confundi debemus aliquid ſuſtinere. Vere illa eſt anima fœlix & angelis æquanda. quæ ꝓ nomine & oꝑe Chriſti tanta quanta ꝓ nobis ille ſuſtinuit: uoluerit ſuſtiuere. Cæteꝝ grande ꝑiculū ē iuſticiæ: eius erubeſcere exenplo uiuere qui noſtram iniuſticiā nō erubuit ſuſtinere. Deīde ſi æquo aīo ꝑſtamus idipſū quo nobis quis detrahere uidet̉ iniuſte: laudari nos potius ꝗͣ accuſari ꝓbamus. Nam ꝗd aliud faciūt: cū uera de ſanctis dicūt: niſi uea dicāt quæ facimus? ieiunos: abſtinentes ſobrios: ꝗ iam delitiis non delectamur: & epulis qui diuitias ſpernmus: & precioſis nō gloriamur in ueſtibus qui auri cupiditate minime captiuamur: ꝗ nō adipiſcimur: argentū& quecūqꝫ humana uanitas uidetur amplecti contēnimus. Nullus hic cōfuſionis eſt locus? nullus uerecūdiaaditus. Illi magis erubeſcere debēt atqꝫ cōfundi: ꝗ ea quæ ſanctis diſplicēt cōcupiſcūt. Erubeſcant igitur ebrioſiuoraces: iniuſti. raptores adulteri: & ꝗcunqꝫ ſuis gloriātur in malis quos gehēnæ ignis expectat: & quibus ſuꝑplicia præparantur æterna facientes aūt domini uoluntatē cōfundi nō debēt in ꝗbus nulla cōfuſionis ſunt oꝑa-O ꝗͣ indignū ē atqꝫ præpoſteꝝ: ut iuſti cōfundant̉ in bonis & peccatores glorientur in malis. Videat ergo aīadeo deuota: ne inſipientium riſus eam: aut ſtultorū hoīum uaniſſimus ſermo confundat: & a ſuo propoſito re-trahat: in quo magis per dies ſingulos proficere debet in melius. Videat ne ꝗs a timore Chriſti ſe reuocet. ne ꝗab eius dilectione diuellat: ꝑꝑ quē omnē ſæculi gloriā: pōpamqꝫ cōtēpſit: cui nihil dignū pnīæ cōparauit: quparētibus filii: quē liberis patres: quē cōiugis præferūt cōtinētes. Creſcat in nobis quotidie amor Chriſti: creſ-cat fides: ꝗa magna nos pro dei amore merces expectat tantū ne ab eius cultura: uel oꝑe ſemel deuota mens ſeretrahat: ne ei dicat̉. Habeo aduerſum te pauca: ꝙ charitatē priorē reliꝗſti. Vnde certum ē nō hoībus placeri:ſed chriſto: nec humanam laudē quæri debere: ſed diuinam: Quid nobis ꝓdeſt. ſi illi nos laudent. quibus placere peccatū ē? Quid ue obeſt: ſi uituperēt ii quorum non plus uituperatio prodeſt: ꝗͣ obeſt laudatio? Audiamus magis quid ille uas electionis doctor gentiū dicat: & quo nos ne hominibus placere uellemus: hortet̉ exēplo: Si hoībus inquit placere uellē Chriſti ſeruus non eſſem. Vnde nulli dubiū ē eos Chriſto ſeruire non poſſe ꝗ hoībus optant potius ꝗͣ Chriſto placere Cōtēti ergo interī ſimus hoībus diſplicere tantū ut Chriſto placeamus nec eorū laudibus delectemur: qui non alios ꝗͣ ſibi ſimiles laudāt: Nos potius laudēt prophetæ & apoſtoli: laudet in euāgelio ſuo Chriſtus. Tunc erimus uere fœlices: ſi a talibus laudari digni erimus. Oīum .n. hoꝝ uoce laudabimur: ſi q̄cūqꝫ dominus ꝑ apoſtolos uel ꝓphetas uidet̉ præcepiſſe ſeruauerimus. Nos igit̉ detrahētibus cūctis & uituꝑantibus uniuerſis ſimus ſobrii: ſancti hūiles: & pudici: & deū ſemꝑ fideli corde præcemur: utipſe ſemꝑ in noſtra mēte ſit & lex eius nr̄o ſemꝑ in pectore: ut poſſimus ꝓphetica loꝗ uoce: ꝓ eo ut me diligerētdetrahebāt mihi: ego aūt orabā pro eis. Et alibi. Humiliaui in ieiunio aīam meā: & factū ē mihi in obprobriū:Et poſui ueſtimentū meū ciliciū: & factus ſū illis in parabolā. Et iteꝝ. Genua mea infirmata ſunt ieiunio: & īfi-mata ē caro mea ꝑꝑ oleū: Et ego factus ſum obprobriū illis uiderūt me & mouerūt capita ſua. Adiuua me domine deus meus. Vides ergo oēs ꝓphetas & ſctōs ꝑꝑ hoc ſemper hoīum ſubſānatiōes ꝑtuliſſe ꝗ deo uellēt fideliter ſeruire. Hoc & apoſtolis ait. Fidelis ſermo: in hoc .n. laboramus & maledicimur: ꝗa ſperamus in deū uiuūꝗ eſt ſaluator oīum maxime fideliū: Quid plura? niſi ut ſæpe iā diximus curſū quē in timore dei cœpimus cōſumemus. Simus cæteris in amore dei formā cuſtodiētes: ne quis in nobis aliquid ſcurrilitatis repræhendat auttianitatis: ſed magis quicꝗd eſt grauitatis & modeſtiæ: quia chriſtiani uita oībus in ſpeculo poſita eſt: Qui ētſi ꝗͥppiā titubauerit iā cicidiſſe iactat̉ & amplius ēt dicit̉ ꝗͣ uidet̉. Simus ergo ſapientes: graues: quieti: nun-uanitatem: nunꝗͣ oꝑa hoīum lingua noſtra loquat̉: ſed ſine intermiſſione legē dei ueſtri meditet̉. Tunc ſiqui:ſteterit ſuæ ſalutis inimicus: ꝗ ſubſānet & detrahat & derideat: hæc non ſolū nō metuamus: ſed potius gaudeamus & hinc nos aliquatenus cōſolemur ſi mereamur odio magis ſæculi uiuere ꝗͣ Chriſti caueamus quoqꝫ am-bulare indecenter & inquiete ſicut & ſanctus apoſtolus monet dicens. Rogo aūt uos ut ſubtrahatis uos ab omni fratre ambulāte in ordinate: & nō ſecundum traditionem quam acceperunt a nobis cum hæc a nobis omniaomnino noſtra uirtute fuerint coſtodita quicunqꝫ putauerit derogandus nobis propheticæ ſimus ſentētiæ memores per quam dominus ſui nominis cauſa tribulantes hortatur dicens. Et tu fili hominis ne timueris eos neqꝫ paueas a facie eorū: quoniā inſaniēt & cōtinent aduerſus te. In gyro & in medio ſcorpionū tu habitas: uerbaeorum ne timueris: & a facie eorum ne paueas. Et alibi dicit. Audite me qui noſtis iudicium populus meus: inquorum corde lex mea eſt. Nolite timere obprobria hominum & blaſfemias eorum ne metuatis: quia ſicut ueſtimentum ita per tempus deficient: & ut lanam comedet eos tinea. Iuſticia autem mea in æternum manet. Salutare uero meum in ſæculum ſæculi. Seruandum præ omnibus: ne alterius laudem uelimus ſeruare ꝗͣ Chriſti-ut & nos cum propheta poſſimus dicere. Apud te laus mihi in eccleſia maga & iterum: Tanꝗͣ prodigiū factusſum multis & tu adiutor fortis. Et iterum. Maledicent illi & tu benedices. Qui inſurgunt in me confundāturſeruus autem tuus lætabitur in te. Hæc ad cōſolationem: in dei timore: deuotis mentibus: prout ingenii tenuitasuotuit: proſecutus ſum breuiter. Nunc ſupereſt. ut aliquid amplius faciat mens deuota: ꝗͣ noſtra prauitas ſuffcit admouere. Salutate omnes qui diligunt dominum noſtrum leſum Chriſtum: cui cum patre omnipotenteſit laus uirtus ⁊ gloria cum ſpiritu ſancto & nunc & ſemper & in omnia ſæcula ſæculorum Amen.¶ Tractatus. xiii. tertiæ partis principalis: in quo funebres epiſtolæ & epitaphia defunctorum inſeruuntur:quibus & eorum uita laudatur & ſuperſtites conſolantur.¶ Beati Hieronymi preſbyteri epitaphium Nepotiani preſbyteri ad Heliodorum epiſcopum. in quo illiusuita ante & poſt ſacerdotium religioqꝫ deſcribitur: de uiciſſitudine quoqꝫ reꝝ hūanaꝝ: de repentino & infœlici principum exitu: de calamitate temporum: clade exercituum romanorum: & uaſtatione prouintiarū: quaſi tragicus ſermo perſcribitur & ad extremum Heliodorus epiſcopus Nepotiani auunculus conſolatur.