝗͣ a uiro cū mulier̄ ſint lūga colloꝗa. Sola īſimul loꝗͥ facit neceſſitas. Vir mulieris cuncta ſꝑnat munuſcula: & blāda uerba ſi nō uult luxuriæ capi laq̄is. Tāta ſit īter uiꝝ & mulierē raritas: ut alter alterius nomē neſciat. Plurimi ſciſſimi iā ceciderūt hoc uitio. ꝑꝑ ſuā ſecuritatē. Timeatis filii: ſi ī aliis pctīs timendū ē: ī iſto multo plus. Sed uere dicā: hodie ſub ſpiritalitatis noīe nouū ſit fornicatōis genus a pluribus. Heuꝗcꝓferā? hodie nō uerecūdant̉ hoīes: ꝗnīmo gloriant̉ cū malefecerīt. Aliqͣlis ī mulieribus uiget uerecūdia: ꝗͣqͣ ꝑua: Sed ī uiris ita hæc creuit malitia: ut ille putet̉ īſipiēs: ꝗ huiuſmōi doctus nō ē. Quid plura? Hæc ſua ē feſtiuitas: hæc oīs prædicatio: ob hoc frequētant eccleſias: ut mulieres uideant: & eaꝝ urant̉ colloꝗis: qͣtenus īde lu-xurie āplius creſcat appetitus. Sed ꝗd uir miſer gloriaris ī malitia iſta?: forte ꝗa potēs es ī iniꝗtate. cētuplo pecas ꝗͣ mulier. Mulier mollis: & tu fortē te exiſtīas: illa in domo ſedet: & tu uagando mille mōis eā illaq̄as & aliqͣdo eā cogis: ut ui faciat: hæc cū facis: ꝗa deus tacet: tu cogitas ꝙ ſit tibi ſimilis. Sed uēiet tēpus: quo arguet te: &ſtatuet cōtra faciē tuā: Vnd filii. Eſtote prudētes: ſicut ſerpētes: & ſīplices ſicut colūbæ: & pugnate uirilit̓ cū ātiquo ſerpēte. Sit lūbi ur̄i præcīcti: & lucetnæ ardētes ī māibus ur̄is: & tūc uirilit̉ agite: & cōfortet̉ cor ur̄m: ꝗa ilIi q dbellabāt uos tīebūt: & ī deo facietis uirtutē: & ipſe ad nihilū deducet tribulātes uos. prædilecti mei diligi-te uos īuicē: nō .n. accepi hoc ab hoīe: ſed a ſaluator̄: hoc īꝗt ē præceptū meū: ut diligatis īuicē: ī ſola dilectiōe oum uirtutū bōa cōſiſtūt: ſicut ex una radice multi exeūt ramis ſic caritate oēs generant̉ uirtutes. Si līguis hominū īꝗt apoſtolus loq̄rer: & āgeloꝝ: ſi oēm hūero ꝓphetiā: & nouero myſteria oīa: & oēm ſcīam: ſi habuero onnem fidē: ita ut mōtes tranſferā: charitatē autē nō habeam: nihil ſum: ꝗ ueram hēt charitatē benignus ē & pati