uit in cælis: in hominum quoqꝫ ore uictura eſt. Tranſeat & præſens ætas: ſequentur ſæcula poſt futura: quæ ſineamore: ſine inuidia iudicabunt. Inter Paulæ Euſtochiiqꝫ nomen media ponetur. Nunꝗͣ in meis moritura eſt li-bris. Audiet me ſemper loquentem cum ſorore: cum matre. Amen.¶ Beati Hieronymi preſbyteri ad Tyraſiū de obitu filiæ conſolatoria: ubi docet gratulandū: ꝙ dominus depoſitū repoſcere dignatus eſt ſuū: qd̓ mundi periculis caſibuſqꝫ ſubtraxerit: qd̓ ex labore ad requiē: ex erūna ad con-ſeruationē gaudioꝝ adduxerit. Vbi docet dominū Lazaꝝ planxiſſe non mortuū: ſed ad uitæ huius miſeriā ſuſcitandū. oſtendit quoqꝫ homines non tam pro orbitate & ſolitudine ꝗͣ iudicio diffidentiæ lugere defunctosEnedicto & dilectiſſimo parenti Tyraſio Hieronymus. Charitatis tuæ ſcripta percepfi: in quibus ani-mum tuū dolore cōmotum de filiæ dormitione cognoui. Nō aliud principaliter admiratus ſum: ꝗͣ chriſtiani pectoris in te ablatā uirtutem fuiſſe: ut animum flecteres ad dolorem. Stupeo murum fidei penetratum uulneribus orbitatis: quem ſepire debuerat ſpes reſurrectionis & regni cæleſtis. Nunꝗͣ ſpes cum dolorꝭconcordat: nec fides aliquando ſentit quācūqꝫ iacturā. Reſurregere credimus noſtros & plangimus: quid facermus ſi mori tantūmodo præciperet deus? Voluntas eius ſola ſufficeret ad ſolatium: cui nullum præponere iubemur affectum. Q uod dederat: abſtulit qui creauerat. Quis eſt alius qui plangat: qd̓ ad tempus acceperat? Cōmodauerat: ut haberes ꝗͣtocūqꝫ tempore uoluiſſet: & cum uellet rurſum auferret. Nihil abſtulit tuum: qui dignatus eſt recipere ꝓprium. Creditū ſuū reciꝑe decuit creditorem: & nihil aliud decet: ꝗͣ creditori ſuo gratias ager-mutuantem. Sic Iob legimus quā ſequamur deuotiſſimam uocem dicentis. Dominus dedit: dominus abſtulit. ſicut domino placuit: ita factum eſt: ſit nomen domini benedictū. Parum ergo non erat hæc conſolatio contra luctum: ꝙ nemo lugere debeat: cū aliquid reddiderit alienum: quia fas non erat apud aliū retineri: quod dominoſuo fuerat neceſſarium. Additur conſolationis alia prouidentia: quæ iaculis orbitatis occurrat. plangerę debui-mus de ſæculo recedentes: ſi ſæculi inimicitias contra nos minime ſentiremus: & plangimus domini beneficia:nouit infirmitati noſtræ quid præſtet. periclitari uolebat adhuc qui dolet aliquem dormientē: & inter fluctus ui-tæ præſentis uidere cupiebat miſerum laborare talibus ac tantis tempeſtatibus uitæ: tot impugnationes diabolitot corporis bella: tot ſæculi clades euaſit. & lachrymas fundis: quaſi neſcias: quid in teipſo quotidie patiaris. propter qd̓ admonet dominus apoſtolos ſuos dicens. Si diligeretis me: gauderetis: quia uado ad patrem. Plane La-zarum fleuit mortuum: ſed non tuas lachrymas fudit. Reſurrectionis promiſſor dolorem docere nō poterat: nefidem perfidiā faceret: quā docebat. doluit Lazaꝝ non dormientem: ſed potius reſurgentē. & flebat: quem cogegebatur propter ſaluandos alios ſæculo reuocare. Hanc uitam dans dominus ingemiſcebat: quam tu doles eſſeſublatā. Contra lachrymas eius pugnant lachrymæ tuæ: & amor tuus amori eius non conuenit. Hic fletus nō habet pietatem. Ille nolebat reddere laboribus: quem dilexerat: & tu amare credebas te: cui laborū uolebas adhucpræſtare tormenta. Cæteꝝ ſi putas eum Lazaꝝ doluiſſe: ante non permiſiſſet exire: qui repellere potaret mortēaut certe non fleret: qui mortuum ſuſcitare poſtmodum habuerat poteſtatem. Vnde apparet ſola eū cauſa fui-ſe cōmotum: ꝙ ad hoſtilem uitā chariſſimum reuocare denuo: & propter credulos aliquos: & confundendos in-credulos urgebatur. Deniqꝫ ſic ſubſecutus eſt dicens. Ergo pater ut credant: quia tu me miſiſti: ait clara uoce: Lazare prodi foras: & factum eſt. Gaude ergo unde ille conatus eſt flere: ne tu ſaltem uidearis dormientis fœlicitatibus inuidere. ab aliena mundi prouincia tranſiuit ad dominum: & de hoſtili patria migrauit ad cælum. Con-tra ſic apoſtolus cōmemorat dicens. Quādiu ſumus in hoc ſæculo peregrinamur a domino. Nō ergo nobis luctum debet incutere quiſꝗͣ: cū a peregrinatione redire meruerit ad propriam regionē: maxime cū non inanis &uacuus redire noſcatur: qui chriſtianitatis mercatus eſt lucꝝ: propter qd̓ deſcendit ad mundi cōmerciū. Et egoinquies nulla promiſſionum cæleſtiū dubitatione conturbor: ſed ſola ſeparatione dormientis æſtuās/ deſolatusſolatio pii pignoris iactor: Excuſatio eſt hæc Benedicte ſine dubio fragilitatis humanæ: quæ patrocinari nō poteſt diffidentiæ. Si .n. deſolationes homines ferre non ualerent: nunꝗͣ prorſus parentes a ſe ſua pignora dimiſiſ-ſent. Deſtitutos ſe a morientibus conqueruntur: & uiuos filios: aut propter honores: aut propter negocia peregrinis regionibus credunt: & gaudent tota uita ſine affectibus cōmorari: dūmodo capiant: qd̓ cupiunt de ſuis ꝑgnoribus adipiſci: & ut ad palatia pergant peregrinant̉. ad ſtudia dignitatis nauigant acquirenda: uel ad cauſaspatrimonii aliquas explicandas cū labore & periculo: proficiſcentes oēs impellunt: nec ſecum uacare quos dili-gunt patiunt̉. Efut ad palatia cæli: ad ſtudia Chriſti: ad honorē uitæ: & patrimonium poſſeſſionis æternæ cū ſe-curitate ualeant peruenire: nemo filios ſuos a ſe libenter gratulat̉ abſcedere. Ad comparanda peccata gaudenttam parentes a filiis: ꝗͣ filii a parentibus: prouocante diabolo ſeparari. ad indulgentiam percipiendā: nolunt abinuicem deo uocante diſcerni: ut appareat: non pro noſtra ratione nos dolere quēcunqꝫ uidemur amittere: ſed indicium magis oſtendere diffidentiæ. Mihi crede ſola in omnibus incredulitas mœret: & ſicut nō poteſt fides noſſe qd̓ doleat: ſic diffidentia ſola doloribus inuenitur ancilla. Nam ſi dormientes dicimus: dormientes utiqꝫ cre-dere debemus: & non mortuos: ſed requieſcentes ſecundū uocem domini. Omnis inquit qui credit in me: licemoriat̉: uiuet. Si tibi medicus hoc promitteret quiſqͣ: nullā ſine dubio promiſſioni eius negare poteras omninolicentiā. nunc quia Chriſtus fabricator & reſuſcitator promittit: non timeas eam plangere: ut fideliorem Chriſtopariter: & potentiorem medicum uidearis in promiſſione iudicare. Sed deſtitutam dicis doleo ſenectutem meāqui debueram liberos meos potius antecedere: ne in laboribus remanerē. Quando de ſpiritalibus bonis quod-cūqꝫ tractat̉: nihil eſt omnino de carnalibus ante oculos proponendum. Ego tibi melius profiteor eueniſſe: quinon carnalem: ſed ſpiritalem circa te conſidero fœlicitatem. Tu te dicis de pignoris tui obitu in ſenectute confe-ctum: ego econtra probo ſubleuatum. Senectuti tuæ amputauit dominus magis ſollicitudinem: quæ torquæI iiii