gloriant̉ inueſtibus: quæ omnia lex ſancta ꝓhibet atqꝫ condemnat. Eos uero qui dilectione & timore domincogēte: abiiciūt hæc omnia: & ſanctos ſecundū legis ordinē ſe exhibēt: irrident atqꝫ ſubſannāt: īfœlices atqꝫ miſeri ſuoꝝ malorū nimietate cæcati ꝗbus nō ſufficit ꝙ ꝓpria nolunt lugere peccata: adhuc inſuꝑ eos ꝗ lugere uidētur irrident: & in ſubſānatione habēt: quos debuerant imitari. Sed ueniet tēpus: ut eoꝝ riſus uertat̉ in luctūꝗbus nūc noſter plāctus eſt riſus: & ut ſe fuiſſe diuites lugeant qui nūc Chriſti pauꝑibus imprudēter inſultantDe ꝗbus ſcriptura dicit. Tūc ſtabunt iuſti in magna cōſtantia aduerſus eos ꝗ ſe anguſtiauerūt: & ꝗ abſtuleruntlabores eoꝝ. Vidētes turbabūtur timore horribili: & ſubitatiōe īſperatæ lucis dicēt intra ſe pœnitētiā agētes: &præ anguſtia ſpūs gemētes. Hi ſunt quos aliquādo habuimus in deriſum: & ī ſimilitudinē improꝑii. Nos īſenſati uitam illoꝝ æſtimabamus īſaniam: & finē eoꝝ ſine honore. Qūo ergo nūc cōputati ſunt inter filios dei: &īter ſcōs ſors illoꝝ ē? Ergo nos errauimus a uia ueritatis: & iuſticiæ lumē nō luxit nobis: & ſol nō ē ortus nobisLaſſati ſumus in iniquitatis uia & ꝑditiōis & ambulauimus in ſolitudines difficiles: uiā aūt domini ignoraui-mus. Quid profuit nobis ſuperbia? aut ꝗd diuitiaꝝ iactatio cōtulit nobis? tranſierunt oīa iſta tanꝗͣ umbra. Cſi hæc nūc glorioſi & diuites lugerēt: & ꝗ alios irrident: dū tēpus eſt: & ipſi ſe flerent: & nō neceſſe haberēt eo tpore gemere: quo nullus iam gemitus fletuſqꝫ ꝓficiet. Cuius tꝑis iudicium beatus apoſtolus lacobus cerniturmemorare: dū diuites ut ī præſenti ſe lugeāt: hortatur & cōmonet dicēs. Agite nūc diuites: plora te ululantes inmiſeriis quæ adueniēt uobis: Duitiæ ueſtræ putrefactæ ſunt: & ueſtimēta ueſtra a tineis come ſta ſunt. Auꝝ &argentū ueſtꝝ eruginauit. & erugo eorū in teſtimoniū uobis erit: & manducabit carnes ueſtras ſicut ignis. Epulati eſtis: & in luxuriis nutriſtis corda ueſtra in die occiſionis. Sciebat .n. ꝙ ꝗſꝗs ſe in præſenti tꝑe fleſſet: in futuro nō fleret. Hoc & ipſe & dominus dicit: Beati ꝗ lugēt: quoniā ipſi cōſolabūt̉. Qui lugēt inꝗt hoc tꝑe: ipſi poſ-modū cōſolabunt̉ a Chriſto. Ridentibus uero dicit̉. Ve uobis ꝗ ridetis nūc: ꝗa lugebitis. Sed neꝗs putet: ꝙ dominus generaliter omnibus ridētibus cōminet̉: cū alibi dicat ſcriptura. Vir aūt ſapiēs tacitus ridebif. Eſt ergo ſ-(ne crimine riſus. & ē riſus ī crimine. Sapiētis riſus nihil in ſe criminis habet. Ille uero indignus eſt ꝗ ſanctos: &eos qui ſedeo exhibēt irridet de quo dictū eſſe puto. Qui irridet ino pē: ad iracūdiā ꝓuocat eū ꝗ fecit illū. Secꝗͥs & iſte inops: quibus ſubſannationis cā dominus ꝓuocatur ad iram: niſi ille qui humanas terrenaſqꝫ opes iōcirco cōtēpſit ut illi placeret pauꝑ. cui difficile opulēs placere potuiſſet? Merito illis iraſcit̉ dominus qui ꝑꝑ ſepauperē factū irridere nō metuūt. Irridebāt. n. ſcribæ & phariſæi Chriſtum: ꝗa diuitias cōtēpſit: ſicut ſcriptū ē.Hæc audiētes ſcribæ & phariſæi: qui erāt auari irridebāt eū. Habemus & nos ſcribas: habemus etiā phariſeosqui nūc diſcipulos Chriſti ſpernētes diuitias irrident: ſicut illi irriſere dominum ac magiſtꝝ: Sed dicendū ē eisꝙ tūc tēporis dictū ē illis. Vos eſtis ꝗ iuſtificatis uos corā hoībus. quod .n. hoībus altū eſt: abominatio eſt apuddeū. Nō oportet ergo nos quorūdam riſu & ſubſannatione terreri cū ēt ipſum dominū a talibus nō ignoremurirriſum: ſed exultare potius & gaudere debemus: ſi & nos illa oīa quæ & dominus noſter ante pertulit perfera-mus. recepturi etiā ꝓ ipſa ſubſānatione mercedē: ꝗa nihil eſt qd̓ nobis pro Chriſti noīe ſine præmio irrogeturVide ergo ꝗͣ beati ſint atqꝫ fœlices: quibus etiam incipientiū riſus proficit ad ſalutē. Ita etenī dominus diligen-tes ſe diligit: ita ſe timentes honorat: ut nec irrideri eos gratuito ſinat: quibus & pro ſubſānatione retribuit ultionē. Hæc igitur ſapiēs ſcāqꝫ aīa uide: ne inſipiētiū & infideliū fabulis terrearis: quominus ea: quæ ſunt legis: fa-cias. Neqꝫ. n. de gehēnæ ignibus nos hominū fabulæ poterūt liberare uel riſus: ſed Chriſti timor atqꝫ iuſticia.Nolo te nec in hac parte confundi: ſi tibi pro Chriſti nomine uel opere a perituris & uanis hominibus derogetur: quibus & interitum fœlicitas præſtat: Sed gaude potius & lætare ſciens tibi repoſitam etiā pro ipſa derogatione mercedem: Nā ſatis iniquū & impiū ē ſi tu tibi pro eius noīe nec detrahi patiaris: qui propter te tanta perpeſſus eſt ꝗͣ uero graue eſt pro domino non ſuſtinere omnia quæ aduenerint in hac uita ſiue damna: ſiue deregationes: ſuſpitiones: detractiones: uel cætera: quando ille cum deus & dei filius eſſet: pro tua ſalutē obprobriahoīum iniuriaſqꝫ ſuſtinuit? Valde ab eo alienus eſt: qui nec detractiones ſaltem ſuſtinere contentus eſt. Namquomodo eū amare dicimus: ſi pro eo nihil ſuſtinere parati ſumus? Q uod ſi in nobis eſt ipſius uera dilectio-cunqꝫ pro eius nomine quāuis grauia irrogentur: exigua cenſemus: & dicimus: Parua ſunt iſta: quæ patimurmaiora ille pro uita noſtra pertulit. Nihil nobis dignum pro eius nomine irrogatur. Quod ſi ſententiæ ipſiusmemores ſumus: ntelligimus. Ait enim. Non eſt diſcipulus ſuper magiſtrum: nec ſerruus ſuper dominum ſubSi patrem familias belzebub uocauerunt. quantomagis domeſticos eius? Et nos ergo diſcipuli ſi dōeſtici Chrſti ſumus debemus obprobria detractioneſqꝫ amplecti ſuſtinere libenter: & æquo animo ea omnia ferre: quepro nobis & dominus pertulit noſter. Qui uero hæc ſuſtinere non uult: nec diſcipulum eius ſe depromat eſſenec ſeruum: nec filium: nec domeſticum: Ille enim innocens: immaculatus: intactus: in quo nulla potuit peccati macula reperiri: de quo propheta prædixerat. Qui peccatum non fecit: nec dolus inuentus eſt in ore eſusnobis ſacrilegis & peccatoribus & æterno ſupplicio mancipatis: tanꝗͣ atrociſſimus reus ab iniquis iudicio ſiſttur: flagellis cæditur: ſputaminibus irritatur: & nos propter eum confundimur & erubeſcimus: qui ꝓpter nostanta perpeſſus eſt. Ille enim pro ſalute noſtra dorſum uerberibus: ſputaminibus: faciem: maxillas paſmis nōcōfūditur parare & nos ꝓ eo leue ēt cōfundimur audire cōuitiū. Qua de re gaudeamus potius & lætemur: iiꝓtā magnis eius: & ꝓ noſtra ſalute paſſionibus: uel parua ſuſtineamus. Cæteꝝ quæ ſpes nobis ē ſi ob eū audiribſaſfemiā: aut ſuſtinere cōfundimur: ꝗ noſtri cā de cælis deſcēdit ad terras? & ut nos exaltaret humiliauit ſe: ocū īmortalis eſſet: mori cōtētus ē. ut nos de æterno mortis laq̄o liberaret. Coronatus ē ſpinis: ut nos ꝗ ante ſpine& infructuoſi ſteteramus fructū: bonæ arboris apportaremus. Fel le & aceto potatus eſt: ut in nobis iā nec fellis amaritudo nec aceti eſſet aſperitas. Filius hominis factus eſt: ut nos filios dei faceret. Vide ergo ſi pro iſti