ne reſpiciatis in uultum potentis. Non .n. eſt ꝑſonaꝝ acceptio apud deum. Vbiqꝫ quod iuſtū eſt: oꝑemini. Vuluera iuſticia unicuiqꝫ reddere quod ſuum eſt. Obedire oportet deo & nō hominibus. Nōne ſi ueritatem tacētismetu potentū: iudicatis apud uoſmetipſos: & facti eſtis iudices cogitationū ueſtraꝝ? & nō plus ueſtra abundatiuſticia: ꝗͣ ſcribaꝝ & phariſæoꝝ? Nō plus diuitē honoretis ꝗͣ pauperē: niſi melior ſit: ꝗnīmo ut uerius dicā: pluspauperē honoretis. Relucet enī in paupere imago ſeſu Chriſti: In diuite aūt mundi. Omnes nos ex una ſumuscarnis radice geniti: oēs inuicē membra ſumus in uno corpore: cuius caput eſt leſus Chriſtus. Quid ergo plushonoris meruit diues: & potēs: ꝗͣ pauꝑ? Forte ꝗa diues & potens. Sed ſi hoc quare diuitias in ſæculo teſtamur? qre mūdi gloriā contēnendā prædicamus? Neminē certe maloꝝ uſu honorandū puto. Si diuites honoras diuitiis plus paupere: deo præponis mundū. Et ſi plus deo aliquid in mundo diligis: nō dignus es deo. Reddite quæſo quæ ſunt dei deo: & quæ mundi mundo. Bonitas ubiqꝫ honoret̉: malitia oīno deturpet̉: Sed quoniam mih-nunc de his qui in caducis diuitiis ſuis gloriant̉: quiqꝫ quadā fœtidæ carnis poſt modicū in cinerē reuerſuræ nobilitate: potentia & dignitate uana: & leui: ſiꝗdē auꝝ quorūdam ſtultoꝝ noīum inſufflatione extollunt̉: & alioscōtemedo deprimūt: ac ſe ob hoc credūt illam attingere gloriā: quā ſolis humilibus & mundi contemptoribuspius dominus præparauit: ſermo eſt ꝗd de eis ut cōuenit diſſeram. Ve ue uobis: ꝗ ad cæloꝝ regna diuitiaꝝ itinere feſtinatis: quoniā facilius eſt tranſire camelū ꝑ foramē acus. ꝗͣ diuitē intrare in regnū cæloꝝ. Nō mea ſūt hæcuerba. Sed Chriſti: Si hæc reuocabilis ē ſentētia. Chriſtus oīno nō deus eſt. Cælū idē inꝗt & terra tranſibunt: ueba aūt mea nō tranſibūt. Vlulate uos o miſeri nomē inſtabilis fortunæ: nobiles & potētes: qui alios cōfunditis: &tanꝗͣ ignobiles cōculcatis: ꝗa huius mundi honoꝝ & falſaꝝ dignitatū fumis obcæcati: cum ueſtræ uitæ breuiſſimæ tela a morte: uelut a texente forte hac nocte ſuccidet̉: in inferno fine interminabili præ alijs cruciabimini:continue moriēdo uiuentes. In laboribus hoīum mundi non eſtis: immo cū hoībus non ſolū labores non fertisſed & laborantes uiuere non permittitis. iccirco non cū hoībus: ſed cum diabolis flagellabimini. Quanto enimin mundo maior fuit gloria & læticia: tanto maior in inferno præparatur pœna. Sed quid dicitis. Duodecim fatemur Chriſtum apoſtolos elegiſſe quoꝝ oīum ſolus Bartholomæus carnis origine fuit nobilis: & mathæus diuitiis ante ꝗͣ reciperet apoſtolatū: inſiſtebat. Cæteri uero erāt pauperrimi piſcatores. Cur hæc retuli audiatis. SiChriſtus uerax eſt: & ſi oīa quæ ex ore eius audiui mendacia nō ſunt huiuſmodi hominū uix unus aptus regnodei inuenit̉ de mille. Qui uero eoꝝ mihi nō credūt: poſt modicū tempus in tormentis poſiti ſentient. Sed forteꝗs ueritatis lumine cæcus iā mirabitur. Ad quē ego ſi ex hoc me interrogaret: reſponderē. Nonne unico credi-mus dānari hominem mortali peccato? Sed ſi hoc inquiet ita eſt. ergo quomodo ſaluabitur centum milibusSed quid diues & mortalis famæ aura paſtus: aliud ē: ꝗͣ quoddam peccatoꝝ oīum uas putridū? Vbi auaritia.Vbi ſuperbia? Nōne in diuitibus: nobilibus & potētibus? Nōne & latrones ſunt: qui & paupeꝝ mercedē uiolēter deprædantur: & eos deprimunt: atqꝫ necant? qui ex ubertate domus domini faciunt iniqua: quam ut pauperibus neceſſaria condonarent: receperunt. Certe ſuperfluitatem ueſtimētorū ſuperfluitati nimiæ addūt de pauperibus frigore & nuditate morientibus non curantes. Palatia & magna erigunt ædificia: ut humanis oculis cōtemplentur: & pauperes in plateis moriuntur incōmodis. Conuiuia frequenter alijs præparant diuitibus: ut ferculis delicatiſſimis ſuam uentris repleāt ingluuiē: quibus pauperes fame pereunt? Quid aliud eſt eorum uita qͣ peccata? Si uenter repletus tanta ciborum eſt copia: nonne ad fores eius adeſt luxuria? Et quid ergo amplius loquar cū omnis mortaliū lingua deficeret: ut quæ milia peccatorum faciunt intimaret. Nec deum niſi ſomniando: cognoſcunt. Nec ſe ut puto morituros arbitrantur: Nonne enim facile in peccata labitur: qui ſe moriturum cogitat: & deum ſibi fore iudicē non ignorat. Vere nimis imbecillis: & miſer eſt: cui haꝝ rerum eſt memoria: ſi cuncta diabolica tentamenta non facile uilipendit. Iccirco uere dicam. ſi deū iudicē ſuū agnoſcerent: & ſemori crederent: non peccarent: ſaltem tā ſecure. Cur hi miſerrimi ad eccleſias properant. ut diuinis interſint myſteriis? an ut mulieꝝ cōtemplentur uultus? Hæc ſua eſt meditatio: hæc prædicatio & dei cognitio. Si diuinampercūctantur legem: ut pecuniā: terram: mareqꝫ peragrantes crebris uigiliis & meditationibus ſibi & filiis con-gregarent. Certatim ueſtimenta: & ſocietatem mira artificii uarietate frequenter mutent. Quin ut Iudos: haſtiIudia: chor eas: procationes: ebrietates magna cōuiuia: delicata fercula ſuis alternatī exhibeant ſodalibus. Muleres ad ſuam uoluptatem explendā ſufficienter habeant. Sed ue miſeri quid facitis? Non agnoſcitis? Corpu-ante tempus deſtruitis & animā interficitis. Vnde infirmitates & mors tam intempeſtiua: niſi ex nimia ciborūcopia: & frequenti mulieꝝ uſu? Deum deludere creditis? Certe deluditis uoſmetipſos: Pro corpore obliuiſcimini animam: & eccce corpus ſimul cum anima deſtruitis ante tempus. Et ideo gaudete: & iocundamini & læta.mini in hoc tam breuiſſimo temporis ſpatio: quod habetis: ut poſtmodum cū diabolis ſine fine oī tꝑe lugeatis:Quid facitis? Nō differatis. Frequētiſſime ueſtimēta ꝑmutetis: ne forte ueſtra diſpereat nobilitas: nec ſit q uosexcedat: ut in inferno uerecundiā recipiatis & cōfuſionē. Vbi conuiuia? Vbi delicata fercula? Vbi uina præcioſa melle mixta: & aromatibus præparata? Epulamini & inebriamini. Non enim poſt mortē amplius facietisſed cū diuite qui quotidie epulabatur ſplendide: in tormentis gehennalibus guttā aquæ nimiū poptabitis: nechabere poteritis. Agite ſolatia ueſtra in luxuriis explete uoluptates. Seminate in corruptionē: ut de corruptiōecolligatis. diuinam ſententiam: quam iuſtus ille dabit iudex in magno iudicii die dicens. Ite maledicti in igniæternum: qui paratus eſt diabolo & angelis eius. Heu cor lapideum: ſi cum talem tibi cogitas ob huius mundiparua ſolatia imminere ſententiam: non formidas: Si illum expectas diem tam terribilem & crudelem. In quonon ſolum de luxuriis: ueſtibus: & ebrietatibus: comeſlationibus: & de toto tempore amiſſo: quo uixiſti: ſed etiāde qualibet te oportebit cogitatione unꝗͣ domino reddere rationem. Cur non emendaris? Cur moraris de die.ccxiiii