Obui prohibeor: & tacere non poſſum. Grues cæli tempeſtates nunciant uarias ululæ buboneſqꝫ ominoſæ aues hyemis grauitatē inſtantē luctuoſæ præululant: Etu ſubſannas: ſi uēturi diſpēdii uaticiniauera præſenſero; ideo loqui ꝓhibeor ueritatis augur: nō uoluptatis. Luſciniā amo & merulā: quæ læti-ciā auræ lenis cōcentu placido ꝑſequunt̉: & præcipuæ philomenā: quæ optatę tēpus iocunditatis tota delitiarūplenitudine cumulat. Ni fallor dulces gnatones & cōmœdos: qui dulces præſuſurrāt illecebras: & præcipue Ci-cen: quæ tibi ſuſpiratæ ſuauitatis aromate gaudia plena ꝑfundat: ut fallaris: ut ſus fias: aut aſinus: tacere non poſum. Propinat tibi mellitū toxicū miniſter Babel blande ingredit̉: & delectat: & īpetū ſpiritus tui cōducit: & iōloqui prohibeor. ſcio ꝙ nouiſſime ſicut coluber mordebit: & uirius imprimet impar oī tyriaca: ideo tacere nonpoſſum. Multos habes uoluptatis tuæ perſuaſores: in caput tuum facundiſſimos. me ſolū elinguem præconemueritatis: quē nauſeas: ideo loqui prohibeor. Reprobata ē fatui uox anſeris. Inter cygnos tantū doctos delecta-re ea tamē ſenatores docuit ſeruare urbē ab incēdio: theſauros a rapina: ſeipſos a telis hoſtiū. Forſitan & cū ſenatoribus intelliges: ꝗa prudens es: ꝙ tibi organizent olores interitum: & anſer ſalutē ſtrepat. ideo tacere non poſſum. Deſiderio tuo totus inflammatus: & ſpecioſi nobilitate capitis ſeductus: chimerā neſcis eſſe miſer: qd̓ petisuel ſcire deuoues: qd̓ tibi formæ monſtrū illud inſignis uenuſtet̉ facie leonis: olentis maculetur uentre capri anguis inſidiet̉ cauda uirulēta. qui ſyrenū uoces. Circes pocula nouit uirtutis uinculis ſibi uim fecit: ut uitaret uo-raginē. Ego autē in domino ſperans adiicio ꝙ Vlyxis imitator eris non Empedocis: ꝗ per ſuā philoſophiā: nedicam melancholiā .i. atrā bilem uictus etnā ſibi Mauſtolum elegit & parabolam: quā audis: ad ueteres attulitideo tacere non poſſum. Tandē ualidior eſt ignis tuus in loco annuit tibi pars aduerſa ꝗͣ uereor æſtus ille tuusquo in me accenderis. ne minorē maior ad ſe trahat: & propterea loqui prohibeor. At ſpiritu loquar: quo tuūꝫſū. Pēſent̉ ignes lāce qualibet æquali uel inæquali. Verſet̉ periculū capitis mei: quicꝗd agas ꝗcꝗd iudices: indugendum eſt mihi: qui præ amoris impatientia tacere non poſſum. Prima primi uxor Adæ poſt hominis creatonē primo peccato: primo ſoluit ieiunia: ꝑꝑ præuaricatū præceptū domini parentauit inobedientiam quæ cir-ca mundi terminum non abſiſtet expugnare fœminas: quæ ſemꝑ indefeſſæ erunt trahere in conſequētiam: ꝗda matre ſua traxerunt. Amice contumelia uiri eſt uxor inobediens. Caue tibi: ueritas quæ nō pōt falli: ait de beato Dauid. Inueni uirum ſecundum cor meū. Hic tamen ægre præcipitatus eſt amore mulieris ex adulterio inhomicidiū: ne unꝗͣ ſola ueniāt ſcandala. Diues enim omnis eſt iniquitas ſocietate plurima: & quancūqꝫ domūtrauerit: ſuis tradit inquinandam conuitiis. Amice. Berſabee ſiluit & in nullo malignata eſt: & nihilominus ta-men facta eſt ſtimulus ſubuerſionis uiro perfecto: & mortis aculeus marito innocenti. Nunquid innocens erit:quæ contendet eloquentia? ut Dalida Sampſonis: & forma ut berſabee: cum huius ſola pulchritudo triumphauerit etiā nolens? Si non eſ amplius ſecundū cor domini ꝗͣ Dauid: crede ꝙ & tu præcipitari potes. Sol hominūSalomon theſaurus delitiarum dei ſapientiæ ſingulare domicilium: craſſo tenebrarum fuſcatus atramento: lucem animæ ſuæ gloriam domus ſuæ: odorem famæ ſuæ amore amiſit muleris. Et poſtremo curuatus coramBaalim ex eccleſiaſte domini mutatus eſt in mēbrum zabuli: ut adhuc grauiori uideretur detrudi præcipitio: ꝗͣphœbus in caſu phætontis: qui de apolline Iouis factus eſt paſtor Admeti. Amice ſi non eſt ſapientior Salomone: quod nemo eſt/ non es maior: quam/ poteſt faſcinari a fœmina: oculos tuos aperi & uide. Optima fœmna eſt: quæ rarioreꝝ phœnice. Amari non poteſt ſine amaritudine metus & ſollicitudinis: & frequen-tis infortunii. Malæ autem quarū tam copioſa ſunt examina ut nullus ſit expers malignitatis earum: cum amātur amare puniūt: & afflictioni uacāt uſqꝫ ad diuiſionē corꝑis & ſpūs. Amice phīcum ē: uideto cui des Ethichaē uideto cui te des. uexilla pudicitiæ tulerūt cū Sabinis Lucretia & Penelope: & puriſſimo comitatu trophœaretulerunt. Amice nulla eſt Lucrecia: nulla eſt Penelope: nulla eſt Sabina. Time omnes ingreſſæ ſunt acies adſabinas: Venerunt Sylla & Myrrha & Phedra: & ſecutæ ſunt eas turbæ multæ omniū uitiorū exercitu ſtipatæut gemitus & ſuſpiria: & tandem infernum captiuis ſuis facerent. Amice: ne preda fias in medio prædonum nōdormias earum in tranſitu. Iupiter rex terrenus: qui & rex celorum dictus eſt præ ſingulari ſtrenuitate cor-poris: & incomparabili mentis elegantia: poſt Europam mugire coactus eſt. Amice: ecce quem bonitas ſupercælos extulit: fœmina brutis comparauit. Poterit etiam fœmina te cogere ad mugitum: ſi non eſ maior Iouecuius magnitudini nemo alius par fuit. Phœbus qui ſapientiæ radiis totius orbis primiciauit ambitum: ut me-rito ſolis nomine: ſolus illuſtraretur: infatuatus eſt amore Leucothoes ſibi ad ignominiam: Illi ad interitum& ęcliptica diu uiciſſidine uarius factus. Frequenter ſui luminis expers: quo totus uniuerſaliter egebat mūdus/Amice: ne ſumē ꝙ din tenebræ ēate fiani: Leucōthoe n̄ fugito. Mars qui deus bellantiū dici meruit: triumphorū/familiari frequentia: in quibus expedit uis animi maxime prompta. nil ſibi metuens a Vulcano ligatus eſt cumVenere inuiſibilibus quidem cathenis ſenſibilibus tamen. Hoc autem ad plauſum ſatyrorum: & ad riſum cæIeſtis curiæ. Am̄ice: meditare ſaltem cathenas: quas non uides: & iam in parte ſentis: & eripe te dum adhuc corruptibiles ſunt: ne claudus ille faber & turpis: quem deus non eſt menſa: nec dea ē dignata cubili ſuæ te ueneri: ſuomore concathenet: & te ſui ſimilem: turpem & claudum: immo quod magis timeo: loripedem faciat: & non porſis quod ſaluat fixam habere ungulam: ſed alligatus ueneri dolor fias: & irriſio uidentium: dum ſibi applaudātcæteri. A fallo dearum iudice reprobata eſt Pallas: quæ non delectare promiſit: ſed prodeſſe. Amice nunquid &tu ſic iudicas? Video iam te faſtidienti animo tota celeritate percurrere quæ legis: & ſententias non attendereſed expectare ſchemata. Fruſtra expectas: donec hic turbidus animus effluat: ut hæc fetulentia ſecedens: puratibi fluenta irriget. Similes enim oportet eſſe ſui fontis riuulos: aut turbidos: aut claros. ſic imperitiam cordismei uitium orationis exprimit: & ſtrumoſa dictionum imperitia delicatum offendit animum. Huius imbecillitatis