autē eorū non eſt rectum cum eo: nec fidē habēt in teſtamēto eius. Siquis diligit chriſtum: ſiquis uerus ē chriſtianus: & ſpecialiter ſacerdos & monachus: in quo tanꝗͣ in ſpeculo relucet perfectio: nō ſolum renūciet oībuꝫquæ poſſidet: ſed etiam abneget ſemetipſum: ita ut totus ſit mortuus mūdo. Quia niſi granū frumenti cadētin ferra mortuū fuerit: ipſum ſolum manet. Qui mundi uiuit negociis mortuus eſt deo. Oportet nāqꝫ hominem: qui uult capere perfectionē & tenere: ita mortuū eſſe mūdo: ut tanꝗͣ mortuus nihil de rebus ſæcularibusſentiat: ita ut cū apoſtolo dicat. Noſtra cōuerſatio incælis ē. Et iterū: Viuo iā: non ego: uiuit autem in me Chriſtus. Iccirco q uere iuſtus ē uitam hanc quæ mors ē: non metuat amittere: ut uitam: quæ Chriſtus ē ualeat inueynire. Eos qui occidūt corpus nō timeat: quia animā nō poſſunt occidere: hic tribulationes quæ cito labuntur ſuſtineat: ut gaudia quæ ſine fine manēt habeat. Hæc ſolū uia eſt qua itur ad patriam cæli. Certe ſi alio poſſet iretramite: in toto mēdax deus fieret. Nō enim quæ dico uobis: uerba accepi ab homine: neqꝫ per hominē didiciſed per euangeliū ſuum. Itaqꝫ oportet nos per multas tribulatiōes acquirere regnū dei: Errauit in uia qui ꝑ diuitias & delitias feſtinat ire. Signū manifeſtæ dānatiōis eſt in hoc mundo ſua beneplacita aſſeq: & a mundo diligi. Quos deus diligit: hos ſæpe corrigit & caſtigat. Si in mundo gloriari oportet: libēter gloriemini in tribu-lationibus & aduerſitatibus ur̄is: Promiſit. n. Chriſtus hæc ſuis diſcipulis: quos dilexit uſqꝫ in finē in ſignū pracipuæ dilectionis: cū in ultima cœna dixit. Amē dico uobis: quia plorabitis & flebitis uos: mūdus aūt gaudebitGaudēte filii mei dilectiſſimi: cū odit uos mundus. Deſiderate ſufferre cōtumelias & opprobria ab hominibusquia beati eritis: cū maledixerint uobis hoīes: & perſecutī uos fuerint: & dixerint oē malum aduerſus uos: mentientes ꝓpter filiū hoīs: gaudete tūc & exultate: quoniā merces ueſtra copioſa eſt in cælis. Vtinam in uos inſur-gat totus iſte mūdus: ſcitote ꝙ de mūdo nō eſtis: quoniam ſi de mundo eſſetis: mundus: quod ſuum eſſet diligeret. Omne gaudiū ueſtrū exiſtimate: cū multa habetis in ſæculo opprobria & aduerſitates: ſcientes ꝙ forti-tudo & patientia ex ipſis oriūtur. Patientia autē perfectum opus habet. Probātur autē uirtutes in homine perpatientiā: tanqͣ aurum per ignem: Qui cæteras habet uirtutes ſine patientia: aurum in uaſis fictilibus portat.In ſola dicebat ſaluator patiētia ueſtra poſſidebitis aīas ueſtras. Fortitudo cōnexa eſt patiētiæ: Vir patiens fo-tis eſt aīo. Qui patiēs & fortis eſt: ſecure bona ſequētis uitæ ſperare poteſt. Seruate patientiam in mēte: eāquedū tempus ē exercete in oꝑatione. Eſt. n. patiētia uelum: quod in huius mundi procellis nauis nr̄a: quocūqꝫ flāte uēto nauigat ſecure nullū timens periculū. Nullū ueſtrū ad uindictam uel odiū proximi contumelioſa uer-ba cōmoueāt. Eſtote miſericordes: ſicut & pater ueſter miſericors eſt: qui pluit ſuper iuſtos & iniuſtos: & ſolem ſuū facit oriri ſuper bonū & malū: iudiciū ſine miſericordia illi fiet: qui nō facit miſericordiā. Miſericordiaſuperexaltat iudicium. Si non remiſeritis de corde ueſtro illis: qui offendunt uos: nec pater ueſter dimittet uo-bis. Fruſtra petit miſericordiam: qui alijs denegat miſericordiam. Suſtinetis: inquit apoſtolus: Siquis uos inſeruitutem redigit: ſiquis in faciem uos cædit. Hic noſtra ſtabilitur uirtus: Hic tota merces & præmium: ut amcos diligamus in deo: & inimicos propter deum. Seruus ille nequā accepta miſericordia cōſeruo ſuo derogauit miſericordiam: & ideo meruit habere ſeueritatē iuſtitiæ. Iuſtitia ſine miſericordia crudelitas eſt: & ideo iu-ſtitiæ miſericordia miſcēda eſt: Lex noſtra tota in miſericordia eſt. Propter peccatū poterat quouſqꝫ dainnardeus iuſtitia: quos ſua ſaluauit miſericordia. Quapropter qui miſericordia caret: chriſtianus nō eſt. Impoſſi-bile fere eſt hominē miſericordem & piū iram non placare diuinam. Beati miſericordes: quoniam ipſi miſeri-cordiam cōſequentur. Sacerdos & monachus præcipue ſine miſericordi a nauis ē in medio pelagi undiqꝫ ꝑforata. Vana religio eſt: quæ caret miſericordia. Parū prodeſt differētem eſſe ueſtimentis a ſæcularibus & concordem uita. Non ueſtimentis & ordine ſolum eſt quis ſacerdos & monachus: ſed uita. Heu quid dicam? Secex magna abundantia triſtitiæ homo multa loquitur. Ecce mundus undiqꝫ feruet monachis & ſacerdotibus& tamē iam ſunt rariſſimi ſacerdotes & monachi: quod uix de cētum unus reperiatur. Nulla certe in mundotam crudelis beſtia: ꝗͣ malus ſacerdos & monachus. Nam corrigi nō patitur: nec ueritatem unꝗͣ audire poteſt& ut breuiter dicā: oēs præeminet malitia. Sūt hii tales ſacerdotes & mōachi ſolū habitu & nomine: quorumuana eſt religio. Religio munda & immaculata apud deum patrem hæc eſt. Viſitare pupillos & uiduas in trbulatione eorum: & immaculatum ſe cuſtodire ab hoc ſæculo. Heu quantum in quibuſdam ſpiritalibus ha-bitu & nomine creuit cupiditas: immo: ut uerius dicam: cauſa huiuſmodi ſpiritalitatis ē auaritia: qui certe ſuntIupi rapaces in ueſtimentis ouium. Vbi ſacerdos & monachus cupidus eſt & ſine miſericordia: ab eodē plus:quam a ſerpente fuge. Sunt etiam nonnulli: qui totum ſuum fructum exiſtimāt eccleſias & monaſteria mi-ro modo & oꝑe ex pauperū mercede ædificare: in quibus tanta uiget cupiditas: ut terram ſibi & omnia defice-re putent: Ibi eorum mēs: ibi ſemper ſua ē cogitatio: ut aliēa poſſint expoliare marſupia: Hos tales Saluator increpans: Ve uobis inquit qui ædificatis monumēta prophetarū. Ecce qui monaſteria ædificāt: eccleſias miroartificio aꝑtant: bonum uidētur opus facere. ſed ſiquidē miſericordiam pauperibus faciūt: bonum eſt. Vis uiopus tuū deo plactat: fac ut de hoc pauperes gaudeant: quod tēplum eſt deo carius ꝗͣ homo. Tēplum dei uoseſtis: inquit apoſtolus. Cū pauperi manū tribuis: cum uiro in neceſſitatibus ſubuēis: cum errantē ad uiam rectam reducis: o qͣadmirabile & deo gratū templum ædificaſti. Frāge eſurienti panē tuum: & egenos: uagoſoinduc in domū tuam. Nemo ſe excuſans dicat. Nō habeo quid pauperi fratri tribuam. Si ueſtimētum: uel alquid ultra extremā poſſides neceſſitatē: & paupi indigēti nō ſubuēis: fur es & latro. Sumus dilectiſſimi filit̓ inrebus tēporalibus ſolū diſpēſatores & nō poſſeſſores. Siꝗd ſuꝑfluū quo frater egeat poſſidemus furamur: īmopeius. Furat̉ aliꝗs ex inopia & neceſſitate: iſte tantū uſtra neceſſitatē retinet quo cētū uiuerēt: ꝗͥ fame pereuntIlle uni furtū facit: Iſte tot quot nō cōdonat patiētibus neceſſitatē. Dices forte miſer meū eſt: nā hoc dimiſerūt