nibus uerminarent: & plagatum in feſtis ictibus corpus: & uermiū globus per cuniculos confoſſæ carnis pernitioſus erraret: intra uulnera iuſtus incolūis militabat: & quē peſtilentibus plagis rabies infeſta carpebat: ho-ſtiles turbines tranquillitate mentis ut cederent perferebat. Iuſtus uapulando uicit: inimicus cædendo defecitHuic ſuorum negatur ſeruitium famulorum: circa te tui funguntur ſeruilibus miniſtrorum. Te amici frequenti acceſſu conſolantur & dolent: ut ſi natura permitteret: hoc onus tecum portarent: Vna eſt frater. una eſt animi uirtus: quæ nos ex huius uitæ turbinibus quaſi de pelago eruēs in portū trāquillitatis inducat. Endies pronis lapſibus acce lerat in occaſum. ecce mundus immundus ſordibus ſenectutis roratur in lapſum: ecce nos ſuſfragio mortis uictores ſuſcipit cælum. Cuncta nobis euadentibus pereunt: & occaſu iam finitimo non reditura ſorbēt̉. Apud nos poſt perditum mundum: poſt corporis mortem ſanata ſunt omnia. lætabimur in columitate membrorum: ubi uita nullo morbo uexabitur. Ideo in te frater officia corporis impedita præſtantiſſimusanimus illuſtri ducatu ita gubernet & regat: ut hæc calamitas corporis ſit occaſio uotiua uirtutis. Non enineſt arbor ſolida nec robuſta niſi quæ aſſidui turbinis incurſſiōe ſtipitibus concuſſis huc atqꝫ illuc inclinata tētatur: in qua ſæpe uentorum turbinū flamē incurrat. Ipſis enim uexationibus conſtringitur: præmitur: fiſſiſꝗradicibus citius roboratur. Ita nos mordacibus flagellis malorum frequentium munimur extenſi: corrigimuruerberati: conſtringimur cæſi: caremus ſqualloribus: dum longis ca ſibus uentilamur: Ergo inter erubeſcentesimmanibuſqꝫ miſeriis affectos artus regnet cæleſti uigore robuſta atqꝫ incolumis uirtus: qua ferantur contra-ria: & illa cōmoda quæ uocantur aduerſa: Inter ipſas anguſtias ſapiens adminiculo ſolaminis pari lætatur: &pubeſcit: & ambitioſa ratione ampliatur & uiuit. Ignorat deniqꝫ quæ patitur: qui memor eſt inuictæ uirtuti:qui ducatu rationis plæroſqꝫ comperit fuiſſe malis oppreſſos: & malo ſuom agiſtra ratione auctos atqꝫ nutritos. Ergo tibi patēt ſolatia rōnis: ut iam pro commodis hēat̉ calamitas corꝑis quæqꝫ iacet totius corporis maſ-ſa captiua. Sed ueniet te incolumen redditura qͦqꝫ tota ī te mēbra ſūt occupata. Sed līgua ī laudes dōini quotidiano nutriat̉ argumēto: copiā laudis ī r̄gnis cæleſtibus narratura. Dōinus te medicia cæleſti cōfoueat: & ſub talindere inflexibili uirtute durare permittat.UBeati Hieronymi preſbyteri epiſtola hortatoria de perferendis obprobriis: quæ in quibuſdam exemplari-bus ad Oceanū inſcribit̉: qua docet teſtimonio ſcripturaꝝ btōs eſſe quariis tētatiōibus cōprobātur. Illos infœlices qui humanā laudē aucupantur: ſed multo infœliciores qui iuſtos uiros ſæculum cōtēnentes irrident illo:conſideratiōe ſaluatoris: qui nobis tanta ſuſtinuit: ad tollerantiam paſſionum ac detractionum inuitansIuerſorum obprobrii tribulationes multiplices quibuſdam inſidiantibus te ſuſtinere coonoui. Cuiusrei cā nō tātū ſi hæc refellas doleo quātū gratulor ſi libenter excipias. In hoc enim nobis Chriſti oſtenditur fides: timor cernitur: & manifeſtatur mors: ſi obprobriis & tētationibus pro ſuo nos gratāter ſubiugēmus nomine. Et hoc nobis non contrarium debeat eſſe: ſed gratū pro eo uel parua perpeti: ꝗ maiora ꝓ noſtra ſalute perpeſſus eſt: præſertim cum ſciamus regnum cælorum non ſine uariis tētationibus adipiſci: ut ſciptum ē. Oportet nos per multas tribulationes introire in regnum dei. Si ergo per multas tribulationes cæleſtiſquibuſdam regni aditus aperitur: illis utique clauditur: qui nolunt ſuſtinere uel pauca. Oportet ergo nos diuerſa tentationum genera & tribulationum æquo animo perpeti: per quæ nobis cæleſtis ianua promittitur aperiri. Beatus apoſtolus lacobus nos hortatur & docet quales in tribulationibus eſſe debeamus: cum dicit. Oē gau-dium exiſtimate fratres mei: cum in tentationes uarias incideritis. Vnde ſatis præpoſterum & cōtrariū ē nos inhuiuſmodi rebus mœſtitia aliqua fatigari: in quibus gaudiū potius iubemur habere ꝗͣ luctum. Et alibi idemapoſtolus dicit. Beatus uir qui permanet in tentationibus: quoniam cū probatus fuerit accipiet coronam uitæ:quam repromiſit deus diligentibus ſe. Vide ergo quātū homini tentatio proſit: per quam beatitudinem conſectur & coronam. Sed illud intelligendū ē: cum ita dicit quoniā cum ꝓbatus fuerit accipiet coronā uitæ: quē re-promiſit deus diligentibus ſe. Illos inquit ꝓbatos: & ab his deum diligi: qui ob noīs eius cām in tētatione per-ſtiterint: ꝗbus merito corona ꝓmittit̉: illos uero reprobos & nullius uitæ premio dignos: quos nulla tētationūcauſa uexarit: Quapropter & nos gaudere in tētationibus & portare debemus: per quas & probati æternæ uitæ premio coronemur. Hoc ēt ipſe dominus in euangelio ſuo declarauit dicens. Beati eſtis cū uos maledicent &ꝑſequentur: & dicent oē malū aduerſum uos: ꝑꝑ iuſticiā: gaudete & exultate: quoniā merces ueſtra copioſa eſtin cælis. Quis ergo poſt huiuſmodi uocē tentari ſe nō ſinat? Quis ab hominibus ꝑſeꝗ ſe iuſticiæ cauſa nonoptet? Quis non tribulari uellet? Quis ſe non maledici deſideret? ut mereatur Chriſti uoce laudari: & cæleſticopioſaqꝫ mercede munerari. Vtinam ob domini mei nomē: atqꝫ iuſticiā cuncta infidelium turba me perſe-quatur & tribulet. Vtinā in obprobriū meū ſtolidus hic mūdus exurgat tātū ut ego merear a Chriſto laudar& ſuæ pollicitationis ſperare mercedē. Grata itaqꝫ & deſiderāda tētatio ē: cuius premiū ſꝑat̉ a chriſto in cælonec maledictiograuis ē: quæ diuina laudæ mutat̉. Suſtineamus ergo nos paululū in hac uita tentari: ut æternāpoſtmodū poſſimus pro tempotali capere tentatione mercedē. Hominū quoqꝫ obprobria detractioneſqꝫ pat-enter: & leuiter toleremus: ut domini laudibus digni eſſe poſſimus. Nam ſi humanam laudem quærimus diuinā amittimus. Quiſquis .n. ab hoībus tātū laudat̉: culpat̉ a Chriſto: ſicut ſcriptū ē. Ve uobis diuitibus ꝗ conſolationē ueſtram habetis. Ve uobis qui ſaturati eſtis: quia eſurietis. Ve uobis qui ridetis: & iocatis nunc quia lugebitis & flebitis. Ve cum benedixerint uobis omnes homines. Vide ergo ꝗͣ grauis & moleſta ſit humana lau-datio: cui ita dominus comminatur. Homines enim animales atqꝫ terreni: non niſi quæ temporalia & terrenaſunt diligunt: & quæ diligunt hæc laudare uidentur. De illis ſcriptum eſt. Omne animal diligit ſimile ſi-bi: & ſic omnis homo ſecundum genus ſuum laudat opes: epulas: & diuitias: & eos qui præcioſis & mollibus