Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CCIVr
Einzelbild herunterladen
 

utiqꝫ dies obſeruabimus: & mēſes: & annos: & tempora. ne audiamus ab apoſtolo: timeo uos ne forte ſine cauſalaborauerim ī uos. Eos enī inculpat: ꝗdicūt. ꝓficiſcar: ꝗa poſterus dies eſt: aut ꝗa luna ſic fert̉: uel ꝓficiſca-ut ꝓſpere cedat: ꝗa ita ſe habet poſitio ſydeꝝ. ago hoc ſe cōmerciū ꝗa illa ſtella mihi facit menſem. Nonplantē hoc āno uineā: ꝗa biſſextus eſt. aūt ꝗſꝗͣ ſapiēs arbitret̉ obſeruatores tēporū repræhēdendos: dicūt. proficiſcar hodie: ꝗa tēpeſtas exorta eſt. Aut nauigē: quia adhuc ſunt hybernæ reliquiæ. Aut tempus ſe-minandi eſt: quod imbribus autūnalibus terra ſaciata ē. Vel ſiqui forte alii naturales effectus circa motus aeris& humoris ad uariandas tēpoꝝ qualitates: in ſyderū ordinatiſſima conuerſiōe notati ſunt: de quibus dictū eſt. cōderent̉: & ſunt in ſignis: & in tēporibus: & in diebus: & in ānis. Siquæ aūt figuræ ſimilitudinū tantū decælo & ſyderibus: ſed etiā de creatura inferiore dicunt̉ ad diſpenſationē ſacramentoꝝ: Eloquētia quædā eſt doctrinæ ſaluatoris mouēdo affectui diſcētiū accōmodata: a uiſibilibus ad inuiſibilia: a corporalibus ad ſpiritua-lia: a tēporalibus ad æterna. Nec ꝗſꝗ ueſtrū attendat: eo tēpora quo paſca celebramus: ſol in ariete eſt ſicut illi appellāt quēdā ſyderū locum: ubi re uera menſe nouoꝝ inuenit̉ ſol: ſed ſiue illi arietē: ſiue aliquid aliud eādēpartē cæli uocare uoluerint. Nos de ſcripturis ſanctis hoc didicimus: oīa ſydera deus cōdidit: & locis cæleſti-bus ꝗbus uoluit ordinauit: quæ ſtellis diſtincta & ordinata in quotlibet partes diuidāt: ꝗbuſlibet uocabulis uocēt: ubicūqꝫ ſol eſſet menſe nouoꝝ illic eſſe reperiet̉ hæc cælebratio: ꝑꝑ ſimilitudinē ſacramēti renouandæ uitæde qua ſatis ſupra diſſeruimus: Quod ſi etiam locus ille ſyderum aries poſſit uocari: ꝑꝑ aliquam figuræ congruentiam: neqꝫ huiuſmodi timeret ſermo diuinus ſacrementi ſimilitudinem dięicere: ſicut & de alijs: ſolumcæleſtibus: ſed etiam terreſtribus creaturis: ſicut de Orione Pliadibus: ſicut de mōte Syna: de monte Syon: ſicude fluminibus quæ uocant̉ Geon: Phiſon: Tigris: Euphrates: ſicut de ipſo totiens in ſanctis myſteriis nobilitatofluuio Iordane reꝝ figurate inſinuandaꝝ myſticas ſimilitudines adduxit. Sed quātū interſit inter obſeruatio-nes ſyderum ad aereas qualitates accōmodatas: ſicut agricolæ: aut nautæ obſeruant: aut ad notandas partesdi: rurſūqꝫ aliquo & aliunde dirigendū quod gubernatores nauium faciunt: & ii qui per ſolitudines arenoſas ininteriora auſtri nulla certa ſemita gradiuntur: aut ad aliquid in doctrina utili figurate ſignificandum ſit: nōnūlorum ſyderum aliqua commemoratio. Quantum ergo interſit inter has utilitates & uanitates hominum: obhoc obſeruantium ſydera: ut nec aeris qualitates: nec regionū uias: nec ſolos tempoꝝ numeros: nec ſpiritaliumſimilitudinem ſed quaſi fatalia rerum euenta perquirant: quis intelligat? ſed iam deinceps uideatur: cur etiāid obſeruet̉: cum paſcha celebratur: ut ſabbatum occurrat. Hoc enim proprium Chriſti: aut religionis eſt. NamIudæi tantummodo meriſem nouorum: & lunam obſeruant etiam ipſi a quartadecima uſqꝫ ad uiceſimam pri-mam. Sed quia illud eorum paſca quo paſſus eſt dominus: ita occurrit: ut inter mortem eius: & reſurrectionemmedius eſſet ſabbati dies. Addendum patres noſtri cenſuerunt: ut noſtra feſtiuitas a iudeorum feſtiuitate diſtirgueretur: & quod non fruſtra factum eſſe credendum eſt: ab illo qui eſt ante tempora: & per quem facta ſunt tepora: & qui uenit in plenitudine temporum: & qui habet poteſtatem ponendi animam & iterum recipiendi.Et ide fatalem: ſed opportunam ſacramento: quod tum emendare inſtituerat: horam expectabat: cum dice-ret. Nondum uenit hora mea in anniuerſaria paſſionis eius celebratiōe a poſteris ſeruaretur. Quod enim nūcut ſuperius dixi: fide ac ſpe agimus: ut ad id perueniamus: dilectione ſatagimus. Requies quædā ab labore o-um moleſtiarum ſancta atqꝫ perpetua eſt. In eam nobis ex hac uita fit tranſitus: quē dominus noſter leſus Chr-ſtus ſua paſſione demonſtrare & conſecrare dignatus eſt. Ineſt aūt in illa requie non deſidioſa ſegnitia: ſed qua ineffabilis tranquillitas actionis ocioſæ. Sic enim ab huius uitæ operibus in fine requieſcitur: ut in alterius u actione gaudeatur: Sed quia talis actio in dei laude agitur: ſine labore membrorum: ſine langore curarūad ſicut trāſit̉ per quietē: ut ipſi quieti ſuccedat .i. ſic eſſe incipiat actio: ut eſſe deſinat quies. Neqꝫ enim rditur ad curas & labores: ſed permanet in actione. Et quod ad quietem ꝑtinet nec in opere laborare: nec in cog-tatione fluctuare: Quia ergo per requiē ad primā uitam redit̉: unde anima lapſa eſt in peccatū propterea ſab-bato requies ſignificatur. Illa aūt prima uita: quæ a peregrinatione redeuntibus eſt: per primā ſtolā: quē diē dominicū dicimus figuratur. Q uære feptem dies Geneſis legens: inuenies ſeptimū ſine ueſpera quia requiem ſi-ne fine ſignificat. Prima ergo uita fuit ſempiterna requies peccāti. requies aūt ultima ſempiterna ē: ac hoc& octauus ſempiternam beatitudinem habebit: quia requies illa quæ requies ſempiterna eſt excipitur ab octa-uo non extinguitur. Neqꝫ enim eſſet aliter ſempiterna. Ita ergo erit octauus: qui primus ut prima uita: ſed ætena reddatur: Sabbatum tamen cōmendatum eſt communi populo initio corporali temporaliter celebrandumut figura eſſet ſanctificationis in requiem ſpiritus ſancti. Nuſꝗͣ enim legimus in Geneſi ſanctificationē per oēsſuꝑiores dies: ſed de ſolo ſabbato dictū eſt: & ſanctificauit dominus diē ſeptimū. Amant enim requiem: ſiue pie-ſiue inique: ſed qua perueniant ad id qd̓ amant: plurimæ neſciunt: nec aliquid aliud appetunt etiā ipſa corporaponderibus ſuis niſi ꝗeſcere a motibus ſuis. Nam ſicut corpus diu nititur pondere: ſiue deorſum uerſus: do-nec ad locum quo nititur ueniens conquieſcat. Pondus quippe olei ſi mittatur in aere deorſum. ſi autē ſub aqͣs:ſurſum nitit̉. Sic aīæ ad ea quæ amant. ꝑꝑea nitunt̉ ut perueniendo requieſcant. Et multa quidē per corpus delectant: ſed eſt in eis æterna requies: nec ſaltē diuturna. Et ꝑꝑea magis ſordidant mimam: & aggrauāt potiusut ſincerum eius pondus: quo in ſuperna fert̉ impediāt: uero anima ſeipſa delectatur: nōdū re incōmutabilidelectat̉ & ideo adhuc ſuꝑba ē: ꝗa ſe ſummo hēt: & ſuperior ſit deus: nec in tali peccato impunita relinqutur: ꝗa deus ſuperbis reſ iſtit humilibus aūtdat gratiā. aūt deo delectattur: ibi ueram certā æternā inuenit requiē: quā in aliis quærebat: nec inueniebat: Proinde āmonetur in pſalmo. Delectare in domino & dabit tibi pertionē cordis ꝗa ergo charitas dei diffuſa eſt in cordibus noſtris per ſpiritum ſanctum qui datus eſt nobis: ideo