ad inutilia trahatur imperitia culpa ſit. Ignorat .n. inutilia eſſe ea: ꝗbus obedientiam ſui præbet. Cum uero didicerit quæ ſunt utilia: habēs paratū obediētiæ bonū: continuo ꝑ eā uirtutis iter aſcendit: Gaudet ergo Paulusſuꝑ obediētes certus ꝙ cū docuerit eos: nō uulgari obediētia: ꝗͣ incaute oībus præbēt uti eos debere: ſed illaſola: ꝗͣ obedire oportet deo magis ꝗͣ hominibus: ut alijs eiectis oībus: ipſa laudetur. Nā re uera nō paruæ diſcretonis eſt: ſed probabilis & exercitatiſſimi iudicii ſcire cui uerbo: cui ue operi obediēdū ſit: & cui renitendū. Deniqꝫ Ipſe dominus in euangelio dicit. Attendite uobis ab his qui ueniūt ad uos in ueſtimentis ouiū: intus aūt ſuntIuꝑi rapaces. Et ideo uigilans ſenſus & intēta mēs reꝗritur: quæ ꝓbare nouerit: uel ouis in ꝓpatulo ſimplicitatem: uel Iupi latentē rapacitatē. Vnde uide ꝗͣ ꝓximi periculis fiant hi: qui exerceri in diuinis lr̄is negligūt: ex-bus ſolis huiuſmodi examinationis agnoſcenda diſcretio eſt. Continuo ergo in breui propoſitæ diſtinctionisoſtendit: & dicit: quoniam quidē facilis & indiſcreta eſt ueſtra obedientia: accipite quid ſeruare quid cauere dibeatis. Volo inꝗt uos ſapientes eſſe in bono: & ſimplices in malo: Simile eſt hoc illi dicto: qd̓ ad corinthios ſcribit dicens: Malitia paruuli eſtote: ut ſenſibus ꝑfecti ſitis. Sed & illud qd̓ dominus ait: ꝗa filii ſæculi huius pru-dentiores ſunt: ꝗͣ filii lucis in generatiōe ſua: huic conuenit dicto: Filii enim ſæculi huius prudētiores ſunt ī malitia: pro eo ꝙ ſemper aliquid profundius īueniāt in ea: unde plus noceant: & uehementius lædant. In bono aūtſtulti ſunt: uix enim inueniunt quid faciunt boni. econtrario uero Paulus nos uult ſapientes eſſe in bonohoc eſt ſemper aliquid plus inuenire: plus exquirere: & profundius cogitare. quod faciamus boni: ita uietiā nō præpediamur per alicuius malitiā ab opere bono: ſed nos ſapientes ſimus: & cogitemus: ut ſermonē bonū ꝓferamus. Quod ſi nec hoc licet uotū ſaltē bonū & animū demonſtremnus: Sic ergo ſapientes eē debemusin bono ſimplices uero in malo. ut ſi pulſemur malitia pulſemur inuidia: nō ſimus callidi uel uerſuti artes & argumenta quærētes: ꝗbus reddere malum pro malo: & neꝗtiā ꝓ neꝗtia debeamus. in tali loco memineſſe debmus illius fententiæ: quæ dicit: ſi quis uult ſapiens eſſe apud deum: ſtultus fiat in hoc mundo. Simus ergo ſtulti accipientes iniuriam & non reddentes: ut ſapientes ſimus apud deum: qui dixit da mihi uindictā: & ego retribuā. Nā de impiis & Hieremias dicit. Sapiētes ſunt ad male faciēdū: bene aūt facere neſciunt. Ad hoc reſpici& illud quod dominus nos ſimplices dixit eſſe libere ſicut colūbas: & prudentes ſicut ſerpentes. Quod ſi aliꝗsnobis ex infidelibus occurrat argute & dicat: Quō pōt idem & ſapiens eē & ſtultus? dicemus ad eū. Reſpicead artes iſtas: quæ in uſu hominū habent̉: quō illi ꝗ uerbi gr̄a in litteris ſapientiſſimus eſt grāmaticus: in artefabrili inſipientiſſimus inuenitur. Vel rurſum ſapientiſſimus gubernator quomodo in arte medicinæ inunitur inſipiens. Sic ergo poſſibile eſt in his quæ ad deum attinent: ſapientem eſſe. Contra uero in his quæ ad ſæculū pertinēt eē inſipientē. Sciendū ſane eſt: ꝙ ubi ait huiuſmodi .n. Chriſto domino non ſeruire: ſed ꝙ diſcre-pātes a ſeruitutis eius r̄gula: rebus ipſi oſtēdāt ſe Chriſto dōino nō ſeruire: Nō. n. uidet̉ ſimul ꝗs & Chriſto ſeruipoſſe: & uentri: ac uoluptatis pariter amator eſſe & dei: nec deo ꝗs ſimul ſeruire pōt & māmonæ: Deus aūt pa-cis conteret ſathanā ſub pedibus ur̄is uelociter: Quærit̉ in hoc loco: quē dixerit ſathanā ſub pedes eorū: ꝗbusſcribit a deo uelociter conterendū. Si. n. ad unam referatur perſonam: illam. ſ. de qua dicit̉ in euāgelio: ecce ui-deo ſathanā ſicut fulgur de cælo cadentē: ꝗqꝫ ſathanas humani generis indicatur aduerſarius uidebitur utiqꝫ ſiuere dicit Paulus: qui dicit: ꝙ ſub pedes eorum: quibus tunc ſcribebat: uelociter cōterat̉: ultra iā nō eſſe ſatha-nas: qui agones & certamina & perſecutiōes credētibus aduerſatur: Sathanas .n. in noſtra lingua aduerſarius īterprætatur: Quicꝗd .n. noīe ad deū tendēti reſiſtit: & aduerſat̉: & ꝗcquid paci eius cōtrarium eſt: hoc ſatha-nas eſſe noīatur. Ideo deniqꝫ præmiſit dicēs: dominus aūt pacis hoc eſt deus cui pax placet: conteret eū: qui eſtcontrarius paci: & diſſenſiones operat̉: Sic deniqꝫ & in regnoꝝ libris legimus: quia ſuſcitauit deus Salomoniſathanā: aduerſum eū: hoc eſt Salomoni: qui erat pacificus: ſuſcitauit ſathanā: qui eſt contrarius paci. Sed ſicutiis quoqꝫ docet apoſtolus: ſi agant & tales ſe exhibeant: quales eius ſermo deſcripſit: pro emendatione uitæ promittit ſub pedibus eorū a deo pacis ſathanā uelociter cōterendū. Ita nihilominus deus pacis illi qui pacem eiusnon in corde puro conſcīa munda ſeruauerit: ſuſcitat ſathanam: hoc aduerſarium: ut qui bonum pacis neglexerit: impugnationē amaritudinis perferat: Itaqꝫ demū pacis quā temerauit dulcedinem: in oppugnatione poſtus recordetur. Ex utroqꝫ igitur ædificemur ſcripturæ diuinæ loco: ꝙ ſuſcitare deus ſathanam dicitur negligentibus: uel conterere & ſubdere ſtudioſis: ut illos ad agones concitet: Iſtis de proſtrato aduerſario palmam uictoriæ tribuat: & uirtutis præmia largiatur: Poſſumus & ſuper ſingulos quoſqꝫ agones: ſi legitīe certemus: uidereꝗadeus cōteret ſub pedes nr̄os ſathanā uelociter. Verbi cā: ſiꝗs agonē ſuſeꝑit caſtitatis: ſi uſqꝫ ad finē īmaculata conſcientia perdurarit: dici de eo poteſt: quia contriuit deus ſathanam ſub pedibus eius. i. ſpiritum qui eracontrarius caſtitati. Similiter & qui agonem fidei ſuſcipit: ſi ſtans ante reges: & præſides cum fiducia confiteatdominum leſum Chriſtum: & uſqꝫ in finem in confenſione permaneat: deus contriuit ſathanam ſub pedibuseius cū ꝑ fidē cōſtātē infidelitatis ſpiritū uicit: Sed & ꝗ cōcordiā ꝑſeueranter colit: diſſenſionis dæmonē ſubpedibus conterit. Qui manſuetudinē ſeruat iracūdiæ ſathanā patiētiæ ueſtigiis calcat: hoc ē nimiꝝ qd̓ dominus ī euāgelio dicit. Ecce dedi uobis ptātē calcādi ſuꝑ ſerpētes & ſcorpiones: & ſuꝑ oēm uirtutē inimici. Gloriadomini nr̄i leſu Chriſti uobiſcū. Gloria dei: & gr̄a domini nr̄i Ieſu Chriſti una atqꝫ eadē gr̄a accipiēda ē. Sicutenī pr̄ quos uult uiuificat: & ſicut pr̄ ī ſe hēt uitā: & filio dedit in ſemetipſo hr̄e uitā ita & gr̄am quā dat pr̄: hāc& filius dat. Sciēdū ſane eſt: ꝙ oē qd̓ habent hoīes a deo gr̄a ē: nihil .n. ex debito hēnt. Quis n. prior dedit ei& retribuet̉ illi? Gr̄æ ergo ē: ꝗcꝗd hēt ille: ꝗ non fuit: & ē accipiēs ab eo qui ſemꝑ fuit: & eſt. & erit in æternū: SaIutat uos Thimotheus adiutor meus: & Lucius & laſon: & Solipater cognati mei. Videtur mihi de iſtis quosſequæſtrauit ab omni catalogo ſalutantium: plus aliquid ſenſiſſe. Deniqꝫ & Timotheum adiutorem dicit