Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CCVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

euidentius tamē ex eo dicit: Cōmēdo aūt uobis Seben ſororē nr̄am mīſtram eccleſiæ: quæ eſt Cēcris. Cēcritenī dicit̉ locus Corintho uicinus: īmo portus ipſius corithi. & ex hoc ergo apparet de Coritho ſcripta: & ex hoc dicit. Salutat uos Caius hoſpes meus: de quo Caio ſcribēs Corinthiis cōmemorat dicēs Gratias ago deo meo neminē ur̄m baptizaui niſi Criſpū & Caiū. Simile & deinde datur īdiciū: ubi dicit. Salutat uos Eraſtus Arcarius ciuitatis de quo Eraſto ad Timotheū ſecundā ſcribens dixit. Eraſtus remanſit Corintho ex ꝗbus oībus colligi certiſſima uidētur indicia: de corintho ſcripta ſit. Illud paꝝ cedit ad intelligentiæ difficultatē: mul-ta de lege Moyſi in hac eadē texunt̉ epiſtola: de uocatione gentium: de iſrael ſecūdū carnē: & de iſrael eſtſecūdū carnē: de circūſione carnis & cordis: de lege ſpiritali: & de lege lr̄æ: de lege carnis & membroꝝ: de legemētis & lege peccati: de īteriori & exteriori hoīe: ſingula prædixiſſe ſufficiat. In his enī cōtinētia hr̄i uidet̉ epiſtolæ Nūc iam prout uiā nobis dominus aperire dignatur: ad explanationē ꝓpemus. Prima nobis q̄ſtio de nōīeipſius Pauli uidetur exurgere: cur is qui dictus Saulus eſt in actibus apoſtolorū: nūc Paulus dicatur. Inueni-mus in ſcripturis diuinis: quibuſdā ueterū cōmutata uocabula ut ex Abrā uocatus ſit Abrahā: & ex Sarai Sara& ex Iacob Iſrael. In euangeliis quoqꝫ ex Simone Petrus: & filii Zebedei filii tonitrui nūcnpati ſunt. Sed hæcex præcepto dei legimus facta. Nuſꝗͣ uero erga Paulū īuenimus tale quid geſtū. De qua re quibuſdā uiſum ē Pauli ꝓcōſulis quē apud Cyprū fidei Chriſti ſubiecerat: uocabulū apoſtolus ſumpſerit. ut ſicut reges ſolētdeuictis uerbi gratia Parthis parthici: & Gothis gothici noīari: ita & apoſtolus ſubiugato Paulo Paulus fueritappellatus. qd̓ nec nos quidem uſqꝫ quaqꝫ euacuandū putamus. Tamē quia nulla talis in ſcripturis diuinisſuetudo depræhendit̉: quæ magis in exemplo nr̄is ſunt: abſolutionē quæramus. Inuenimus igit̉ in ſcripturisaliqͣtos binis: alios etiā trinis uſos fuiſſe noībus ut Salomonē eundēqꝫ Hynidā dici: Sedechiā eūdemqꝫ IoachirOziā eundēqꝫ & Azariā. alioſqꝫ plurimos in regnorū uel iudicū libris binis noībus inuenies uocitatos. Sed neceuangelia ꝗdē hunc eundem renuunt morē. Nam & Matthæus ipſe refert de ſe. trāſiret Ieſus īuenit quē. ſedentē ad theſoneū Mattheū noīe. Lucas uero de eodē dicit: tranſiret leſus uidit publicanū quēdā nomine Leui: & dixit ei. Sequere me. Sed & idē Matthæus in catalogo apoſtolorum dicit poſt multos Matthæuspublicanus: & lacobus alphei: & Lebbeus & Simō chananæus. Marcus uero ita refert. Matthæus publicanus& Iacobus alphæi: & Thadeus: hūc eūdē quē Matthæus Lebbeū. Marcus Thadeū poſuit: Lucas uero ita poſuit Matthæus: Thomas: Iacobus: & Iudas Iacobi. Igit̉ eūdē quē Matthæus Lebbeū: & Marcus Thadeum dixit.Lucas Iudā lacobi ſcripſit. Certū eſt euangeliſtas non erraſſe in noībus apoſtoloꝝ: ſed quia moris erat binis ue-trinis noībus uti hebræos: in unius eiuſdēqꝫ uiri diuerſa ſinguli uocabula poſuere. Secūdū ergo hanc cōſuetudnem uidetur nobis & Paulus publici uſus eſſe uocabulo. & donec quidem genti propriæ miniſtrabat: Sauluseſſe uocatus: qd̓ magis appellationi patriæ uernaculum uidebatur. Paulum autem appellatum eſſe cum græ-cis & gentibus leges ac præcepta conſcribit Nam & hoc ipſum quod dicit Saulus: qui & Paulus euidenter: nonei tunc primum nomen Pauli oſtendit impoſitum: ſed ueteris appellationis id fuiſſe deſignat. Hæc ab ipſo au-ctore operis omiſſa nos quia id deſcriptionis initium uidebatur expoſcere: puto in cōuenienter præmiſi-mus Cætera iam de explanationum corpore: quibus poterimus compendiis exequemur. Beati Hieronymi preſbyteri in epiſtolam ad Romanos Liber primus ad Hæraclium.us ſeruus Ieſu Chriſti uocatus apoſtolus. De Paulo diximus: requiramus nunc cur ſeruus dicais qui alibi ſcribit: enī accepiſtis ſpūm ſeruitutis in timore: ſed ſpūm adoptionis: in quo clamamusAbba pr̄. Et iterū. ꝗa eſtis filii: miſit deus ſpūm filii ſui in corda ur̄a: clamantē Abba pater. Itaqꝫ noneſt ſeruus: ſed filius: ipſe ſe ſeruū ꝓfitet̉: ſiue id ſecundū illā humilitatē dictū putemus: quā dominus docuit dcens. Diſcite a me: ꝗa mitis ſū: & humilis corde: errabimus. Neqꝫ enī hoc lædet̉ ueritas libertatis ī Paulo. Dicit enim & ipſe: liber ſim ab oībus hoībus me ſeruū feci. Seruit ergo Chriſto: in ſpū ſeruitutis: ſed in ſpūadoptionis: ꝗa libertate melior eſt ſeruitus Chriſti ſiue quaſi imitator eius pronunciet: qui dixerat. Ecce egoſum in medio ueſtrum: non ſicut diſcumbens: ſed ſicut miniſtrans: & eius qui ſemetipſum exinaniuit formā ſerui accipiens: & ſicut his qui in lege ſunt fit & ipſe ſub lege: & iis qui ſine lege ſunt: efficitur & ipſe ſine lege. Ita &ipſe pro his qui adhuc ſerui ſunt: & nondum per ſpiritum adoptionis in libertatem producti filiorum: ſeruu-efficitur: cōtrariū non uidebit̉. Ad hoc pōt etiā illud addi: ad corinthios ſcribens idem apoſtolus & de nuptiisuel caſtitate præcipiens: tanqͣ alieno nomine: quædā de libertate ac ſeruitute interſerit dicens. Seruus uocatuses: nihil cures ſed & ſi potes liber fieri magis utere. Qui enim in domino uocatus ē ſeruus libertus ē domini. Smiliter & qui liber uocatus ē: ſeruus ē Chriſti. Precio empi eſtis: nolite fieri ſerui hoīum. Quæ utiqꝫ nōnulls cō-rōnē uident̉ inſerta. Quid enim ad nuptiarū uel caſtitatis præcepta: cōmemoratio ſeruitutis: ac libertatis aſ-ſumitur? Sed nos ſenſum Pauli ita intelligimus: ſeruū dicat eum: qui iugali conditione cōſtrictus eſt ꝗa mulier habet ptātem corporis ſui: ſed uir eius: & uir non habet ptātem corporis ſui: ſed uxor eius. Propter qd̓ &ī aliis dicit de eis: ꝗa ſeruituti ſubiectus eſt frater uel ſoror in talibus .ſ. in aliis eos ſeruituti ſciret eſſe ſubi-ctos. Eſt ergo ſeruus uocatus qui in conuiuio poſitus uenit ad Chriſtum: Cui dicitur ſeruus uocatus eſt nihilad te attineat: ſed & ſi potes liber fieri: magis utere: in coniugibus alterius continentiæ libertas alteri generatpericulum caſtitatis. non enim debent niſi ex conſenſu uacare orationi ad tempus. Et iterum in idipſum eſſe reuertendum: ne eos tenet ſathanas propter in continentiam ſuam. Is ergo qui pro nexu coniugii ſeruus uocatus eſt libertus: eſt domini libertus. neqꝫ ex toto liber: neqꝫ ex integro ſeruus eſt. Si in cæteris uirtutibus liber futrit: ſi filii patientiæ: miſericordiæ: iuſtitiæ tenuerit libertatem: libertas domini appellatur: utpote: qui pro actione uirtutis liber ſit: & pro coniugali neceſſitate ſit ſeruus. Liber uero eſt qui ſine uxore propter paruitatem con