in diem miſer conuerti ad dominum? Cur te iam malorum non pœnitet? Ecce mors properat: ut conterat dienoctuqꝫ currens. Ecce diabolus iam properat: ut te recipiat. Cæcæ diuitiæ tuæ tibi deficient. Ecce uermes corpus qd̓ tanta enutris diligentia expectant: ut illud rodant: quouſqꝫ iteꝝ coniunctū animæ cum illa pariter ponas habeat infinitas. Quid errando per huius ſæculi inuia in uanitatibus petis ſolatia? Diuitias & gloriam scætera tibi placita non inuenies hic quia non ſunt. Sed ſi uera quæris gaudia ad illam cæleſtem gloriam ꝓperaad quam factus es. Ibi certe illa ſunt gaudia uera: quæ nec oculus uidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcen-derunt. Dimitte quæſo cduca & momentanea & quære habere perpetua. Sed ꝗd de his: qui nec dei timore: necamore: nec mortis & tormentorum ſubſequentium terrore a peccatis ceſſant: ſed condolent: ſi ut optant prauaagere: non poſſunt: dicam? Ve ue miſeri: qui hic ridetis quia plangetis. Ve cū iſta optatis gaudia tꝑalia: ꝗa uo-bis inuitis ſuſtinebitis tormenta infernalia. Ecce uobis modicum reſtat tꝑis: Implete mēſuras malitiarum ue-ſtrarum: ut ueniat ſuꝑ uos oīs diuina indignatio. Fruimini hoc paruo tꝑ in iocis: ebrietatibus prœliis & contentionibus: choreis & procationibus: nec uacuū præterire tēpus dimittātis. Quid moramini dū uiuitis? Cōgre-gate filiis ueſtris honores: diuitias: & potentias. Veſtrā augēte nobilitatē & famā: ut & ueſtri filii q̄ feciſtis explere: & ipſi quæant: quatenus cū illis pariter in inferno ampliora patiamini cruciamēta. Sed forte quis dicet. Benignus eſt dominus & miſericors qui oēm peccatorē ad ſe redeutē recipit & indulget. Veꝝ ꝗdē hoc eē confiteor. Benignior eſt enī dominus ꝗͣ creditur & unicuiqꝫ parcit ad ſe: ut cōdecet redeunti. Nōne benigniſſimus eſdominus: ꝗ tantas tolerat iniurias a peccatoribus: dans eis tꝑis ſpatiū: ut emendent̉? Sed hoc noueris: quia ſicutbenignus eſt in tolerando ita iuſtus eſt in puniendo. Sed forte quis iterū dicet: ꝙ uir ꝗ toto tꝑe quo uixit male fecit: in mortis articulo accepta pœnitētia a deo ueniā obtinebit. Heu ꝗͣ uana ſuſpicatio & falſa meditatio. Vix dcentū milibus hoīum: quoꝝ mala ſemꝑ fuit uita mereatur a deo habere indulgentiam unus. Vir totus in peccatis genitus & enutritus: ꝗ nec deū uidit: nec agnouit: nec de eo audire uoluit: nec ſe peccaſſe cognoſcit: nec quicpœnitentia ſit niſi forte dormiendo nouit: totus adhuc ſæcularibus innodatus negociis: quem anguſtia præmitfiliorum: quos deſerit quē infirmitas conterit: quem dolor diuitiaꝝ & temporaliū bonoꝝ cōcutit: cū eis nō po-ſe frui amplius ſe cernit: ꝗͣ accepta deo accipit pœnitentiā: quā nō acciperet: ſi adhuc ſe poſſe ſanari crederet: Certe uere concludā: ꝗ dū ſanus eſt & iuuenis: deū offendere non formidat: in morte non merebit̉ diuinā obtinereindulgentiam. Quæ dilectiſſimi filii eſt pœnitentia: quā ſolus quis accipit quia ſe uiuere nō poſſe amplius ce-nit? qui ſi ex infirmitate cōualeſceret peior ꝗͣ prius fieret: Scio nō modicos pecunioſoꝝ accepta in mortis articulo pœnitentia: cōualuiſſe corpore: & peioraſſe uita. Hoc teneo: hoc uerum puto: hæc multiplici experiētia didici: ꝙ ei nō bonus eſt finis: cui mala ſemper fuit uita: qui peccare non timuit: ſed in mundi uanitatibus ſemper uixit. Precioſa inꝗt in conſpectu domini mors ſanctorum eius: & mors peccatorum peſſima. Et ideo filii prædilectiſſimi accingimini potētia: & eſtote filii potētes: & nolite hoꝝ miſerorū diuitum & potentum: quorumiā tantā oſtendimus imbecillitatē & miſeriā eſſe quātam nō diceret lingua carnis: tenuē potentiā formidare inoperādo iuſticiā. Qui n. ꝓpter iuſticiam perſecutionē patitur: beatus eſt: & bene ſibi erit: & ſi moritur beatiorPrecioſa nēpe eſt in conſpectu domini mors ſanctoꝝ eius. Si cupis uitam tenere in Chriſto: noli mortē timerepro Chriſto. Non. n. potes illa ſuſtinere pro Chriſto: quæ ſint condigna ad futurā gloriam: quæ reuelabitur: cūapparuerit gloria noſtra: quæ ſurſum eſt & non ſuper terram. Nō ſperet mercedē: qui nō laborat. Non ſufficiſolū chriſtiani nomen. Chriſtianus es imitare Chriſtum. Fruſtra chriſtiani habet ille nomen: qui diabolum ſequitur. Quinīmo Chriſtianus oīno nō eſt: ſed antichriſtus: iuxta illud beati euangeliſtæ Ioānis Audiſtis quiaAntichriſtus uenit: nunc antichriſti multi ſunt. Vis ergo regnare cū Chriſto? patiaris cum Chriſto. Si Chriſtūdominū & regem cui eſt nomē ſuper oē nomen oportuit pati: ut ita intraret in gloriam ſuam: quam fiduciamhabes te intrare ſine labore? O ꝗͣ ſtulti ſumus & tardi corde ad credendū. Volumus hic gaudere cum ſæculo &poſtea regnare cum Chriſto. Dominus nudus ingreditur: ſeruus ſuperfluitate onuſtus ueſtium auri & gēmaꝝintrabit? Ille ieiunus: iſte crapula & luxuria plenus? Ille in cruce pro ipſo moriens: iſte in lecto delicate dormiēsQuod dominus nō facit: ſeruus faciet? Promittit dominus Zebedei filiis regnum ſuum: ſi calicem quem bibiturus erat: poſſent bibere. Sic fatui filii hominū non recte iudicantes: neqꝫ qd̓ uerum eſt cognoſcentes: dicentesmalum bonū & bonū malū. Reuertimini ad cor: ueniētes audite me & narrabo uobis quæ audiui: & cognoui& patres noſtri narrauerunt mihi. nec occultetur a filiis hominum. Adhærere deo bonum eſt: & ſicut ille ambulare. Sicut Chriſtus aīam ſuam pro nobis poſuit. Sic & nos ſi opus ē pro ueritate: quæ ipſe deus ē: debemus aīa:ponere. Qui amat aīam ſuā in hoc mūdo ꝑdet eā. Chriſtus ꝓ nobis paſſus ē: nobis relinquēs exēplū ut ſeqͣmuueſtigia eius. Nō ſe cogitet chriſtianū: ꝗ pro Chriſto mori ſe non inuenit præparatū. Qui Chriſto miniſtratipſum ſequatur: Dicas hō qui ſolū noīe & uerbo chriſtianus ēs. Fidē Chriſti habes & prædicas? bonū ē. ſed ubopera? Fides ſine operibus mortua eſt: Certe dicā: qui Chriſtū tantū ore & non oꝑe laudas ipſum negas: qui ſiquæ dicit crederes: ſaltem eū timeres: & de pctis uerecūdareris. Et ſi credis & mala facis: centuplo puniendus esNōne pctūm qd̓ fit ex certa malitia infinito peius eſt pctō: quod ſit ex ignorātia? peccauit angelus: peccauit hōalter ueniā potuit inuenire: alter nō. Q ua de re? Ille ex propria malitia: hō ſuggeſtione diabolica: ad quod egoQuod miſer mereris præmiū: ſi nullū haberes prœliū? Nonne terreſtris miles ad oē ſe exponit periculum: utſuo regi placeat? Nec certe ulla tibi eſſe pōt excuſatio: ſi te peccare diabolica dicis ſuggeſtione: ſicut & ille: quiatibi non eſt occaſio quæ illi. Vnū ſolū habuerat præceptū ut de ligno non comederet. Nondum quid diabolicaforet ſuggeſtio nouerat: nec quātum pctūm diſpliceat: ſcierat: & tu ut dicis noſti: & bene credis: & tot milia facispctā. Et quid concludā? Qui tales ſunt chriſtiani: diligunt eū in ore ſuo & lingua ſua mētiuntur ei: cor autem