dem Leuitico ſcribit̉: quomodo ſacerdos magnus ad patrem matrem fratrēqꝫ uel liberos mortuos prohibeat̉ accedere: ne uidelicet aīa dei ſacrificiis uacans: & tota in illius miniſteriis occupata aliquo impediat̉ affectū. Nōnealijs uerbis idipſum in euangelio præcipit̉: ut renunciet domini diſcipulus? ut mortuo patri non exhibeat ſeputurā? Et de ſanctis inquit non exiet: & non contaminabit̉ ſanctificatio dei eius: quia ſanctū oleum unctiōis a deoſuper eū eſt. Certe poſtꝗͣ credimus in Chriſtū: & oleo unctionis eius accepto illū portamus in nobis: nō debemusexire de tēplo. i. de propoſito chriſtiano: non foras egredi: incredulitati uidelicet gentiliū cōmiſceri: ſed eſſe ſemꝑintrinſecus. i. uoluntati domini miniſtrare. Hæc iccirco dicimus: ne ignorantia ſcripturaꝝ auctoritatem tibi præberet in luctu: & uidereris rationabiliter eriare: & adhuc ſic locutus ſum quaſi unam de turbis conuenerim chri-ſtianā. Cū uero ſciā toto te renunciaſſe mundo: & abiectis calcatiſqꝫ delitiis ſæculi: orationi: ieiuniis: lectioni uacare quotidie: cū ad exemplū Abrahā cupias exire de terra tua & de cognatione tua: ut & chaldæis & Meſopota-mia de relictis: terrā repromiſſionis introeas: cū oēm ſūſtantiolā aut pauperibus dei largita ſis: aut filiā ante mo-tem mundo mortuā dederis: miror te ea facere: quæ ſi fecerint cæteræ reprehenſione dignæ uiderent̉. Redit tibin memoriā confabulatio eius: blanditiæ: ſermo: conſortiū. & ꝙ his careas pati non potes. Ignoſcimus matris la-chrymis: ſed modū quærimus in dolore. Si parentē cogito: non reprehendo qd̓ plangis. Si chriſtianā & mona-chā ab his nominibus mater excludit̉: recens uulnus ē: & tactus iſte quo blandior: non tā curat ꝗͣ exaſperat. Attamen qd̓ tempore mitigandū eſt: cur ratione non uincit̉? nā & Noemi famē fugiens in terrā Moab: & maritū ꝑ-didit: & filios. Et cū ſuoꝝ auxilio eſſet deſtituta: Ruth alienigena ab eius latere non recedit. Vide quāti meriti ſideſertæ præſtitiſſe ſolatiū. Ex eius ſemine Chriſtus orit̉. Reſpice Iob quanta ſuſtinuit: & uidebis te nimiū delicatam. Illū erectis in cælū oculis inter ruinā domus: pœnas ulceris innumeras orbitates: & ad extremū uxoris inſi-dias: inuictā tenuiſſe patientiā. Scio ꝙ reſponſura ſis: hoc illi qͣſi iuſto ad probationem ueniſſe. Et tu ē duobus elge qd̓ uelis: aut ſanctaꝫ es: & probaris. aut peccatrix: & iniuſte quæreris: minora ſuſtinens ꝗͣ mereris. Quid uetira replicē? præſentia exēpla ſectare. Sancta Melania noſtri tēporis inter chriſtianos uera riobilis: cū qua tibi dominus: mihiqꝫ concedat in die ſua habere partē. Hæc calente adhuc mariti corpuſculo: & necdū humato: duos ſimul perdidit filios. Rem ſum dicturus incredibilē: ſed teſte Chriſto non falſam. Quis illam non putaret moreſymphatico ſparſis crinibus: ueſte conſciſſa laceꝝ pectus inuadere? Lachrymæ gutta non fluxit: ſtetit īmobilis:& ad pedes aduoluta Chriſti: quaſi ipſum teneret arriſit. Expeditius inquit tibi ſeruitura ſum domine: quia tan-to me onere liberaſti. Sed forſitan ſuperat̉ in cæteris: quinīmo qua illos mente contempſerit: in unico poſtea fi-lio probat: cui omni quā habebat conceſſa poſſeſſione: ingruente iam hyeme Hieroſolimā nauigauit. Parce quæſo tibi: parce filiæ cū Chriſto iam regnanti: parce ſaltē Euſtochio tuæ: cuius parua adhuc ætas: & rudis pene īfantia te magiſtrante dirigit̉. Sæuit nunc diabolus: & quia unā cernit de tuis liberis triūphantem: obrutū ſe eſſe condolens: quærit in remanente uictoriā: quā in præeunte iam perdidit. Grandis in ſuos pietas: impietas in deū eſtAbrahā unicū filiū lætus interfecit: & tu unā de pluribus quæreris coronatā. Non poſſum ſine gemitu eloqui ꝗddicturus ſum. Cum de media pompa funeris te exanimē referrent: hoc inter ſe populus muſitabat. nōne illud ēqd̓ ſæpius dicebamus: dolet filiam ieiuniis interfectā: ꝙ non uel de ſecundo eius matrimonio tenuerit nepotes:Quouſqꝫ genus deteſtabile monachoꝝ non urbe pellit̉? non lapidibus obruitur? non præcipitat̉ in fluctibus:Mātronā miſerabilē ſeduxerunt. quæ quia monacha eſſe noluerit: hinc probatur ꝙ nulla gentiliū ita ſuos unꝗͣfleuerit filios. Qualē putas ad iſtas uoces Chrſtū habuiſſe triſtiā? quomō exultaſſe ſathanā? qui nunc tuā aīameripere feſtinans: & pie tibi proponens doloris illecebram: dū ante oculos tuos filiæ ſemper imago uerſat̉: cupitmatrē ſimul necare uictricis: & ſolitudinē ſororis inuadere derelictam. Non ut teream loquar: ſed ut mihi teſtiseſt dominus: quaſi ante tribunal eius aſſiſtens in hæc te uerba conuenio. Deteſtandæ ſunt iſtæ lachrymæ plenaſacrilegio crudeli: quæ non habent modū: quæ uſqꝫ ad uiciniam mortis accedunt. Vulas & exclamitas: & quaſiquibuſdam facibus accenſa: ꝗͣtū in te eſt: tui ſemper homicida es. Sed ad talē clæmens ingreditur leſus: & dicit̉Quid ploras? Non eſt mortua puella: ſed dormit. Irrideant circunſtantes: iſta fœlicitas iudæoꝝ eſt. Te quoqꝫ ſiad ſepulchꝝ filiæ uolueris uolitare angelus increpabit quid quæris uiuentē cū mortuis? Quod quia Maria fe-cerat Magdalenæ: poſtꝗͣ uocē domini ſe clamantis agnouit: ad eius prouoluta pedes audit ne tetigeris me: necdū.n. aſcendi ad patrē meū. i. non mereris tangere reſurgentem quē mortuū æſtimas in ſepulchro. Quas nūc æſtimas Bleſillam noſtram pati cruces? quæqꝫ ferre tormenta ꝙ tibi Chriſtū uideat ſubiratū? Clamat nunc illa uoce lugenti. Si unꝗͣ me amaſti mater: ſi tua ubera ſuxi: ſi tuis inſtituta ſum monitis: ne īuideas gloriæ meæ: nec hocagas ut a nobis in perpetuum ſeparemur. Putas eſſe me ſolam? Habeo ꝓ te Mariam matrē domini. multas hicuideo: quas antea neſciebam. O ꝗͣ melior eſt iſte comitatus. Habeo Aannam quondam in euagelio prophetantē& quo magis gaudeas tantoꝝ annoꝝ laborē ego in tribus menſibus cōſecuta ſum. unam palmam caſtijtatis accepimus. Miſereris mei: quia & mundum reliqui: at ego ueſtri ſortem doleo. quos adhuc ſæculi carcer includitquos quotidie in acie præliantes: nunc ira: nunc auaritia: nunc libido: nunc uarioꝝ incentiua uitiorū pertrahtintad ruinā. Si uis ut mater mea ſis: cur placere Chriſto non uis? Non agnoſco matrem meo domino diſplicentem.Loquitur illa & alia multa: quæ taceo: & pro te dominum rogat: mihiqꝫ ut de eius mēte ſecurus ſum: ueniam im-petrat peccatorum: qd̓ monui: qd̓ hortatus ſum: qd̓ inuidiam propinquoꝝ ut ſalua eſſet excepi. Itaqꝫ dum ſpi-ritus hos artus regit: dum uitæ huius fruimur cōmeatu ſpondeo: promitto: polliceor: illam mea lingua reſonabitilli mei dedicabuntur labores: illi ſudabit ingenium. Nulla erit pagina quæ non Bleſillam ſonet. Quocunqꝫ ſermonis noſtri monumenta peruenerint: illa cum meis opuſculis peregrinabitur: hanc mea mente defixam legenuirgines: uiduæ: monachi: ſacerdotes. Breuis uitæ ſpatium æterna memoria compenſabit. Quæ cum Chriſto ui