hendam illos: & non conuertar: donec deficiant. ut qui te ante fugiebam: & inimicus eram: tua cōprehendar manū. Neceſſes a perſequendo: donec deficiā a uia mea peſſima: & reuertar ad uiꝝ meū priſtinū: qui mihi dabit linteamina mea: & oleū & ſimilā: & cibabit me pinguiſſimis cibis qui Iccirco obſepſit: atqꝫ præcluſit uias meas peſſimas: ut eam inuenirē uiā: quæ dicit in euangelio. Ego ſum uia ueritas: & uita. Audi prophetā loquentē. Qui ſemināt ī lachrymis: in gaudio metēt. Eūtes ibāt & flebāt portātes ſemina ſua. Veniētes aūt ueniēt ī exultatiōe po-tantes manipulos ſuos. Et loquære cū eo. Lauabo per ſingulas noctes lectū meū: in lachrymis ſtratū meum rig-bo. Et iteꝝ. Sicut deſiderat ceruus ad fontes aquaꝝ: ita deſiderat anima mea ad te deus. Sitiuit anima mea ad tedeū fontem uiuū: quando ueniā & apparebo ante faciē dei? Factæ ſunt mihi lachrymæ meæ panes per diem 8noctē. Et in alio loco. Deus deus meus ad te de luce uigilo. Sitiuit anima mea ad te: ꝗͣ multipliciter tibi caro meaIn terra deſerta & īuia & inaquoſa ſic in ſancto apparui tibi. Quanꝗͣ. n. ſitierit te anima mea: tamē multo te pluscarnis meæ labore quæſiui: & tibi in ſancto apparere non potui: niſi prius in terra deſerta a uitiis: & inuia aduerſarijs poteſtatibus: & abſqꝫ humore & rheumate ullius libidinis cōmorarer. Fleuit & dominus ſuper ciuitatē Hicruſalē: quia non egiſſent pœnitentiā: & Petrus trinā negationē amaritudine abluit lachrymaꝝ. Impleuitqꝫ illucpropheticū. Exitus aquaꝝ deduxerunt oculi mei. Plangit & Hieremias populū pnīam non agentē dicēs. Quisdabit capiti meo aquā: & oculis meis fontē lachrymaꝝ? & plorabo populū iſtū perdiem & noctē. Cur aūt plangat & defleat: ſequenti ſermone demonſtrat. Nolite flere mortuū neqꝫ plangatis eū. Flete planctu qui egrediturquia non reuertet̉ ultra. Nequaꝗͣ igit̉ gentilis plangendus eſt: atqꝫ iudæus qui in eccleſia non fuerunt: & ſemelmortui ſunt: de quibus ſaluator dicit. Mortuos dimitte: ut ſepeliant mortuos ſuos. Sed eos plange: qui per ſceleraatqꝫ peccata egrediunt̉ de eccleſia: & nolunt ultra reuerti ad eā dominatione uitioꝝ. Vnde & ad uiros eccleſiaſticos: qui muri & turres eccleſiæ nuncupant̉: loquit̉ ſermo propheticus dicens. Muri Syon proferte lachrymas īplentes illud apoſtoli. Gaudere cū gaudentibus: flere cū flentibus: ut dura corda peccantiū ueſtris lachrymis ꝓ-uocetis ad fletu: ne perſeuerantes in malitia audiant. Ego plantaui te uineā frugiferā: omne ſemen ueꝝ ſerui: quomodo conuerſa es in amaritudinē uitis alienæ? & iteꝝ. Ligno dixerunt: pater meus es tu: & lapidi: tu genuiſti me& uerterunt ad me dorſa: & non facies ſuas. Et eſt ſenſus. Noluerunt ad me conuerti: ut agerent pnīam: ſed ꝑ cordis duritiā in iniuriam ſuā mea terga uerterunt. Quā ob rem & dominus loquit̉ ad Hieremiā. Vidiſti quæ fe-cerunt mihi habitatio Iſrael. Abierunt ſuper oēm montē excelſum: & ſubter omne lignū frondoſum: & fornicatſunt ibi. & dixi. Poſtꝗͣ fornicata eſt hæc oīa: ad me reuertere: & non eſt reuerſa. O clæmentia dei. O noſtra duritiadum & poſt tanta ſcelera nos prouocat ad ſalutē. Et ne ſic quidē uolumus ad meliora conuerti. Si reliquærit in-quit uxor uiꝝ ſuū: & alij nupſerit: & uoluerit poſtea reuerti ad eū: nunquid ſuſcipiet eā: & non deteſtabitur? Proquo ſcriptū eſt: iuxta hebraicā ueritatē: qd̓ in græcis & latinis codicibus non habet̉: & tu dereliquiſti me: Cōuertere: & ſuſcipiā te: dicit dominus. Eſaias quoqꝫ in eundē ſenſum iiſdē pene loquit̉ ſermonibus. Conuertimini quprofundū conſiliū cogitatis: & iniquum filii Iſrael. Reuertere ad me: & redimā te. Ego dominus: & non eſt aliuspræter me iuſtus: & non eſt ſaluator abſqꝫ me. Reuertimini ad me: & ſalui eritis: qui eſtis in extremis terræ. Re-cordamini hoꝝ: & ingemiſcite: & agite pnīam qui erratis. Conuertimini corde: & mementote priorum a ſæculoquoniā ego ſum deus & non eſt alius deus abſqꝫ me. Scribit & Iohel. Conuertimini ad me in toto corde ueſtro: īieiunio: & lachrymis: & planctu: & ſcindite corda ueſtra: & nō ueſtimēta ueſtra. miſericors. n. & miſerator eſt dominus: & agens pnīam ſuper malitiis: ꝗͣtæ aūt ſit miſericordiæ: & ꝗͣtæ (ut ita loquar) nimiæ: ineffabiliſqꝫ clæmertiæ: Oſee propheta nos doceat: per quē loquit̉ deus. Q uid tibi faciā Effraim? qūo te protegā Iſrael? quid tibi inqͣ faciā? ſicut Adama ponā te: & ſicut Seboim. Conuerſum eſt cor meū in me: & conturbata eſt pœnitudo mea.Nequaꝗͣ faciā tibi ſecundū irā furoris mei. Vnde & Dauid loquit̉ in pſalmo. Nō eſt in morte qui memor ſit tuiin inferno aūt quis confitebit̉ tibi? & in alio loco. Peccatū meū notū feci: & iniquitatē meā non abſcondi. Dixi ꝓnunciabo contra me iniquitatē meā domino: & tu dimiſiſti impietatem peccati mei. Pro hac orabit ad te oīs ſan-ctus in tēpore opportuno. Veruntamen in diluuio aquaꝝ multaꝝ ad eū non approximabunt. Vide ꝗͣta magnitudo ſit fletuū: ut aquaꝝ diluuio comparet̉: quos qui habuerit: & dixerit cū Hieremia: non ſileat pupilla oculmei: ſtatim in illo complebit̉. Miſericordia & ueritas obuiauerunt ſibi: iuſticia & pax deoſculatæ ſunt: ut ſit iuſtcia & ueritas quæ ſeruauerint: miſericordia & pax quæ prouocent ad ſalutē. Totam pnīam peccatoris oſtenditpſalmus quinquageſimus: quando ingreſſus eſt Dauid ad Berſabee uxorē Vriæ Cethei: & Nathan prophetan-te correptus: reſpondit dicens. Peccaui. Statimqꝫ meruit audire. Et dominus a te abſtulit peccatū. Adulterio. n.iunxerat homicidiū: & tamen conuerſus ad lachrymas: Miſerere ait mei deus ſecundū magnā miſericordiā tuā.& ſecūdū multitudinē miſerationū tuarum dele iniquitatē meā. Magnū. n. peccatū magna indigebat miſericodia. Vnde iungit & dicit. Multū laua me ab iniquitate mea: & a peccato meo munda me. Quoniā iniquitatemmeā ego cognoſco: & delictū meū contra me eſt ſemper. Tibi ſoli peccaui (Rex. .n. erat: & aliū non timebat) 8malū corā te feci: ut iuſtificeris in ſermonibus tuis: & uincas cū iudicaris. Concluſit. n. deus oīa ſub peccato: ut oī-bus miſereat̉. tantūqꝫ profecit: ut dudū peccator & pœnitens tranſierit in magiſtꝝ: & dicat. Docebo iniquos ui-as tuas: & impii ad te conuertent̉. Confeſſio. n. & pulchritudo coram eo: ut qui ſua confeſſus fuerit peccata: & di-xerit: Putruerunt & corruptæ ſunt cicatrices meæ a facie inſipientiæ meæ: fœditatē uulneꝝ in ſanitatis decoremcōmutet. Q ui n. abſcondit iniquitatē ſuā: non proſperabit̉. Achab rex impiiſſimus uineā Nabuthæ cruore poſſedit: & cū Hiezabel non tam coniugio ſibi ꝗͣ crudelitate coniuncta: Heliæ increpatiōe corripitur. Hæc dicit dominus. Occidiſti: & poſſediſti: Et iteꝝ. In loco quo lingerunt canes ſanguinem Nabuthæ: ibi lingent ſanguinemtuum: & Hiezabel canes comedent ante muros Iſrael. Quod cum audiſſet Achab: ſcidit ueſtimenta ſua: & po-ſuit ſacͣcū