uiderit fratrē ſuū neceſſitatē patientē & clauſerit uiſcera ab illo. quomodo manet in eo charitas dei? Quantomagis qui uiderit fratrē ſuū errantē: & mortalibus oppreſſum criminibus: & nō miniſtrauerit ei uerbū doctrinæ: ille ꝗ doctus eſt homicida & ſine charitate ē? Timeatis o doctores & rectores ꝗbus iniungit dominus præ-dicationis officia: ut populo ſuo uerbū dominicū miniſtretis. Quot enī uel ur̄o exēplo: uel ur̄i negligētia pec-catis moriūt̉: tot manu ur̄a reꝗret dominus. Quāto .n. eſtis altiores gradu tanto maioribus crutiabimini cru-ciatibus. Non eſtis domini: ſed paſtores Vnus dominus eſt: & unus paſtor principalis: qui cognoſcit oues ſu-as & exꝗret eas de manibus ueſtris. Heu quot hodie in eccleſia nō paſtores: ſed mercēnarii: ad quos nihil ꝑtinede ouībus leſu Chriſti: ꝗnīmo ut & uera dicā: & ipſimet ſciūt ſunt Iupi rapaces: ꝗ & oues rapiūt: & diſꝑgūt. Cęte nil peius: nil abominabilius ꝗͣ cū ille ꝗ cuſtodire debet: diſſipat. Heu ꝗd hodie in aliꝗbus eccleſiæ nō paſtori/bus: ſed deſtructoribus quoꝝ nō ē pars minor: factū ē ſubſtantias labores hominū tanꝗͣ infernus inſaturabiliter deglutiūt: & nō ſolū eos a pctīs uō emēdant: ſed & ipſimet uel ex ſui negligētia: uel ſuis peſſimis miniſtris: uelſuis nefandis oꝑibus: eos cōtrahūt ad illicita. Ita quidē dicā hos tales ſi impunes deus relinqueret deus ampliuꝫnō eſſet: & ideo ut ſæpe dictū eſt: filii chariſſimi dū uiuitis ſeruite domino in timore: & exultate ei cum tremore.Apprehendite diſciplinā eius nequādo pereatis de uia iuſta. Guſtate filii mei chariſſimi. Iteꝝ dico: guſtate: & uidete quoniā ſuauis eſt dominus. Diuites eguerunt: & eſurierunt: & dormiētes hic in diuitiis & uoluptatibus ſui-nihil inuenerunt in manibus ſuis. Inquirētes uero dominū nō deficiēt oī bono. Iunior fui: & ſenui & nunꝗͣ uidiiuſtū in fine derelictū: nec ſemē eius egens pane. Imitatores paupertatis eſtote: ut ſequamini ueſtigia eius.cū in forma dei eēt. portans oīa uerbo uirtutis ſuæ. In cuius domo ſunt diuitiæ & gloria: ſemetipſum exinaniuiformā ſerui accipiēs: & pauꝑ & inops natus eſt. Pauꝑ & pluſꝗͣ inops fuit quouſqꝫ uixit: Pauperrimus mortuusē. & ſepultus eſt. Vnde uulpes inquit idē foueas habent: & uolucres cæli nidos: filius aūt hoīs non habet ubi ca-put ſuū reclinet. Apoſtolis ēt iubet nō portare ſacculum: neqꝫ perā: & iuueni cōſuluit uendere quæ habebat: &pauperibus erogare. Si Chriſtū deum creditis: eū nō falli poſſe credite: alioꝗn nō eſſet deus. Etſi ipſum falli nonpoſſe creditis ipſum ſequamini. Impoſſibile eſt diuitiis affluere: & Chriſtū ſequi. Natura denegat ut contrariamiſceantur. Aut ego fallor: aut ipſi in fine decipiētur: ꝗ mihi nō credūt: cū diuitiæ ſuæ trāſierint in egeſtatē. Di-ues hic edulabat̉ quotidie indutus purpura: & byſſo: ſed mortuus ꝙ moyſi & ꝓphetis noluit credere in tormētis poſitus poſitus ſenſit. Nemo militās deo implicat ſe negotiis ſæcularibus: nō ſaluat̉ rex per multā uirtutemſuam: nec diues diuitiis ſuis. Eſt enim æquus diuitiarum flos ad ſalutem: Non ne diuitiis coniūcta eſt ſuperbiaEt ubi ſuperbia eſt: ibi peius. Nōne omnia oriuntur mala ex ſuperbia: tanꝗͣ ex una radice? Cum enim diues fa-ctus eſt hō: & cū multiplicata fuerit gloria domus eius: nonne ſuperbit? & cum ſuperbierit: nonne poluūtur uiæeius in omni tempore & tunc ſedens diues cū diuitibus in occulto: cogitat ut interficiat innocētem. Oculi eius īpauꝑē reſpiciūt & īſidiat̉ ī occulto ut rapiat eū tanꝗͣ leo ī cubili ſuo: dicēs ī corde ſuo oblitus ē deus: auertit faciēſuam ne uideat uſqꝫ in finem. Et enim eſt dominus aliquando dormiens: quaſi crapulatus a uino. Cū uero plusmoratur deus patientia ad inferendū iudicia plus inebriat̉ ira. Et ideo plus centuplo timendū eſt cū longanimiter tolerat mala: ꝗͣ cū feſtinanter punit. Permittit enī deus aliquo tēpore cruciari bonos ab iniquis & ſuꝑbis: utſupra dorſum bonorum fabricēt peccatores: & ꝓlongēt iniquitatē ſibi. Et ideo ꝗͣuis aliquantulū obliuiſcat̉ de-us pauperē: tamē in finē nō obliuiſcet̉ miſereri: Sed quoniā ipſe adiutor ē: cui derelictus ē pauper: & ſuꝑbis reſiſtit: humilibus dans gratiam Conterit brachiū peccatoris & maligni exaudiēs deſideriū pauperis iudicāſqꝫ pupillo & humili: ut nō apponat ultra ſuꝑbus magnificare ſe hō ſuꝑ terrā. Quaꝑꝑ dilectiſſimi filii mei: ſi pauperes eſtis humiliamini ſub potenti manu dei: ut non amittas (quod abſit) quæ facitis. Nihil paupertas deogratioſa eſt ſine humilitate. Maluit deus de beata Maria incarnari ꝑꝑ humilitatem: ꝗͣ ꝓpter aliā ꝗͣtūqꝫ uirtutēSicut enim ex ſola ſuperbiæ radice oīa oriunt̉ mala: ſic ex ſola radice humilitatis generant̉ bona. Diſcite a Saluatore: ꝗa mitis & hūilis corde humiliauit ſemetipſū pro nobis factus obediēs uſqꝫ ad mortē crucis. Propterquod dico uobis & ſi humiles eſſe uultis: eſtote etiā obedientes omni humanæ creaturæ propter deū: Conſiderate filii chariſſimi quo cenſeamini uorabulo. Monachus. i. unus: non decet monachū uelle habere & nolle niſiin nō peceando. Sit nobis uelle & nolle hoc unū oībus bonis in rebus licitis obedire: Nec ſint uobis plura præcpta ut faciatis Non eſt obediens ſed negligens qui ſecundū expectat mandatū. Ad unius dicitur iuſſionis uocePetrū & Andreā relictis retibus & oībus quæ hēbant domini ſecutos eſſe ueſtigia. Hoc ſemꝑ uera optat obediētia: nunꝗͣ ſuæ obtēꝑare uolūti: ſed reuerēter alienæ. Iſtud nēpe in ultima cœna exēplū Chriſtus reliquit: cū ſuoꝝabluēs pedes diſcipuloꝝ Petro dixit: ꝙ niſi obediēs fieret nō hēret partē ſecū. Iccirco dilectiſſimi filii: ſicut uobis unū eſt nomē monachi: ita ſit unū uelle & unum nolle. Bonū eſt enī & iocundū habitare fratres in unum.Nec ſit in uobis maior aut minor: ſed qui præceſſor eſt: fiat ſicut iunior: ne uidelicet regū gētium inſtar ꝗ maior ē ī uobis dominet̉ cæteris frībus: ut ab eis gaudeat ſuꝑuacuis laudibus attolli. Sed ad exēplū regis Ieſu Chriſti maior efficit̉ humilitate qͣſiminor ꝗbus regendis præeſt. Sit enim ueſter maior ꝑ humilitatē ſocius minoricū bene agit: ſed cum delinꝗt ſit erectus cōtra uicium ꝑ zelum iuſticiæ. Nullū ſit unꝗͣ cum uitiis fœdus. Sic diligatur hō ut eius uitium odiatur. Magnum dilectionis ſignum eſt hominem in quibuſcunqꝫ minimis reprehadere: Sæpe multū uana nocet humilitas. non uera humilitas ē uitia tacēdo permittere. Clama ne ceſſes Eſaias īquit: qͣſi tuba axalta uocē tuā. ānuncia populo meo ſcelere eoꝝ. Vtinam & cōtra uitia oīs clamaret creatura: ꝗaſi peccator deum non timet: tamen homines reueretur. Quod apoſtolus nos docens dicit: Iraſcimini & nolitepecccare. Sol non occidat ſuper iracundiam ueſtram. Iuſtus ē dominus: & iuſticiā dilexit: equitatē uidit uultuseius. Si iuſtus: & uos iuſti eſtote. Negligentia & uana paſtoris humilitas efficit ut Iupi in agnos audere poſſint