Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

dens a ſole paulatim terris oſtenderet quaſi augmenta monſtrare: dum non addatur qd̓ deerat: ſed probat̉ ꝗdinerat: ac rurſum paulatim abſcondere qd̓ patebat: & ideo uideri decreſcere. Sed quodlibet horū duorum ſit ilIud certe manifeſtum eſt: & cuius aduertenti facile cognitu: luna augeatur ad oculos noſtros: niſi a ſole re-cedendo: neqꝫ minuatur: niſi ad ſolē ex parte alia appropinquando. Attende nūc qd̓ in prouerbiis legimus. Sa-piens ſicut ſol permanet: ſtultus aūt ſicut luna mutat̉. Et quis eſt ſapiens qui permanet: niſi ſol ille iuſticiæ? diquo dicit̉. Ortus ē mihi ſol iuſticiæ: & quē ſibi fuiſſe ortū in die nouiſſima: plāgentes īpii dicturi ſunt. & iuſticiæ ſumē luxit nobis: & ſol non eſt ortus nobis. iſtum carnis oculis uiſibilē ſolē facit oriri ſuper bonos &malos deus: qui etiā pluit ſuper iuſtos & iniuſtos. Ducuntur aūt ſemꝑ ex rebus uiſibilibus cōgruæ ſimilitudinesQuis ergo eſt ille ſtultus: qui tanꝗͣ luna mutat̉: niſi Adā in quo oēs peccauerunt? Anima quippe humana re-cedens a ſole iuſticiæ: ab illa .ſ. interna cōtēplatione incōmutabilis ueritatis oēs uires ſuas in terrena conuertit: &eo magis magiſqꝫ obſcurat̉ in interioribus ac ſuꝑioribus ſuis ſed redire cœperit ad illā incōmutabilē ſapiētiāqͣto magis ei propinquat affecto pietatis: tanto magis exterior corrumpit̉: ſed interior renouat̉ de die in diēomniſqꝫ lux illa ingenii: quæ ad inferiora uergebat: ad ſuperiora cōuertit̉: ut a terrenis quodāmodo auferatur:ut magis magiſqꝫ huic ſæculo moriat̉: & uita eius abſcondatur Chriſto in deo. Mutat̉ ergo indeterius ad exteriora progrediens: & in uita ſua proiiciens intima ſua: & hoc terræ. i. eis qui terrena ſapiunt: deterius uidetur.Vnde illi impii poſtremam infructuoſam agentes pœnitentiā: etiam hoc ſunt inter multa dicturi. hi ſunt quosaliquādo habuimus in riſu: & in ſimilitudinē improperii: Nos inſenſati uitam eorum æſtimabamus inſaniam:ac per hoc ſpiritus ſanctuſ de uiſibilibus ad inuiſibilia: de corporalibus ad ſpiritalia ſacramenta ſimilitudinumducens tranſitum illū de alia uita in aliam uitam quod paſcha uocatur: a quartadecima luna uoluit obſeruari:ut non ſolū propter tēpus tertium: quod ſupra memoraui: quia inde incœpit hebdomada tertia: ſed etiam ꝑꝑ ipſam conuerſionē ab exterioribus ad interiora lunæ ſimilitudo aſſumeretur: uſqꝫ ad uiceſimam uero & primampropter ipſum numeꝝ ſeptenarium: quo continetur uniuerſitas: Ideo Ioannes apoſtolus in apocalypſi ad ſep-tem ſcribit eccleſias: Eccleſia uero adhuc in iſta moltalitate carnis conſtituta propter ipſam mutabilitatē lunænouæ appellatione in ſcripturis ſignificatur. Vnde eſt illud. Parauerunt ſagitttas in pharetra ut ſagittarēt in obſcura luna rectos corde. Prius enim ꝗͣ fiat illud quod dicit apoſtolus. Cum Chriſtus apparuerit uita ueſtra: tūc& uos illo apparebitis in oloria obſcurabitur eccleſia in tempore peregrinationis ſuæ inter multas iniquitates & tunc ſunt timendæ inſidiæ fallacium ſeductoꝝ: quas nomine ſagittarum intelligi uoluit. Vnde alio locopropter nuncios fideliſſimos ueritatis: quos ubiqꝫ parit eccleſia dicitur luna: teſtis fidelis in cælo. Et cum de re-gno domini pſalmus caneret. Orietur inquit in diebus illis iuſticia & abundantia pacis: quouſqꝫ interficietur luna. i. abundantia pacis: in tantum creſcit: donec omnem mutabilitatem mortalitatis aſſumat. Tunc nouiſſimainimica deſtruetur mors: & quicꝗd nobis reſiſtit ex infirmitate carnis. Vnde nobis perfecta pax nōdum eſt: conſumit̉ oīno corruptibile hoc induet incorruptionem: & mortale hoc īduet immortalitatem. Vnde & illius ouitatis muri: quæ Hiericho appellat̉ qd̓ in hebræo eloquio luna interprætari dicit̉: ſeptimo circūacta teſtamēti arca corruerūt. Quod enim nūc aliud agit annunciatio regni cælorū: quam circūactio arcæ ſignificauit: niſut omnia munimēta mortalis uitæ. .i. oīs ſpes huius ſæculi quæ reſiſtit ſpei futuri ſæculi in dono ſeptenario ſpir-tus ſancti per liberū arbirrium deſtruatur? Ob hoc enim circūeunte arca non impulſum uiolento illi muri: ſedſponte ceciderunt. Sunt & alia teſtimonia ſcripturarum. quæ nobis ingerunt per cōmemorationem lunæ eccleſiæ ſignificationem: quæ in iſta mortalitate ab illa hieruſalē: cuius ciues ſunt angeli ſancti in erūnis & laboribusperegrinatur. Non tamen enim putare debent ſtulti qui uolunt in melius cōmutari: adoranda eſſe iſta lumina-ria: quia ducitur ex eis aliquādo ſimilitudo ad diuina myſteria figuranda: ex enim creatura ducitur. Nec ideoin ſentētia dānationis debemus irruere: quæ ore apoſtolico de quibuſdā proferatur: qui coluerunt & ſeruierūtcreaturæ potius: ꝗͣ creatori: ē benedictus ī ſæcula. Sicut .n. adoramus pecora: ꝗͣuis dcūs ſit chriſtus: & agnus& uitulus: nec ferā ꝗa dictus ē leo de tribu Iuda. nec lapides: ꝗa petra erat Chriſtus. nec montē Syon: ꝗa ijpſo fi-gurat̉ eccleſia. nec ſolē & lunā: ꝗͣuis: ex ea celeſti creatura ſicut ex multa terreſtri ſacramētoꝝ figuræ ad īformatiōes myſticas ſumūt̉. Quaꝑꝑ Mathematicoꝝ deliramenta deteſtatione ridenda ſunt. quibus obiicere-mus uana cōmenta: unde hoīes in errorē præcipitant: nos prius præcipitati: ſicut garruli ſibi uidemur: dicuntnobis. Cur & uos ex ſolis & lunæ cōputatione paſcha celebratis? quaſi nos ordines ſyderum: & uiciſſitudines teporum a ſummo atqꝫ optimo deo conditas arguamus: & non eorum peruerſitatem: quæ rebus ſapientiſſimeditis ad ſtultitiæ ſuæ uaniſſimas opiniones abutitur. Nam & ſi Mathematicus nobis contradicturus eſt de ſyderibus & luminaribus cæli: ad ſacramenta myſtice figuranda: ſimilitudines ducere contradicant & augures: ne dicatur nobis: Eſtote ſimplices ſicut columbæ. Contradicant & Marſi: ne dicatur nobis. Aſtuti ut ſerpentes: Con-tradicant hiſtriones: ne in pſalmis citharam nominemus. At quid ex his rebus ad myſteria uerborum dei ſimilitudinum ſigna ſumuntur? Dicam ſi placet uel auſpicia uos captare: uel uenena conficere: uel theatricas affe-ctare luxurias: quod dementiſſimum eſt dicere. Non igitur nos de ſole & luna annuis menſtruis ue tēporibusactionum noſtrarum cōmenta coniicimus: ne in uitæ humanæ periculoſiſſimis tempeſtatibus: tanꝗͣ in ſcopulismiſeræ ſeruitutis illiſi a libero arbitrio naufragemus. ſed ad rem ſacratæ ſignificandam ſimilitudines adhibitasreligioſiſſima deuotiōe ſuſcipimus: ſicut de cætera creatura: de uētis: de mari: de terra: de uolatilibus: de piſcibusde peccoribus: de arboribus: de hominibus. Ad ſermonem quidem multipliciter. Ad celebrationem uero ſacramentorum iam chriſtiana libertate parciſſime: ſicut de aquade frumento: de uino: de oleo. In ſeruitute autemueteris populi multa etiam celebrari imperata ſunt: quæ nobis tantummodo intelligenda traduntur. Non