becillitatis mihi conſcius: diuertiſſem me ad diſſuadendū libenter: ſed qui tacere nō potui: locutus ſum ut potuiQuod ſi mihi eſſet tanta ſtili uirtus: quātus eſſet ſcribēdi aīus: tā elegantia tibi uerba tranſmitterē: & tam nobili maritata coniugio: ut ſingula ſeorſum: & oīa ſimul ſuū uiderent̉ auctorem benedicere. Sed ꝗa mihi oīa debesquæcunqꝫ adhuc nudus amor: & infœcundus: ne dicā ſterilis: mereri poteſt ex oībus: mihi præbe interim patieter aurē: dū euoluā qd̓ implicui: & a me nō requirat pupuriſſum oratoris: aut ceruſſam: quā me neſcire fateor.& fleo: ſed ſcribētis uotum: & pagine ueritatē accepta. Iulius Cæſar cuius amplitudini obſtrictus fuit orbis: di-qua nobilem filium ſuum auſa eſt occare ſæua nimis Atropos: tunc illos humilem quidē: ſed diuinos ſtilos producendi aurem humiliter inclinauit in ualuis Capitolii. Quod ſi & animum pœnas eis dediſſet: ꝗbus ipſe. Tuuero ſtilorū tuorū mihi prænuncio aurē inclinas: ut aſpis ueneficiis: adhibes animū ut aper latratibus: placarisut Dypſas: cui Sol incanduit a cancro. Tibi conſulis: ut ſpreta Medea. Tibi miſereris: ut æquor naufragis quodmariū contines reuerentia regiæ pacis eſt. Amice ſe humiliauit: licet citra perfectum domitor orbis fideli ſuo& pene pedem retulit ꝗa ipſe paruit & pene ſuccubuit: quia obediuit & nō penitus nihil ei multa humilitas ꝓfiit: quia non plena. Quid tibi confert tua tam ferina inhumanitas: & rigor inflexus: & horror ſupercilii qui ul-tro irruis in latronum inſidias inermis: humilia te cede: ſed ad modum humilitatis eius qui totum ſibi mun-dum humiliauit. Et audi amicum tuū: Et ſi Cæſarem erraſſe credis: qui Tūgillo nō credidit: exaudi & attēde ꝗd& alijs contigerit ut tibi proſit eorum læſio: Indemnis & enim caſtigatio quam perſuadēt exemplaria. Neſcioquo refugio tutus es: aut quo torpeſcis auxilio. Cæſar in miſericordæ perfidos repperit: & non eſt reuerſus. Tuſi unꝗͣ tale gymnaſiū euaſiſti: pios impios inueniſti. Phoroneus rex: qui legum theſauros populis publicare nōinuidit: ſed his primus græcorum ſtudia deaurauit die qua uiam uniuerſitatis ingreſſus eſt ait Leōtio fratri ſuoad ſūmā fœlicitatē nihil mihi deeſſet: ſi uxor mihi ſemper defuiſſet. Cui Leontius. Et qūo uxor obſtat? at ille mariti oēs ſciunt: utinam tu ſemel maritus fueris: & non ſis: ut ſcias quid fœlicitatem impediat. Valentinus imperator octogenarius adhuc uirgo cū audiret die fati ſui triumphorū præconia recoli: quibus frequentiſſimus eratait una ſe tantū gloriari uictoria. Et requiſitus: qua? Reſpondit: ꝙ inimicorū nequiſſimū deuici carnē meā. Am̄-ce: hic inglorius migraſſet a ſæculo niſi ei fortiter reſtitiſſet: cum qua tu aſſenſum familiaritatis pepegiſti. Ciceropoſt repudium Terentiæ uxorari noluit: dicens ſe pariter uxori & philoſophiæ operam dare non poſſe. Amiceutinam tibi hoc animus tuus reſpondeat: uel tua lingua mihi: ut loquendo ſaltem eloquentiæ principem digneris imitari: & mihi ſpem facias uel uanam. Cannius a Gadibus Herculis poeta facundiæ lenis & iocunde reprehenſus eſt a Liuiopeno: graui & uxorato hiſtoriographo: ꝙ multarum gauderet amoribus: his uerbis. Noſtrāphīam participare non poteris: dum a tot participaris. Non enim eo iecore Iunonē amat Tityrus: ꝗmulti uutures multū diuellunt. Cui Cannius ſiquādo labor reſurgo cautius: ſi paululum opprimor: alacrius reſumo aerēuices noctium dies reddunt leniores. Sed tenebrarum perpetuitas inſtar inferni eſt. Sic lilia primæua uerni ſolis dedicata temporibus uarietate tum euri: tū nothi: tū zephiri læticia effuſiore laſciuiūt: quibus uno ſpiritu fulminās lybis incumbens occaſum facit. Sic Mars ruptis reſticulis in menſa cæleſti recumbit conuiua ſuperum: aqua uxorius mulciber ſuo fune longe religatur: Sic leuius ligant multa fila ꝗͣ ſola cathena. Sic mihi ſit a philoſophia tibi ſolatium. Amice utriuſqꝫ uerba probo uitam neutrius. Minus tamen multi morbi lædunt ſalutis uici-ſitudine interpellati: ꝗͣ langor unus: qui a laboribus irremediatis non ceſſat affligere. Pacuuius flens ait Ario uicino ſuo. Amice arborem habeo in horto meo infœlicem: de qua prima uxor mea ſe ſuſpēdit poſtmodum ſecūda: iam nunc tertia: Cui Arius Miror te in tot ſucceſſibus lachrymas inueniſſe. Et iterum. Dii boni: quot tibi diſ-pendia arbor illa ſuſpendit. Et tertio. Amice dede mihi de arbore illa ſurculos: quos ſeram. Amice: timeo ne &te oporteat arboris illius ſurculos mendicare: cum iam inueniri non potuerunt: Senſit Sulpitius ubi ipſum cal-ceus ſuus præmebat: qui ab uxore nobili & caſta aduertit. Amice caue tibi ne te præmat calceus qui auelli nonpoſſit. Ait Cato uticenſis: Si abſqꝫ fœmina poſſet eſſe mundus: conuerſatio noſtra non eſſet abſqꝫ diis. Amice: Cato nō niſi uera & cognita loquæbatur nec ꝗſꝗ fœminarum execratur ludibria: niſi Iuſus & exꝑtus & cōſcius pœnæ. His igit̉ fidē hēre decet: ꝗ cum oī ueritate loquūtur: Ii ſciunt ut placeat delectatio: & pungit delictum: li norunt ꝙ flos ueneris roſa eſt: quia ſub eius purpura multi latent aculei. Metellus Mario reſpondit: cum eius filiādote diuitem: forma nobilem genere claram: fama fœlicem ducere noluit. Malo meus eſſe ꝗͣ ſuus: Cui Mariusimmo ipſa tua erit. At ille īmo uirum oportet uxoris eſſe. Logicum eſt enim talia erunt ſubiecta: qualia permiſerint prædicata: Sic facetia uerbi metelli diuertit ab oneribus dorſum eius. Amice. ſi uxorari oportet: non expedit quidem. Veruntamen ſit amor in cauſa: non cenſus. Et faciem uxoris eligas: non ueſtem: & animum: non aurum: & tibi nubat uxor: non dos. Ergo ſiquo modo fieri poteſt: prædicari poteris: ut liuorem non ducas a ſubie-cto. Lais Corinthia prærogatiua pulchritudinis inſignis tantummodo regum & principum dignabatur amplexus. Conata eſt tamen Demoſtheni philoſopho participare: ut noto caſtitatis eius miraculo ſoluto: uideretuſpecies ſua lapides mouiſſe: ut amphionis cithara attractum blanditiis tractauit ſuauiter. Cunqꝫ iam Demo-ſthenes emolliretur ad thalamum: petiuit ab eo Lais centum talenta pro conſenſu: at ille ſūpiciens in cælum aitnon emo tanti pœnitere. Amice. utinam in cælum & tu acumen mentis dirigas: ut id effugias quod pœnitentiaeſt redimi. Liuia uirum ſuum interfecit quem nimis odit. Lucillia ſuum quem nimis amauit: Illa ſponte miſcuitaconitum: hæc decepta furorem propinauit pro amoris poculo. Amice contrariis contenderunt uotis iſtæ: neutra tamen defraudata eſt ſine fraudis fœmineæ proprio ſ. malo. Variis & diuerſis incedunt ſemitis fœminæquibus anfractibus errent: quibuſqꝫ deuinctæ ſint in uiris unus eſt exitus. Vna omnium uiarum ſuarum metaVnicum caput: & conuentus omnium diuerſitatum ſuarum malitia. Exemplo harum: experimentum cape: